FSV-informatiebrief Belastingdienst geen besluit in zin Awb
ECLI:NL:RVS:2026:5784, Raad van State, 30-09-2026, 202506063/1/A2
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij brief van 4 augustus 2023 heeft de Belastingdienst/Toeslagen aan [appellant] laten weten dat zijn persoonsgegevens in de Fraude Signalering Voorziening (FSV) stonden. De minister van Financiën heeft [appellant] bij brief van 4 augustus 2023 laten weten dat zijn persoonsgegevens in de FSV stonden. In die brief staat vermeld dat [appellant]’ gegevens daarin stonden, omdat het Landelijke Bureau Inning Onderhoudsbijdragen, een overheidsorganisatie, zijn belastinggegevens bij de Belastingdienst had opgevraagd. Verder staat daarin dat wordt onderzocht of de opname van de persoonsgegevens in de FSV gevolgen heeft gehad voor [appellant]. De minister heeft het door [appellant] tegen de brief van 4 augustus 2023 gemaakte bezwaar kennelijk niet-ontvankelijk verklaard. De brief is geen besluit als bedoeld in artikel 1:3, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht. De brief bevat slechts algemene informatie over de FSV en een feitelijke mededeling dat en waarom de persoonsgegevens daarin waren opgenomen. Deze informatie en mededeling is niet gericht op rechtsgevolg.
Kern van de zaak
De Belastingdienst informeerde appellant bij brief van 4 augustus 2023 dat zijn persoonsgegevens in de Fraude Signalering Voorziening (FSV) waren opgenomen. Appellant maakte bezwaar tegen deze brief en stelde dat de daarin vermelde informatie onjuist was en nadelige gevolgen had voor zijn aanspraken op herstelregelingen. De minister verklaarde het bezwaar kennelijk niet-ontvankelijk omdat de brief geen besluit zou zijn.
Beslissing van de rechter
De Raad van State bevestigt dat de informatiebrief van 4 augustus 2023 geen besluit is in de zin van artikel 1:3 lid 1 Awb, omdat de brief geen publiekrechtelijke rechtshandeling bevat maar slechts feitelijke informatie verstrekt. Het bezwaar is terecht niet-ontvankelijk verklaard; de omstandigheid dat de brief eventueel als grondslag voor latere besluiten is gebruikt, maakt haar niet gericht op rechtsgevolg.
Impactscore
MiddelDe uitspraak bevestigt bestaande rechtspraak over het besluitbegrip in een maatschappelijk gevoelig dossier (FSV/toeslagenaffaire), maar stelt geen nieuwe rechtsregels en is beperkt tot de specifieke feiten van dit geval.
Belangrijkste punten
- 1Een informatiebrief over FSV-registratie is geen besluit in de zin van art. 1:3 lid 1 Awb omdat zij niet op rechtsgevolg is gericht
- 2Feitelijke mededelingen over persoonsgegevensregistratie hebben geen publiekrechtelijk rechtskarakter, ook niet als zij onjuist zouden zijn
- 3Het feit dat de brief later aan besluiten ten grondslag is gelegd, maakt haar zelf nog geen rechtshandeling
- 4Bezwaar tegen een niet-besluit is kennelijk niet-ontvankelijk en wordt niet inhoudelijk behandeld
- 5De dwangsomvordering wegens niet tijdig beslissen op bezwaar wordt impliciet verworpen nu het bezwaar niet-ontvankelijk is
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de vaste lijn dat informatieve overheidsbrieven over registraties in systemen als de FSV niet kwalificeren als appellabel besluit, ook niet wanneer de informatie onjuist is of indirect gevolgen heeft voor aanspraken op herstelregelingen. Dit beperkt de toegang tot de bestuursrechter voor FSV-gedupeerden die bezwaar willen maken tegen de inhoud van dergelijke brieven.
Praktische impact
Appellant kan de juistheid van de FSV-registratie en de inhoud van de brief niet via bezwaar en beroep in de bestuursrechtelijke procedure aanvechten; hij zal mogelijke fouten in de registratie langs andere weg — zoals via een verzoek op grond van de AVG of in het kader van de herstelregelingen zelf — moeten aankaarten.
Onderwerp-impact
Voor FSV-gedupeerden die informatiebrieven van de Belastingdienst willen aanvechten, sluit deze uitspraak de bestuursrechtelijke bezwaarroute af en vergroot zij de afhankelijkheid van de UHT-hersteltrajecten en civielrechtelijke schadevergoedingsprocedures.
Samenvatting
In deze zaak stond centraal de vraag of een informatiebrief van de minister van Financiën, waarin appellant werd meegedeeld dat zijn persoonsgegevens in de Fraude Signalering Voorziening (FSV) waren opgenomen, kwalificeerde als een voor bezwaar vatbaar besluit in de zin van artikel 1:3 lid 1 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Appellant ontving de brief op 4 augustus 2023 en maakte bezwaar, stellende dat de daarin opgenomen informatie over het aantal FSV-registraties op zijn naam onjuist was. Hij voerde aan dat de brief rechtsgevolgen had omdat de minister haar later als grondslag had gebruikt voor besluiten over zijn aanspraken op tegemoetkomingen uit de herstelregelingen van de Uitvoeringsorganisatie Herstel Toeslagen (UHT) en verzoeken om schadevergoeding. De minister verklaarde het bezwaar kennelijk niet-ontvankelijk. Zowel de rechtbank in eerste aanleg als de Raad van State in hoger beroep oordeelden dat de brief geen besluit is. Artikel 1:3 lid 1 Awb vereist een schriftelijke beslissing van een bestuursorgaan die een publiekrechtelijke rechtshandeling inhoudt, dat wil zeggen een handeling gericht op rechtsgevolg. De brief bevat slechts algemene informatie over de FSV en een feitelijke mededeling over de reden van opname van de persoonsgegevens. Dat de brief later als feitelijke grondslag heeft gediend voor andere besluiten, doet hieraan niet af: de brief zelf schept, wijzigt of beëindigt geen rechten of verplichtingen. Appellant zal de juistheid van zijn FSV-registratie langs andere weg moeten aanvechten, bijvoorbeeld via de AVG of in de context van de UHT-hersteltrajecten. De vordering van appellant tot betaling van een dwangsom wegens niet tijdig beslissen op het bezwaar wordt eveneens verworpen, nu het bezwaar terecht niet-ontvankelijk is verklaard.