BSA afgewezen wegens ontbrekend causaal verband persoonlijke omstandigheden
ECLI:NL:RVS:2026:5634, Raad van State, 23-09-2026, 202600139/1/A2
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij beslissing van 14 augustus 2025 heeft de BSA-commissie een verzoek van [appellant] om uitstel van het bindend studieadvies afgewezen en aan hem een negatief bindend studieadvies (NBSA) gegeven. [appellant] volgde in het cursusjaar 2024/2025 de bacheloropleiding Economie en Bedrijfseconomie. Hij heeft administratief beroep ingesteld tegen de beslissing van de BSA-commissie van 14 augustus 2025 en heeft de voorzitter van het het college van beroep voor de examens van de Universiteit van Amsterdam (CBE) verzocht een voorlopige voorziening te treffen, inhoudende dat hij, ondanks die beslissing, aan het onderwijs kan blijven deelnemen. De BSA-commissie heeft op 9 september 2025 te kennen gegeven [appellant] dit toe te staan. [appellant] heeft vervolgens desgevraagd het verzoek om een voorlopige voorziening ingetrokken en het CBE verzocht de examencommissie te veroordelen in de proceskosten van het verzoek.
Kern van de zaak
Een bachelorstudent Economie en Bedrijfseconomie behaalde 42 van de vereiste 48 studiepunten in zijn eerste jaar en kreeg een negatief bindend studieadvies (BSA). Hij stelde dat een relatiebreuk mentale klachten veroorzaakte die zijn studieresultaten beïnvloedden, maar kon dit niet met bewijsstukken onderbouwen.
Beslissing van de rechter
Het CBE handhaafde het negatieve BSA omdat het causale verband tussen de gestelde persoonlijke omstandigheden (relatiebreuk, mentale problematiek) en de onvoldoende studieresultaten niet was aangetoond. De student had geen bewijsstukken overgelegd die de mentale problematiek en de gevolgen voor zijn studiebelastbaarheid onderbouwden. Over de proceskosten van het ingetrokken voorlopige voorzieningsverzoek werd op grond van artikel 8:75a Awb een beslissing genomen.
Impactscore
LaagHet betreft een individuele BSA-zaak bij de Raad van State zonder fundamentele nieuwe rechtsregels; de uitkomst past binnen bestaande jurisprudentie over bewijslast bij persoonlijke omstandigheden in BSA-procedures.
Belangrijkste punten
- 1Student behaalde 42 van de vereiste 48 studiepunten; negatief BSA werd opgelegd.
- 2Gestelde mentale problematiek als gevolg van relatiebreuk niet met bewijsstukken onderbouwd.
- 3CBE oordeelt dat causaal verband tussen persoonlijke omstandigheden en studieresultaten ontbreekt.
- 4BSA-commissie had uit praktische overwegingen voorlopige voorziening toegestaan, wat leidde tot proceskostenanspraak op grond van art. 8:75a Awb.
- 5Fluctuatie in studieresultaten en falen bij zwaardere vakken werd onvoldoende verklaard door de aangevoerde persoonlijke omstandigheden.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat bij een BSA-procedure de bewijslast voor het aantonen van causaal verband tussen persoonlijke omstandigheden en studieresultaten bij de student ligt, en dat niet-onderbouwde stellingen onvoldoende zijn. Artikel 8:75a Awb biedt een procesrechtelijke grondslag voor proceskostenvergoeding bij ingetrokken voorlopige voorzieningsverzoeken in onderwijsrechtelijke procedures.
Praktische impact
Studenten die een negatief BSA willen aanvechten op grond van persoonlijke omstandigheden dienen tijdig medische of psychologische bewijsstukken te verzamelen en over te leggen. Het enkel stellen van mentale klachten zonder documentatie is onvoldoende om het BSA te laten herroepen.
Onderwerp-impact
In het hoger onderwijs worden BSA-commissies en CBE's bevestigd in hun bevoegdheid om streng te toetsen op de causale onderbouwing van persoonlijke omstandigheden, wat de lat voor studenten hoog legt bij bezwaarprocedures.
Samenvatting
Een student in de bacheloropleiding Economie en Bedrijfseconomie ontving aan het einde van zijn eerste studiejaar een negatief bindend studieadvies (BSA) nadat hij slechts 42 van de vereiste 48 studiepunten had behaald. De student stelde dat een relatiebreuk had geleid tot mentale problematiek, waardoor zijn studieresultaten negatief waren beïnvloed. Hij tekende administratief beroep aan bij het College van Beroep voor de Examens (CBE) en verzocht tevens om een voorlopige voorziening teneinde zijn studie te kunnen voortzetten hangende het beroep. De BSA-commissie stemde uit praktische overwegingen in met de voorlopige voorziening, waarna de student dit verzoek introk en verzocht om proceskostenvergoeding op grond van artikel 8:75a van de Awb. De centrale juridische vraag was of het CBE terecht had geconcludeerd dat een causaal verband tussen de persoonlijke omstandigheden van de student en zijn onvoldoende studieresultaten ontbrak. Het CBE stelde vast dat de student geen bewijsstukken had overgelegd die de mentale problematiek en de concrete gevolgen daarvan voor zijn studiebelastbaarheid aannemelijk maakten. Bovendien bood de gestelde problematiek geen verklaring voor de fluctuerende studieresultaten en het specifiek niet halen van de zwaardere vakken. De Raad van State bevestigt het standpunt van het CBE: de bewijslast voor het aantonen van het causale verband ligt bij de student, en niet-onderbouwde stellingen zijn onvoldoende. De uitspraak onderstreept dat studenten in BSA-procedures tijdig en concreet bewijs moeten aanleveren — bij voorkeur in de vorm van medische of psychologische verklaringen — om persoonlijke omstandigheden juridisch relevant te laten zijn. Het ontbreken van dergelijke documentatie is in deze zaak doorslaggevend geweest voor de afwijzing van het beroep.