Hoger beroep grensdetentie vreemdeling ongegrond verklaard
ECLI:NL:RVS:2026:5992, Raad van State, 13-10-2026, BRS.26.005035
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 5 september 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie appellant een vrijheidsontnemende maatregel opgelegd.
Kern van de zaak
Een vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. A. Simicevic, stelde hoger beroep in bij de Raad van State tegen een uitspraak van de rechtbank over zijn grensdetentie. Hij betwistte de rechtmatigheid van de opgelegde grensdetentie door de minister.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. Doorslaggevend is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die het belang van rechtseenheid, rechtsontwikkeling of rechtsbescherming in algemene zin dienen, en de Afdeling ook ambtshalve geen reden ziet om de grensdetentie onrechtmatig te achten.
Impactscore
LaagHet betreft een standaard verkorte afdoening op grond van artikel 91 lid 2 Vw 2000 zonder nieuwe rechtsvragen; de uitspraak heeft geen precedentwerking buiten deze individuele zaak.
Belangrijkste punten
- 1De Raad van State past de verkorte motiveringsgrond van artikel 91 lid 2 Vw 2000 toe, waardoor nadere motivering achterwege blijft.
- 2Geen vragen over uitleg of geldigheid van Unierecht, conform het arrest HvJ EU 24 maart 2026, Remling (ECLI:EU:C:2026:243).
- 3De Afdeling ziet ook ambtshalve geen grond om de grensdetentie onrechtmatig te achten.
- 4De motivering van de rechtbank onder rechtsoverwegingen 4.1 en 5.1 wordt volledig overgenomen.
- 5De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden aan appellant.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak illustreert de standaardtoepassing van artikel 91 lid 2 Vw 2000, waarmee de Raad van State hoger beroepen in vreemdelingenzaken zonder nadere motivering kan afdoen wanneer geen principiële rechtsvragen spelen. Het verwijst tevens naar het recente HvJ EU-arrest Remling als maatstaf voor de Unierechtelijke drempel.
Praktische impact
Voor de vreemdeling betekent de uitspraak dat de grensdetentie rechtmatig wordt geacht en het hoger beroep geen resultaat heeft opgeleverd; hij ontvangt ook geen proceskostenvergoeding.
Onderwerp-impact
In vreemdelingenzaken met grensdetentie bevestigt deze uitspraak dat de rechter de detentie ook ambtshalve toetst op rechtmatigheid, maar dat bij ontbreken van principiële vragen een verkorte afdoening volgt.
Samenvatting
In deze zaak stelde een vreemdeling, bijgestaan door mr. A. Simicevic, hoger beroep in bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State tegen een uitspraak van de rechtbank over zijn grensdetentie. De centrale vraag was of de door de minister opgelegde grensdetentie rechtmatig was en of de rechtbank terecht het beroep daartegen had verworpen. De Raad van State verklaart het hoger beroep ongegrond en bevestigt de uitspraak van de rechtbank. De Afdeling past daarbij de verkorte motiveringsgrond van artikel 91, tweede lid, van de Vreemdelingenwet 2000 toe. Dit artikel maakt het mogelijk om hoger beroepen zonder uitvoerige motivering af te doen wanneer het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden. Aan die drempel is in deze zaak niet voldaan. Daarnaast overweegt de Afdeling dat er evenmin vragen spelen over de uitleg of geldigheid van een bepaling van Unierecht, conform de maatstaven neergelegd in het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 24 maart 2026 in de zaak Remling (ECLI:EU:C:2026:243). De motivering van de rechtbank onder rechtsoverwegingen 4.1 en 5.1 wordt integraal overgenomen. De Afdeling ziet ook ambtshalve — zoals vereist in grensdetentiezaken — geen reden om de opgelegde grensdetentie onrechtmatig te achten. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. De uitspraak is een illustratie van de routinematige toepassing van de vereenvoudigde afdoeningsprocedure in het vreemdelingenrecht en heeft geen bredere precedentwerking.