Hoger beroep vreemdelingenzaak niet-ontvankelijk wegens motiveringsgebrek
ECLI:NL:RVS:2026:6003, Raad van State, 14-10-2026, BRS.26.004705
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 17 augustus 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie appellant in vreemdelingenbewaring gesteld.
Kern van de zaak
Een appellant in een vreemdelingenzaak stelde hoger beroep in bij de Raad van State tegen een uitspraak van de rechtbank. De appellant legde echter niet uit waarom de uitspraak van de rechtbank onjuist zou zijn. De zaak betreft vermoedelijk een asiel- of verblijfsrechtelijke kwestie op grond van de Vreemdelingenwet 2000.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is niet-ontvankelijk verklaard omdat appellant niet heeft gemotiveerd waarom de uitspraak van de rechtbank onjuist is, zoals vereist op grond van artikel 85 Vw 2000. Er deden zich geen bijzondere Bahaddar-omstandigheden voor die een uitzondering rechtvaardigden, en proceskosten hoeven niet te worden vergoed.
Impactscore
LaagDe uitspraak is een routinematige procedurele beslissing zonder nieuwe rechtsontwikkeling; zij bevestigt slechts bestaande, vaste jurisprudentie over de grievenplicht in vreemdelingenzaken en heeft geen richtinggevend karakter.
Belangrijkste punten
- 1Hoger beroep niet-ontvankelijk wegens ontbreken van grieven tegen de uitspraak van de rechtbank (artikel 85 Vw 2000)
- 2Appellant heeft niet uitgelegd waarom de uitspraak van de rechtbank onjuist is, waardoor inhoudelijke toetsing niet mogelijk is
- 3Geen Bahaddar-omstandigheden aanwezig die een uitzondering op de grievenplicht rechtvaardigen (conform RvS 22 juni 2022, ECLI:NL:RVS:2022:1664)
- 4De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden
- 5Behandeld door enkelvoudige kamer van de Afdeling bestuursrechtspraak
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de vaste lijn dat in vreemdelingenzaken het hoger beroep concrete grieven moet bevatten die uitleggen waarom de rechtbankuitspraak onjuist is; ontbreekt dit, volgt niet-ontvankelijkheid op grond van artikel 85 Vw 2000. De Bahaddar-exceptie biedt slechts in uitzonderlijke, klemmende gevallen een uitweg.
Praktische impact
Voor appellant betekent dit dat de uitspraak van de rechtbank onherroepelijk wordt en verdere rechtsbescherming via deze weg is afgesneden. Vreemdelingen en hun advocaten worden nogmaals gewezen op het cruciale belang van een deugdelijk gemotiveerd hoger beroepschrift.
Onderwerp-impact
In vreemdelingenprocedures is het motiveringsgebrek bij hoger beroep een veelvoorkomende reden voor niet-ontvankelijkheid; deze uitspraak onderstreept dat ook in potentieel kwetsbare situaties de formele eisen onverkort gelden.
Samenvatting
In deze zaak heeft de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State het hoger beroep van appellant in een vreemdelingenzaak niet-ontvankelijk verklaard. Appellant had hoger beroep ingesteld tegen een uitspraak van de rechtbank, maar had daarbij nagelaten toe te lichten waarom die uitspraak volgens hem onjuist is. Dit is een essentiële formele vereiste op grond van artikel 85 van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000), dat voorschrijft dat het hoger beroepschrift één of meer grieven moet bevatten. Zonder dergelijke grieven kan de Afdeling geen inhoudelijk oordeel geven over het geschil. De Afdeling onderzocht ambtshalve of er sprake was van zogenoemde Bahaddar-omstandigheden, een door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens geïntroduceerde uitzondering voor gevallen waarin strikte toepassing van procedurele regels zou leiden tot een schending van fundamentele rechten, met name het risico op ernstige schade bij terugkeer naar het land van herkomst. Op grond van de richtinggevende uitspraak van de Afdeling van 22 juni 2022 (ECLI:NL:RVS:2022:1664) worden Bahaddar-omstandigheden slechts in uitzonderlijke gevallen aangenomen. In casu deed een dergelijke situatie zich niet voor, zodat ook langs die weg geen inhoudelijke behandeling mogelijk was. Het hoger beroep is dan ook niet-ontvankelijk verklaard. De minister behoeft geen proceskosten te vergoeden. De uitspraak is gewezen door een enkelvoudige kamer en bevestigt de vaste rechtspraktijk dat een hoger beroepschrift in vreemdelingenzaken aan de wettelijke motiveringseisen moet voldoen, bij gebreke waarvan de toegang tot de hogere rechter wordt geblokkeerd. Voor de praktijk benadrukt dit het belang van een zorgvuldig en inhoudelijk gemotiveerd hoger beroepschrift door de gemachtigde advocaat.