Hoger beroep grensdetentie ongegrond verklaard door RvS
ECLI:NL:RVS:2026:5993, Raad van State, 13-10-2026, BRS.26.005037
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 5 september 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie appellant een vrijheidsontnemende maatregel opgelegd.
Kern van de zaak
Een vreemdeling, bijgestaan door mr. A. Simicevic, ging in hoger beroep tegen een uitspraak van de rechtbank over zijn grensdetentie. Hij betwistte de rechtmatigheid van de detentie aan de grens. De zaak werd voorgelegd aan de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. De Afdeling neemt de motivering van de rechtbank volledig over en ziet ook ambtshalve geen reden om de grensdetentie onrechtmatig te achten. Er worden geen proceskosten vergoed.
Impactscore
LaagHet betreft een routinematige toepassing van artikel 91 lid 2 Vw 2000 zonder nieuwe rechtsvragen; de uitkomst is zaakspecifiek en stelt geen nieuwe rechtsregels. De verwijzing naar het HvJ-arrest Remling voegt enige actualiteitswaarde toe maar verandert de bestaande rechtspraktijk niet.
Belangrijkste punten
- 1De Afdeling past artikel 91, tweede lid, Vw 2000 toe: geen nadere motivering vereist nu het hogerberoepschrift geen vragen bevat die het belang van rechtseenheid, rechtsontwikkeling of rechtsbescherming dienen.
- 2Geen prejudiciële vragen over uitleg of geldigheid van Unierecht, met verwijzing naar HvJ-arrest Remling (ECLI:EU:C:2026:243, 24 maart 2026).
- 3De Afdeling bevestigt de rechtmatigheid van de grensdetentie zowel op basis van de beroepsgronden als ambtshalve.
- 4De motivering van de rechtbank (overwegingen 4.1 en 5.1) wordt integraal overgenomen door de Afdeling.
- 5Geen proceskostenveroordeling ten laste van de minister.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak past de standaard verkorte afdoening ex artikel 91 lid 2 Vw 2000 toe en bevestigt daarmee de bestaande praktijk van summiere motivering in vreemdelingenrechtelijke hogerberoepszaken zonder principiële rechtsvragen. Het arrest Remling van het HvJ wordt expliciet aangehaald als toetssteen voor de afwezigheid van Unierechtelijke vragen.
Praktische impact
Voor appellant heeft de uitspraak tot gevolg dat de grensdetentie rechtmatig wordt geacht en hij geen verdere rechtsmiddelen heeft binnen deze procedure. Er wordt geen proceskostenvergoeding toegewezen, wat de financiële last voor appellant vergroot.
Onderwerp-impact
In het vreemdelingenrecht bevestigt deze uitspraak dat grensdetentie ook bij summiere hogerberoepsgronden standhoudt wanneer de rechtbank deugdelijk heeft gemotiveerd en er geen Unierechtelijke kwesties spelen.
Samenvatting
In deze zaak stelde een vreemdeling, bijgestaan door advocaat mr. A. Simicevic te Rotterdam, hoger beroep in bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State tegen een uitspraak van de rechtbank over zijn grensdetentie. De kern van de zaak betrof de vraag of de grensdetentie rechtmatig was opgelegd en of de rechtbank dat oordeel op goede gronden had geveld. De Afdeling heeft het hoger beroep ongegrond verklaard en de aangevallen uitspraak van de rechtbank bevestigd. Zij deed dit door gebruikmaking van de zogenoemde verkorte afdoeningsgrond van artikel 91, tweede lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000). Op grond van deze bepaling behoeft de Afdeling haar oordeel niet nader te motiveren wanneer het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord dienen te worden. Aan die drempel werd in deze zaak niet voldaan. Daarnaast overwoog de Afdeling dat er evenmin vragen spelen over de uitleg of geldigheid van Unierecht, onder verwijzing naar het recente arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 24 maart 2026 in de zaak Remling (ECLI:EU:C:2026:243). De motivering van de rechtbank, neergelegd in de overwegingen 4.1 en 5.1 van haar uitspraak, werd integraal overgenomen. Ambtshalve zag de Afdeling evenmin aanleiding om de grensdetentie onrechtmatig te achten. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. De uitspraak is een toepassing van vaste procedurele praktijk in vreemdelingenzaken en heeft geen richtinggevend karakter, maar illustreert wel de strikte drempel die geldt voor verdere motiveringsplicht in hogerberoepsprocedures onder de Vw 2000.