Raad van State buigt zich over Woo-verzoek CVD/BVD-archieven
ECLI:NL:RVS:2026:5804, Raad van State, 30-09-2026, 202405005/1/A3
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 19 juli 2022 heeft de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap een verzoek van [appellant sub 1] om openbaarmaking van informatie op grond van de Wet open overheid (Woo) afgewezen. [appellant sub 1] heeft op 24 juni 2022 een verzoek gedaan op grond van de Woo. Het verzoek ziet op de openbaarmaking van de inventarislijst en de ‘Verklaring van Overbrenging’ bij de archieven van de persoonsdossiers van de voormalige Centrale Veiligheidsdienst (CVD) en Binnenlandse Veiligheidsdienst (BVD) over de jaren 1946-1998. De minister heeft de gevraagde informatie op 19 juli 2022 gedeeltelijk openbaar gemaakt. De minister heeft in dit besluit toegelicht dat de overbrenging van het archief op dat moment nog niet was afgerond. Om die reden kon de minister op dat moment nog geen geanonimiseerde versie van de inventarislijst verstrekken. De minister heeft in plaats daarvan een concept van de inventarislijst openbaar gemaakt, met uitzondering van de beschrijving van de persoonsdossiers en persoonsgegevens.
Kern van de zaak
Een burger verzocht op grond van de Woo om openbaarmaking van de inventarislijst en Verklaring van Overbrenging van persoonsdossiers van de voormalige CVD en BVD (1946-1998). De minister maakte de informatie slechts gedeeltelijk openbaar en weigerde persoonsgegevens en bijzondere persoonsgegevens. De rechtbank oordeelde dat niet de Woo maar de Archiefwet 1995 van toepassing was op de inventarislijst.
Beslissing van de rechter
De uitspraak is onvolledig weergegeven; op basis van de beschikbare tekst heeft de Raad van State de zaak behandeld waarbij de centrale vraag was of de Woo dan wel de Archiefwet 1995 van toepassing is op de inventarislijst. De rechtbank oordeelde dat de Archiefwet prevaleert, maar de definitieve beslissing van de Raad van State is niet volledig zichtbaar in de aangeleverde tekst. [Noot: de uitspraaktekst is onvolledig; de eindbeslissing ontbreekt grotendeels.]
Impactscore
MiddelDe zaak stelt een relevant maar niet fundamenteel nieuw rechtsvraagstuk aan de orde over de verhouding Woo/Archiefwet; de impact is beperkt tot een specifiek domein (historische veiligheidsdienstarchieven) en de uitspraaktekst is bovendien onvolledig.
Belangrijkste punten
- 1Verzoeker vroeg op grond van de Woo om de inventarislijst en Verklaring van Overbrenging van CVD/BVD-persoonsdossiers 1946-1998
- 2Minister weigerde persoonsgegevens op grond van art. 5.1 lid 1 onder d Woo (bijzondere persoonsgegevens) en art. 5.1 lid 2 onder e Woo
- 3Na voltooiing van de archiefoverdracht publiceerde de minister een geanonimiseerde inventarislijst op het Nationaal Archief
- 4Rechtbank oordeelde dat de Archiefwet 1995 en niet de Woo van toepassing is op de inventarislijst als onlosmakelijk onderdeel van het archief
- 5De procedurele eis van schriftelijke verslaglegging van de hoorzitting (art. 7:7 Awb) speelt een rol in de bezwaarprocedure
Impactanalyse
Juridische impact
De zaak werpt een relevante vraag op over de verhouding tussen de Wet open overheid (Woo) en de Archiefwet 1995, met name welk regime prevaleert bij inventarislijsten van overgebrachte overheidsarchieven. Deze afbakening is van belang voor de toegang tot historische overheidsinformatie.
Praktische impact
Voor verzoekers die toegang willen tot inventarislijsten van overgebrachte archieven kan het oordeel dat de Archiefwet prevaleert betekenen dat het Woo-instrumentarium niet beschikbaar is, wat de toegangsrechten en rechtsbescherming anders vormgeeft.
Onderwerp-impact
Voor de transparantie rondom historische veiligheidsdiensten (CVD/BVD) heeft de uitspraak gevolgen: burgers en onderzoekers die inzage willen in archiefinformatie moeten mogelijk het regime van de Archiefwet volgen in plaats van de Woo.
Samenvatting
Deze zaak betreft een Woo-verzoek van een burger die op 24 juni 2022 verzocht om openbaarmaking van de inventarislijst en de Verklaring van Overbrenging bij de persoonsdossiers van de voormalige Centrale Veiligheidsdienst (CVD) en Binnenlandse Veiligheidsdienst (BVD) over de periode 1946-1998. De minister maakte de gevraagde informatie gedeeltelijk openbaar, maar weigerde de beschrijvingen van persoonsdossiers en persoonsgegevens. Als grondslag daarvoor hanteerde de minister artikel 5.1, eerste lid, aanhef en onder d, van de Woo (bijzondere persoonsgegevens) en artikel 5.1, tweede lid, aanhef en onder e, van de Woo. De weigering van de volledige inventarislijst werd mede gemotiveerd door het feit dat de archiefoverdracht nog niet was voltooid. Na voltooiing van die overdracht publiceerde de minister bij besluit op bezwaar van 1 februari 2023 alsnog een geanonimiseerde inventarislijst via het Nationaal Archief. De rechtbank in eerste aanleg oordeelde dat niet de Woo, maar de Archiefwet 1995 op de inventarislijst van toepassing is, omdat de inventarislijst onlosmakelijk verbonden is met het archief. De Raad van State behandelt het hoger beroep waarbij de centrale rechtsvraag is welk openbaarmakingsregime van toepassing is: de Woo of de Archiefwet. Tevens is procedureel van belang of aan de vereisten van artikel 7:7 Awb is voldaan inzake de schriftelijke verslaglegging van de bezwaarhearing. De uitspraaktekst is echter onvolledig aangeleverd, waardoor de definitieve beslissing van de Raad van State en de volledige motivering niet kunnen worden vastgesteld. De zaak is juridisch relevant vanwege de principiële vraag over de verhouding tussen de Woo en de Archiefwet bij historische overheidsdocumenten.