RvS bevestigt niet-ontvankelijkheid wegens te late bezwaar

Samenvatting

In deze zaak heeft de voorzieningenrechter van de Raad van State op 22 september 2026 uitspraak gedaan in hoger beroep. De appellant had verzuimd om tijdig bezwaar te maken tegen een besluit van het college van burgemeester en wethouders van 16 november 2023. De wettelijke bezwaartermijn bedraagt zes weken, maar appellant diende zijn bezwaar pas in op 2 oktober 2024 — bijna elf maanden na het verstrijken van de termijn. Voor dergelijke overschrijdingen biedt artikel 6:11 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) een ontsnappingsroute, mits redelijkerwijs niet kan worden geoordeeld dat de indiener in verzuim is geweest. De rechtbank in eerste aanleg oordeelde gemotiveerd dat aan dit vereiste niet is voldaan en dat de termijnoverschrijding dan ook niet verschoonbaar is. In hoger beroep betoogde appellant dat de rechtbank dit onjuist had beoordeeld, maar de voorzieningenrechter van de Raad van State ziet in het hogerberoepschrift geen aanleiding om anders te oordelen. De voorzieningenrechter sluit zich volledig aan bij de overwegingen van de rechtbank, zowel ten aanzien van de niet-verschoonbaarheid van de termijnoverschrijding als ten aanzien van de beroepen tegen de invorderingsbesluiten. Het verzoek om een voorlopige voorziening wordt afgewezen en de aangevallen uitspraak wordt bevestigd. Proceskosten worden niet vergoed aan appellant. De uitspraak is een klassieke bevestiging van de strikte toepassing van de bezwaartermijn in het bestuursrecht: alleen in uitzonderlijke en goed onderbouwde gevallen wordt een termijnoverschrijding verschoonbaar geacht. Appellant heeft die onderbouwing niet kunnen leveren.