Overdracht vreemdeling aan Bulgarije rechtmatig, hoger beroep ongegrond
ECLI:NL:RVS:2026:6017, Raad van State, 14-10-2026, BRS.26.004572
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 19 augustus 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie appellant in vreemdelingenbewaring gesteld.
Kern van de zaak
Een vreemdeling (appellant) stelde hoger beroep in tegen zijn overdracht aan Bulgarije in het kader van de Dublin-verordening. Hij betwistte dat het vertrekgesprek op 21 augustus 2026 kon gelden als eerste handeling ter voorbereiding van de overdracht. De overdracht vond uiteindelijk plaats op 28 augustus 2026.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. Doorslaggevend is dat het vertrekgesprek op 21 augustus 2026 terecht is aangemerkt als eerste handeling van directe betekenis voor de overdracht, en dat alle voorbereidingshandelingen binnen zeven dagen zijn verricht, zodat voldoende voortvarend is gehandeld.
Impactscore
LaagDe uitspraak is routinematig van aard, past gevestigde jurisprudentie toe zonder nieuwe rechtsregels te stellen, en is met verkorte motivering (art. 91 lid 2 Vw 2000) afgedaan. Er is geen precedentwerking buiten de directe zaak.
Belangrijkste punten
- 1Een vertrekgesprek kwalificeert als handeling van directe betekenis voor de overdracht in de zin van de Dublin-procedure (vaste jurisprudentie RvS 2018 en 2026).
- 2Alle voorbereidingshandelingen zijn binnen zeven dagen verricht, wat voldoet aan het voortvarendheidsvereiste.
- 3Toepassing van artikel 91 lid 2 Vw 2000: verkorte motivering omdat geen vragen van rechtseenheid, rechtsontwikkeling of rechtsbescherming spelen.
- 4Geen Unierechtelijke uitlegvragen aan de orde op grond van het Remling-arrest (HvJ 24 maart 2026).
- 5De Afdeling ziet ook ambtshalve geen grond voor onrechtmatigheid van de vreemdelingenbewaring.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de bestaande jurisprudentielijn dat een vertrekgesprek volstaat als eerste voorbereidingshandeling voor een Dublin-overdracht, en past het voortvarendheidsvereiste toe conform eerdere Afdelingsuitspraken. Er wordt geen nieuw recht gevormd.
Praktische impact
De overdracht van appellant aan Bulgarije blijft in stand; hij heeft geen recht op vergoeding van proceskosten. Voor de uitvoeringspraktijk bevestigt dit dat een vertrekgesprek tijdig en correct als startmoment kan worden geregistreerd.
Onderwerp-impact
De uitspraak heeft beperkte impact op het vreemdelingenbeleid: zij bevestigt de gevestigde aanpak bij Dublin-overdrachten en geeft geen nieuwe aanknopingspunten voor vreemdelingen om overdrachten aan te vechten op grond van procedurevereisten.
Samenvatting
In deze zaak stelde een vreemdeling hoger beroep in bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State tegen zijn overdracht aan Bulgarije in het kader van de Dublin-verordening. De appellant betoogde dat de minister niet tijdig en voortvarend de eerste voorbereidingshandeling had verricht voor zijn overdracht. Concreet betwistte hij dat het vertrekgesprek dat op 21 augustus 2026 met hem was gevoerd, kon gelden als een handeling van directe betekenis voor de overdracht. De Afdeling verwerpt dit betoog en bevestigt het oordeel van de rechtbank. Zij overweegt dat een vertrekgesprek op grond van vaste jurisprudentie — met name de uitspraken van 4 mei 2018 en 15 juni 2026 — wel degelijk als zodanige handeling kwalificeert. Nu de minister alle voorbereidingshandelingen binnen zeven dagen heeft afgerond en de feitelijke overdracht op 28 augustus 2026 heeft plaatsgevonden, is voldoende voortvarend gehandeld. De Afdeling past artikel 91 lid 2 van de Vreemdelingenwet 2000 toe en volstaat met een verkorte motivering, omdat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, rechtsontwikkeling of rechtsbescherming in algemene zin beantwoording behoeven. Evenmin zijn er Unierechtelijke uitlegvragen aan de orde, zoals vereist op grond van het Remling-arrest van het Hof van Justitie van 24 maart 2026. Ambtshalve ziet de Afdeling ook geen grond om de vreemdelingenbewaring onrechtmatig te achten. Het hoger beroep wordt ongegrond verklaard, de aangevallen uitspraak wordt bevestigd en de minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. De uitspraak heeft beperkte juridische impact: zij bevestigt de bestaande jurisprudentielijn zonder nieuw recht te vormen.