JurispRadar
ECLI:NL:RVS:2026:5641Laag18/100

Beroep ongegrond: adressticker op doos volstaat als bewijs

ECLI:NL:RVS:2026:5641, Raad van State, 23-09-2026, 202601516/1/R4

Raad van StateUitspraak: 23 september 2026Publicatie: 23 september 2026
Procedure:Eerste aanleg - enkelvoudig
Zaaknummer:202601516/1/R4
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Overheid
Handhaving
Milieu
Bewijslast
Bestuursdwang
Afvalstoffenverordening
Verkeerd Aangeboden Afval
Herleidbaarheid

Inhoudsindicatie

(officieel, Rechtspraak.nl)

Bij besluit van 7 februari 2026 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag zijn beslissing om op 2 februari 2026 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met artikel 9 lid 1 Afvalstoffenverordening 2010 en de daarop gebaseerde uitvoeringsregeling van de gemeente Den Haag aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. Daarbij heeft het college vermeld dat de kosten van de toepassing van bestuursdwang, te weten € 199,57 voor rekening van [appellant] komen. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een kartonnen doos, die op 2 februari 2026 is aangetroffen naast de ondergrondse afvalcontainer ter hoogte van de Roggekamp 399 in Den Haag. Het college is ervan uitgegaan dat [appellant] de kartonnen doos verkeerd heeft aangeboden, omdat er op de doos een adreslabel staat met daarop zijn adresgegevens.

Kern van de zaak

Het college van Den Haag paste spoedeisende bestuursdwang toe na het aantreffen van een kartonnen doos naast een ondergrondse afvalcontainer. Op de doos stond een adreslabel met het adres van appellant. Appellant betwistte dat hij de overtreder was en ging in beroep.

Beslissing van de rechter

De Afdeling bestuursrechtspraak verklaart het beroep ongegrond. Het adressticker op de kartonnen doos volstaat om het afval tot appellant te herleiden, en appellant is er niet in geslaagd aannemelijk te maken dat hij niet de overtreder is.

18van 100

Impactscore

Laag

De uitspraak bevestigt bestaande vaste rechtspraak en voegt geen nieuwe rechtsnorm toe; het betreft een individuele handhavingszaak zonder richtinggevende betekenis.

Belangrijkste punten

  • 1Vaste rechtspraak: degene tot wie afval herleidbaar is, wordt vermoed de overtreder te zijn (ECLI:NL:RVS:2018:2432).
  • 2Het ontbreken van de naam op het adreslabel doet niet af aan de herleidbaarheid via het adresgegeven.
  • 3Het verweer dat pakketten voor derden op zijn adres worden bezorgd, is niet aannemelijk gemaakt.
  • 4De grotere afstand tot de aangetroffen container (>500 meter) en de hartaandoening van appellant wegen niet op tegen de bewijskracht van het adreslabel.
  • 5Geen proceskostenveroordeling.

Impactanalyse

Juridische impact

De uitspraak bevestigt de vaste lijn dat herleidbaarheid via adresgegevens op afval voldoende is voor het vermoeden van overtrederschap, ook zonder vermelding van de naam. De bewijslast om dit vermoeden te weerleggen rust op de betrokkene.

Praktische impact

Burgers die afval verkeerd aanbieden en waarvan adresgegevens op het afval staan, kunnen worden aangesproken voor de kosten van bestuursdwang. Enkel een adresvermelding zonder naam is al voldoende grondslag voor handhaving.

Onderwerp-impact

Gemeenten worden bevestigd in hun handhavingsbevoegdheid bij verkeerd aangeboden huishoudelijk afval op basis van adreslabels, wat effectieve handhaving van afvalstoffenverordeningen faciliteert.

Samenvatting

Op 2 februari 2026 trof een gemeentelijke toezichthouder in Den Haag een kartonnen doos aan naast een ondergrondse afvalcontainer ter hoogte van de Roggekamp 399. Op de doos bevond zich een adreslabel met de adresgegevens van appellant, maar zonder zijn naam. Het college van burgemeester en wethouders van Den Haag paste spoedeisende bestuursdwang toe door de doos te verwijderen en stuurde de kosten daarvan door aan appellant, ervan uitgaande dat hij de overtreder was. Appellant bestreed dit en voerde aan dat op zijn adres regelmatig pakketten voor derden worden afgeleverd, dat zijn naam niet op het label stond, en dat de aangetroffen container meer dan 500 meter van zijn woning verwijderd lag terwijl er dichter bij huis een container beschikbaar was. Bovendien beriep hij zich op zijn hartaandoening als reden waarom hij die container niet zou hebben gebruikt. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State oordeelt dat het beroep ongegrond is. Zij past de vaste rechtspraak toe die is uiteengezet in de uitspraak van 18 juli 2018 (ECLI:NL:RVS:2018:2432): degene tot wie afval herleidbaar is, wordt vermoed de overtreder te zijn, tenzij hij het tegendeel aannemelijk maakt. Nu de kartonnen doos via het adreslabel herleidbaar is tot appellant – ondanks het ontbreken van zijn naam – rust op hem de bewijslast om aannemelijk te maken dat hij het afval niet heeft aangeboden. De Afdeling oordeelt dat hij daarin niet is geslaagd: het verweer over pakketten voor derden is onvoldoende onderbouwd, en de afstand tot de container noch zijn gezondheidsklachten ontkrachten het vermoeden van overtrederschap. Het beroep wordt ongegrond verklaard en er wordt geen proceskostenvergoeding toegekend.

Bron: Rechtspraak.nl Open Data· Geanalyseerd op 29 september 2026 met claude-sonnet-4-6
Originele uitspraak

Meer Bestuursrecht

Raad van State·11 nov 2026
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Overheid
Vergunningen
ECLI:NL:RVS:2026:6667

Termijnoverschrijding bezwaar niet verschoonbaar ondanks adresverwarring

28/100Bekijk
Raad van State·11 nov 2026
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Vastgoed
Vergunningen
ECLI:NL:RVS:2026:6660

Beroep tegen woonbestemming voormalige steenfabriek Winterswijk ongegrond

18/100Bekijk
Raad van State·11 nov 2026
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Overheid
Handhaving
ECLI:NL:RVS:2026:6671

Staatssecretaris hoeft niet te interveniëren in tuchtrechtprocedures advocaten

28/100Bekijk
Raad van State·11 nov 2026
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Schadevergoeding
Vastgoed
ECLI:NL:RVS:2026:6655

Planschade toegewezen na vervallen detailhandelsbestemming eerste verdieping

38/100Bekijk
Alle uitspraken in dit rechtsgebied