Dwangsom voor haag die wegverkeer belemmert gehandhaafd
ECLI:NL:RVS:2026:5792, Raad van State, 30-09-2026, 202504010/1/A3
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 19 april 2023 heeft het college van burgemeesters en wethouders van Berg en Dal de preventieve last onder dwangsom die op 14 september 2011 is opgelegd, ingetrokken. [appellant] is eigenaar van het perceel [locatie 1] in Ooij en op zijn perceel groeit een haag. Deze haag zorgt volgens het college al meerdere jaren voor belemmering, hinder en gevaar voor het wegverkeer van de weg tussen het perceel van [appellant] en [locatie 2]. Dit is een overtreding van artikel 2:15 van de APV. Op 9 mei 2023 heeft een toezichthouder naar aanleiding van klachten uit de straat een op ambtsbelofte proces-verbaal van bevindingen opgemaakt. De toezichthouder heeft geconstateerd dat de toegang tussen [locatie 2] en [locatie 1] naar de achterkant van de woningen wordt belemmerd door de haag behorende bij het perceel van [appellant]. De weg is niet over de volledige breedte toegankelijk en het verkeersbord aan de ingang is zeer slecht zichtbaar.
Kern van de zaak
De eigenaar van een perceel in Ooij heeft een haag die volgens het college al jaren de doorgang van een weg belemmert en gevaar oplevert voor het verkeer. Het college legde een last onder dwangsom op om de haag te snoeien tot minimaal 3,40 meter doorgang gegarandeerd is. De eigenaar maakte bezwaar en ging in beroep.
Beslissing van de rechter
De Raad van State behandelt het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank, die het beroep ongegrond verklaarde. De rechtbank oordeelde dat het college bevoegd was handhavend op te treden en dat de snoeilastverplichting geen ontoelaatbare inbreuk op het eigendomsrecht oplevert omdat deze in het algemeen belang is opgelegd.
Impactscore
LaagHet betreft een relatief routinematige handhavingszaak op basis van een APV-overtreding met beperkte financiële dwangsommen. De rechtsvragen zijn niet vernieuwend en de uitkomst sluit aan bij bestaande jurisprudentie over gemeentelijke handhavingsbevoegdheden.
Belangrijkste punten
- 1Haag op perceel appellant belemmert wegdoorgang en zicht op verkeersbord, wat een overtreding vormt van artikel 2:15 APV
- 2Last onder dwangsom opgelegd van €750 per constatering, max. twee keer per week (submaximum €1.500), totaalmaximum €3.000
- 3Bezwaar niet-ontvankelijk verklaard wegens ontbreken procesbelang na (preventieve) intrekking oorspronkelijk besluit
- 4Snoeilastverplichting levert geen ontoelaatbare inbreuk op eigendomsrecht op: opgelegd in algemeen belang
- 5Doorgang van minimaal 3,40 meter dient te allen tijde gegarandeerd te zijn
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat gemeenten op grond van de APV handhavend kunnen optreden bij belemmeringen van de openbare weg door beplanting op privépercelen, zonder dat dit een ontoelaatbare eigendomsrechtinbreuk oplevert. Het ontbreken van procesbelang na intrekking van een preventieve last leidt tot niet-ontvankelijkheid van het bezwaar.
Praktische impact
Perceel eigenaren die beplanting hebben die openbare of semiopbare wegen belemmert, kunnen worden gedwongen tot snoeien op straffe van dwangsommen. Gemeenten hebben een effectief handhavingsinstrument bij verkeershinder door beplanting.
Onderwerp-impact
Deze uitspraak verduidelijkt de grenzen van gemeentelijke handhaving via de APV bij overlast door particuliere beplanting in de openbare ruimte, relevant voor beheer van de openbare weg en verkeersinfrastructuur.
Samenvatting
Deze zaak betreft een handhavingsgeschil tussen een perceeleigenaar in Ooij en het college van burgemeester en wethouders over een haag die de doorgang van een weg tussen twee percelen belemmert. De haag veroorzaakte al meerdere jaren hinder en gevaar voor het verkeer en beperkte bovendien het zicht op een verkeersbord, hetgeen een overtreding vormt van artikel 2:15 van de Algemene Plaatselijke Verordening (APV). Na klachten uit de buurt stelde een gemeentelijke toezichthouder op 9 mei 2023 de overtreding vast via een proces-verbaal op ambtsbelofte. Op 25 oktober 2023 legde het college een last onder dwangsom op, waarbij de eigenaar werd gelast de haag zodanig te snoeien dat de weg ten alle tijde een vrije doorgang van minimaal 3,40 meter heeft en het verkeersbord goed zichtbaar is. Bij niet-naleving zou een dwangsom van €750 per constatering worden verbeurd, met een maximum van twee constateringen per week en een totaalmaximum van €3.000. De rechtbank oordeelde dat het bezwaar van appellant terecht niet-ontvankelijk was verklaard wegens het ontbreken van procesbelang, nadat het college de preventieve last onder dwangsom had ingetrokken. Voorts bevestigde de rechtbank dat het college handhavingsbevoegdheid had en dat de opgelegde snoeilastverplichting geen ontoelaatbare inbreuk op het eigendomsrecht van appellant vormt, nu deze last in het algemeen belang is opgelegd en proportioneel is. De zaak ligt nu voor bij de Raad van State in hoger beroep. Op basis van de beschikbare overwegingen lijkt de Raad van State de redenering van de rechtbank te volgen, maar de uitspraak is op basis van de beschikbare tekst niet volledig te reconstrueren.