Belastingdienst FSV-registratie: schadevergoeding via bestuursrechter
ECLI:NL:RVS:2026:5788, Raad van State, 30-09-2026, 202503362/1/A2
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 3 januari 2024 heeft de minister van Financiën het verzoek van [appellant] om inzage in zijn persoonsgegevens gedeeltelijk toegewezen. [appellant] heeft de minister op grond van de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) verzocht om inzage over welke persoonsgegevens van hem voorkomen op de lijst van de Fraude Signalering Voorziening (FSV), de 1043 Projectlijst en andere lijsten die de Belastingdienst heeft gebruikt zonder dat hij hiervan op de hoogte was. De minister heeft in het besluit van 3 januari 2024 vastgesteld dat de persoonsgegevens van [appellant] waren opgenomen in de FSV. Niet is gebleken dat zijn persoonsgegevens zijn verwerkt in het kader van projectcode 1043. De minister heeft verder niet kunnen vaststellen dat er met de FSV vergelijkbare systemen of applicaties zijn waarin persoonsgegevens van [appellant] zijn opgenomen.
Kern van de zaak
Een burger vroeg op grond van de AVG inzage in zijn persoonsgegevens op de Fraude Signalering Voorziening (FSV) en andere lijsten van de Belastingdienst. Hij vorderde tevens materiële en immateriële schadevergoeding wegens onrechtmatige verwerking. De rechtbank verklaarde zich onbevoegd voor het schadeverzoek, waarna appellant in hoger beroep ging bij de Raad van State.
Beslissing van de rechter
De Raad van State beoordeelt in hoger beroep of de rechtbank terecht haar bevoegdheid ten aanzien van het schadeverzoek heeft afgewezen. Appellant betoogt dat een latere uitspraak van de Afdeling (ECLI:NL:RVS:2025:2730) meebrengt dat besluiten over immateriële schadevergoeding op basis van het FSV-tegemoetkomingsbeleid wél besluiten zijn in de zin van de Awb, zodat de bestuursrechter alsnog bevoegd zou zijn.
Impactscore
MiddelDe uitspraak is relevant voor een grote groep FSV-gedupeerden en sluit aan op een serie richtinggevende uitspraken, maar betreft een hoger beroep in een individuele zaak en stelt zelf geen fundamenteel nieuw rechtsregel; de jurisprudentiële ontwikkeling vindt primair plaats in de aangehaalde eerdere uitspraken.
Belangrijkste punten
- 1Appellant stond geregistreerd in de FSV van de Belastingdienst en verzocht op grond van de AVG om inzage in zijn persoonsgegevens.
- 2De minister verstrekte een overzicht van verwerkte persoonsgegevens in gangbare systemen, maar kon geen registratie in de 1043 Projectlijst vaststellen.
- 3De rechtbank verklaarde zich onbevoegd over het schadeverzoek, verwijzend naar RvS 17 juli 2024 (ECLI:NL:RVS:2024:2891).
- 4Appellant beroept zich op RvS 18 juni 2025 (ECLI:NL:RVS:2025:2730), waaruit volgt dat FSV-tegemoetkomingsbesluiten wél Awb-besluiten zijn.
- 5De centrale rechtsvraag is of de bestuursrechter bevoegd is te oordelen over schade door onrechtmatige FSV-verwerking in het licht van gewijzigde jurisprudentie.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak sluit aan op een reeks uitspraken over de bevoegdheid van de bestuursrechter bij AVG-schadeverzoeken in FSV-zaken en verduidelijkt welke rechtsweg openstaat voor FSV-gedupeerden die schadevergoeding vorderen. De verwijzing naar de uitspraak van 18 juni 2025 als nieuw toetsingskader is juridisch relevant voor de afbakening van de bestuursrechtelijke bevoegdheid.
Praktische impact
Voor burgers die ten onrechte in de FSV zijn geregistreerd en schadevergoeding wensen, biedt de uitspraak verduidelijking over welke rechtsgang (bestuursrecht of civiel) zij moeten volgen. Dit heeft directe gevolgen voor de toegang tot een effectieve rechtsbescherming voor een grote groep gedupeerden van de Belastingdienst.
Onderwerp-impact
In de bredere context van het toeslagenschandaal en de FSV-affaire onderstreept deze uitspraak de voortdurende rechtsonzekerheid voor gedupeerden over de verwerking van hun persoonsgegevens en de bijbehorende schadevergoedingsprocedures.
Samenvatting
In deze zaak verzoekt een burger de minister op grond van de AVG om inzage in zijn persoonsgegevens die zijn verwerkt in de Fraude Signalering Voorziening (FSV) en andere lijsten van de Belastingdienst. De minister stelt in het besluit van 3 januari 2024 vast dat appellants gegevens in de FSV zijn opgenomen, maar dat verwerking in de 1043 Projectlijst of vergelijkbare systemen niet is gebleken. In het besluit op bezwaar van 19 juli 2024 behandelt de minister het verzoek als een algemeen AVG-inzageverzoek en verstrekt een overzicht van verwerkte gegevens in gangbare systemen; voor de gevorderde immateriële schadevergoeding wordt appellant doorverwezen naar de website van de Belastingdienst. De rechtbank verklaart zich onbevoegd over het schadeverzoek, onder verwijzing naar de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van 17 juli 2024 (ECLI:NL:RVS:2024:2891), waaruit volgt dat de bestuursrechter niet bevoegd is te oordelen over schade als gevolg van onrechtmatige verwerking van persoonsgegevens in de FSV. In hoger beroep bij de Raad van State betoogt appellant dat een recentere uitspraak van de Afdeling van 18 juni 2025 (ECLI:NL:RVS:2025:2730) het juridisch kader heeft gewijzigd. Uit die uitspraak volgt dat besluiten die op grond van het tegemoetkomingsbeleid financiële aanspraken toekennen of onthouden aan personen die in de FSV geregistreerd stonden, moeten worden aangemerkt als besluiten in de zin van artikel 1:3, eerste lid, Awb. Appellant stelt dat de rechtbank zich op grond van dit tegemoetkomingsbeleid wél bevoegd had moeten verklaren. De Raad van State beoordeelt of dit betoog slaagt en of de zaak alsnog inhoudelijk door de bestuursrechter kan worden behandeld. De uitspraak is daarmee van belang voor de rechtspositie van een grote groep FSV-gedupeerden die schadevergoeding nastreven.