Uitzetting vreemdelingen geschorst in afwachting hoger beroep

Samenvatting

In deze uitspraak van 14 oktober 2026 heeft de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State een voorlopige voorziening getroffen in een vreemdelingenzaak. Verzoekers hadden hoger beroep ingesteld tegen een beslissing van de minister van Asiel en Migratie en vroegen tegelijkertijd de voorzieningenrechter om te bepalen dat zij gedurende die procedure niet worden uitgezet en recht behouden op opvang en verstrekkingen. De voorzieningenrechter honoreert dit verzoek op basis van wat is aangevoerd en verwijst daartoe naar de vaste uitspraak van de Afdeling van 20 februari 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:457), die als standaardkader geldt voor dit type verzoeken. Inhoudelijk wordt het hoger beroep in deze beslissing niet beoordeeld; de voorlopige voorziening dient uitsluitend als ordemaatregel om de status quo te bewaren totdat de bodemrechter een oordeel velt. Als uitvloeisel van de toewijzing wordt de minister van Asiel en Migratie veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten van verzoekers, vastgesteld op € 934,00 wegens door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand. De uitspraak heeft geen zelfstandige rechtsvormende betekenis; zij bevestigt de bestaande praktijk dat bij vreemdelingen die een reëel belang hebben bij een ordemaatregel hangende hoger beroep, uitzetting standaard wordt opgeschort. Voor verzoekers is het resultaat concreet en direct: zij mogen voorlopig in Nederland blijven en behouden hun recht op opvang. De zaak zal inhoudelijk worden voortgezet in de hoger beroepsprocedure.