Raad van State bevestigt handhaving tegen paardenhouder in Rotterdam
ECLI:NL:RVS:2026:6039, Raad van State, 14-10-2026, 202602890/1/R3 en 202602890/2/R3
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 6 oktober 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam aan [appellant] een last onder dwangsom opgelegd wegens het zonder omgevingsvergunning realiseren van twee overkappingen en het houden van paarden op het perceel aan de [locatie 1] in Rotterdam. [partij A] en [partij B] wonen aan de [locatie 2] in Rotterdam. [appellant] is eigenaar van het naastgelegen perceel [locatie 1]. Op dit perceel staan paarden en twee schuilstallen voor de paarden. [partijen] ondervinden hiervan overlast en hebben in 2022 verzocht om handhaving. Het college heeft vervolgens verschillende besluiten genomen. Het hoger beroep van [appellant] richt zich tegen de uitspraak van de rechtbank van 7 september 2026 waarin de twee besluiten van 2 december 2025 en 29 mei 2026, zoals genoemd in het procesverloop, aan de orde zijn.
Kern van de zaak
Bewoners aan de Rotterdamse [locatie 2] ondervinden overlast van paarden en schuilstallen op het naastgelegen perceel van [appellant] en verzochten in 2022 om handhaving. Het college nam meerdere handhavingsbesluiten, waaronder een besluit van 2 december 2025. [Appellant] ging in hoger beroep bij de Raad van State tegen de uitspraak van de rechtbank die dit besluit in stand liet.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd; het verzoek om voorlopige voorziening wordt afgewezen. De doorslaggevende reden is dat de betogen van [appellant] over de bevoegdheid van de rechtbank, het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel niet slagen.
Impactscore
LaagHet betreft een enkelvoudige kamer-uitspraak in een relatief kleinschalige handhavingszaak zonder nieuwe rechtsvragen; de toepassing van het overgangsrecht en artikel 8:86 Awb is standaard en stelt geen nieuwe fundamentele rechtsregels.
Belangrijkste punten
- 1Overgangsrecht Omgevingswet: omdat het handhavingsverzoek vóór 1 januari 2024 (inwerkingtreding Omgevingswet) is ingediend, blijft de Wabo van toepassing tot het besluit onherroepelijk is.
- 2De Raad van State doet onmiddellijk uitspraak in de hoofdzaak op grond van artikel 8:86 Awb, omdat nader onderzoek redelijkerwijs niet kan bijdragen aan de beoordeling.
- 3Het betoog dat de rechtbank onbevoegd was omdat het besluit van 2 december 2025 een primair besluit zou zijn en geen besluit op bezwaar, slaagt niet.
- 4Het ambtshalve intrekken en vervangen van het onherroepelijke besluit op bezwaar van 8 augustus 2024 door het college wordt door [appellant] betwist als strijdig met het rechtszekerheids- en vertrouwensbeginsel, maar de Afdeling volgt dit betoog niet.
- 5Het hoger beroep en het verzoek om voorlopige voorziening worden beide afgewezen; de aangevallen uitspraak van de rechtbank Rotterdam wordt bevestigd.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de toepassing van het overgangsrecht onder de Invoeringswet Omgevingswet bij vóór 2024 ingediende handhavingsverzoeken en verduidelijkt de bevoegdheid van de bestuursrechter bij ambtshalve vervangen besluiten op bezwaar.
Praktische impact
Voor [appellant] betekent dit dat de handhavingsbesluiten met betrekking tot de paarden en schuilstallen op zijn perceel in stand blijven en hij verdere maatregelen van het college dient te verwachten of na te leven.
Onderwerp-impact
In omgevingsrechtelijke handhavingszaken rondom veehouderij en overlast van dieren benadrukt deze uitspraak dat het overgangsrecht onder de Omgevingswet strikt wordt toegepast en dat ambtshalve vervanging van besluiten niet zonder meer in strijd is met algemene beginselen van behoorlijk bestuur.
Samenvatting
Deze uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 14 oktober 2026 betreft een hoger beroep van [appellant], eigenaar van een perceel aan de [locatie 1] in Rotterdam, tegen een uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 7 september 2026. Buren ([partij A] en [partij B]) ondervonden overlast van paarden en schuilstallen op het perceel van [appellant] en verzochten in mei 2022 het college om handhaving op grond van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo). Het college nam vervolgens meerdere besluiten, waaronder een besluit van 2 december 2025, waarbij een eerder onherroepelijk besluit op bezwaar van 8 augustus 2024 ambtshalve werd ingetrokken en vervangen. [Appellant] voerde in hoger beroep meerdere grieven aan: de rechtbank zou onbevoegd zijn geweest omdat het besluit van 2 december 2025 naar zijn mening een primair besluit betrof en geen besluit op bezwaar; het ambtshalve intrekken van het onherroepelijke besluit zou in strijd zijn met het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel; en hij zou ten onrechte niet zijn gehoord voorafgaand aan dat besluit. De Afdeling past allereerst het overgangsrecht toe: omdat het handhavingsverzoek is ingediend vóór de inwerkingtreding van de Omgevingswet op 1 januari 2024, blijft de Wabo van toepassing op grond van artikel 4.3 van de Invoeringswet Omgevingswet. Vervolgens doet de Afdeling met toepassing van artikel 8:86 Awb onmiddellijk uitspraak in de hoofdzaak, omdat nader onderzoek de beoordeling niet verder kan dienen. Alle betogen van [appellant] worden verworpen. Het hoger beroep wordt ongegrond verklaard, de uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd en het verzoek om een voorlopige voorziening wordt afgewezen. De handhavingsbesluiten jegens [appellant] blijven daarmee in stand.