Raad van State bevestigt gedeeltelijke weigering Wob-verzoek NCTV-informatie
ECLI:NL:RVS:2026:5772, Raad van State, 30-09-2026, 202401157/1/A3
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 5 april 2022 heeft de minister van Justitie en Veiligheid een verzoek van [appellant] op grond van de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) deels ingewilligd. Op 14 september 2021 heeft [appellant] de minister verzocht om openbaarmaking van alle informatie over de extreemrechtse accounts waar de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (NCTV) in het document ‘Dreigingsbeeld Terrorisme Nederland 54’ (DTN 54) naar verwijst. Daarnaast heeft [appellant] de minister verzocht om openbaarmaking van alle correspondentie die de schriftelijke beantwoording van de Kamervragen over ‘Vizier op Links’ mogelijk heeft gemaakt. Het gaat [appellant] om alle informatie hierover die onder de minister aanwezig is vanaf 1 mei 2020 tot de datum van het verzoek.
Kern van de zaak
Een appellant verzocht de minister om openbaarmaking van informatie over extreemrechtse accounts waaraan de NCTV refereerde in het Dreigingsbeeld Terrorisme Nederland 54, alsmede correspondentie over Kamervragen inzake 'Vizier op Links'. De minister weigerde deels op grond van persoonlijke levenssfeer, intern beraad en operationele werkwijzen.
Beslissing van de rechter
De Afdeling bestuursrechtspraak bevestigt de uitspraak van de rechtbank en verklaart het beroep tegen het besluit van 24 februari 2024 ongegrond. Wel wordt een schadevergoeding van € 500 toegekend wegens overschrijding van de redelijke termijn, volledig toe te rekenen aan de Afdeling zelf.
Impactscore
MiddelDe uitspraak is relevant voor de praktijk van openbaarheidsverzoeken over veiligheidsdiensten en bevestigt bestaande rechtspraak over weigeringsgronden, maar stelt geen fundamenteel nieuwe rechtsregels. De schadevergoeding wegens termijnoverschrijding is relatief standaard.
Belangrijkste punten
- 1Wob-verzoek betrof informatie over extreemrechtse accounts in DTN 54 en correspondentie over 'Vizier op Links'
- 2Minister weigerde openbaarmaking op grond van persoonlijke levenssfeer, intern beraad, operationele werkwijzen en niet-publieke e-mailadressen
- 3Per 1 mei 2022 verving de Woo de Wob; de overgang is van belang voor de toepasselijke regelgeving
- 4Beroep tegen het heroverweegde besluit van 24 februari 2024 is ongegrond verklaard
- 5Overschrijding van de redelijke termijn door de Afdeling leidt tot schadevergoeding van € 500 ten laste van de Staat
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de toepasselijkheid van de Wob-weigeringsgronden bij gevoelige contra-terrorisme- en veiligheidsinformatie en onderstreept dat de overgang van Wob naar Woo geen inhoudelijke wijziging brengt in eerder genomen weigeringsbeslissingen. Tevens bevestigt de Afdeling haar eigen verantwoordelijkheid bij termijnoverschrijding en de bijbehorende schadevergoedingsplicht.
Praktische impact
Voor appellant heeft de procedure niet geleid tot verdere openbaarmaking van de gevraagde informatie; wel ontvangt hij een beperkte compensatie voor de lange proceduureduur. Voor verzoekers om overheidsinformatie over veiligheids- en inlichtingenonderwerpen bevestigt de uitspraak dat weigeringsgronden op dit terrein stevig standhouden.
Onderwerp-impact
De uitspraak raakt aan de transparantie van overheidsoptreden op het gebied van terrorismebestrijding en extremismebestrijding; de mogelijkheid om via de Wob/Woo inzage te verkrijgen in NCTV-documenten blijft beperkt vanwege de toepasselijke weigeringsgronden.
Samenvatting
In deze zaak had een appellant de minister van Binnenlandse Zaken verzocht om openbaarmaking van informatie over extreemrechtse accounts waarnaar de NCTV verwees in het Dreigingsbeeld Terrorisme Nederland 54, alsmede alle correspondentie die de beantwoording van Kamervragen over 'Vizier op Links' mogelijk had gemaakt. De minister wees het verzoek grotendeels af op grond van diverse weigeringsgronden uit de Wet openbaarheid van bestuur (Wob): bescherming van de persoonlijke levenssfeer, de vertrouwelijkheid van intern beraad en persoonlijke beleidsopvattingen, en het voorkomen van misbruik van operationele werkwijzen en niet-publieke e-mailadressen. Eén document werd volledig geweigerd omdat na toepassing van alle weigeringen geen zelfstandig leesbare tekst overbleef. De rechtbank had de weigering eerder in stand gelaten. De centrale juridische vraag voor de Afdeling bestuursrechtspraak was of de minister de weigeringsgronden terecht had toegepast en of de overgang van de Wob naar de Wet open overheid (Woo) per 1 mei 2022 de beoordeling beïnvloedde. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank en verklaart het beroep tegen het heroverweegde besluit van 24 februari 2024 ongegrond. De minister heeft de weigeringsgronden naar het oordeel van de Afdeling correct toegepast; openbaarmaking van de betrokken informatie zou in strijd komen met de bescherming van persoonsgegevens en operationele veiligheidsbelangen. Aanvullend kent de Afdeling een schadevergoeding toe van € 500 wegens overschrijding van de redelijke termijn, waarbij de overschrijding volledig wordt toegerekend aan de Afdeling zelf. De Staat wordt veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten die samenhangen met dit verzoek om schadevergoeding. De uitspraak bevestigt daarmee de robuustheid van bestaande weigeringsgronden bij gevoelige veiligheidsinformatie.