Beroep parkeerterrein Maassluis grotendeels ongegrond verklaard
ECLI:NL:RVS:2026:5633, Raad van State, 23-09-2026, 202403111/1/R3
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)In het besluit van 19 maart 2024 heeft de raad van de gemeente Maassluis het bestemmingsplan "Parkeerterrein Schuurkerk (Petrus Kockstraat)" gewijzigd vastgesteld. Het plan maakt een parkeerterrein met maximaal 122 parkeerplaatsen mogelijk. Het plangebied is gelegen op de locatie van een voormalig kerkterrein tussen de P.C. Hooftlaan en de Petrus Kockstraat in Maassluis en tegenover de "Vlietlocatie", een binnenstedelijke ontwikkeling waar onder andere woningen, openbare parkeerplaatsen en een supermarkt worden gerealiseerd. Het primaire doel van de aanleg van het parkeerterrein is om de parkeerdruk in de binnenstad van Maassluis te verminderen. Het parkeerterrein zal verder gebruikt gaan worden voor het organiseren van evenementen. Onderdeel van het plan is het toevoegen van groen. Het plan draagt hierdoor volgens de raad bij aan het toewerken naar een klimaatadaptieve stad. Onder het voorheen geldende bestemmingsplan "Binnenstad" had het terrein grotendeels de bestemming "Maatschappelijk". Op het terrein was een tijdelijke parkeerplaats aanwezig. Het gebruik van dit terrein als parkeerterrein was op grond van deze bestemming niet toegestaan. Om de aanleg van een parkeerterrein en het gebruik daarvan toe te staan, moest de bestemming worden gewijzigd.
Kern van de zaak
Vastgoedeigenaren en de Vereniging BIZ Stadshart Maassluis tekenden beroep aan tegen het bestemmingsplan dat een parkeerterrein met 122 plaatsen mogelijk maakt op een voormalig kerkterrein in Maassluis. Het plan wijzigt de bestemming van 'Maatschappelijk' naar een parkeerbestemming om parkeerdruk in de binnenstad te verminderen.
Beslissing van de rechter
De Afdeling bestuursrechtspraak verklaart het beroep van de Vereniging BIZ Stadshart Maassluis niet-ontvankelijk en het overige beroep ongegrond. De Staat wordt wel veroordeeld tot betaling van €500 schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn.
Impactscore
LaagHet betreft een relatief routinematige bestemmingsplanprocedure op lokaal niveau met een feitelijk en juridisch weinig vernieuwend oordeel; de uitkomst heeft nauwelijks precedentwaarde buiten de specifieke Maassluis-context.
Belangrijkste punten
- 1Op het beroep blijft het recht vóór 1 januari 2024 (inclusief Wet ruimtelijke ordening) van toepassing, omdat het ontwerpplan op 15 september 2023 ter inzage is gelegd vóór inwerkingtreding van de Omgevingswet.
- 2De Vereniging BIZ Stadshart Maassluis wordt niet-ontvankelijk verklaard, vermoedelijk wegens het ontbreken van voldoende procesbelang of belanghebbendheid.
- 3Het bestemmingsplan maakt een parkeerterrein van maximaal 122 plaatsen mogelijk op een voormalig kerkterrein, met als doel vermindering van parkeerdruk in de binnenstad van Maassluis.
- 4Het plan voorziet ook in groentoevoeging als bijdrage aan klimaatadaptatie in de stad.
- 5De Staat der Nederlanden wordt veroordeeld tot €500 schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn van de procedure.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de toepassing van het overgangsrecht van de Invoeringswet Omgevingswet: bestemmingsplanprocedures waarvan het ontwerp vóór 1 januari 2024 ter inzage is gelegd, worden volledig afgehandeld onder het oude recht. De niet-ontvankelijkverklaring van de vereniging illustreert strikte eisen aan procesbelang bij brancheorganisaties.
Praktische impact
Het parkeerterrein met 122 plaatsen kan worden aangelegd op het voormalige kerkterrein in Maassluis; appellanten hebben hun bezwaren niet succesvol kunnen doorzetten. De vastgoedeigenaren ontvangen via de schadevergoeding een symbolische compensatie voor de trage rechtsgang.
Onderwerp-impact
Voor gemeenten die binnenstedelijke parkeerdruk willen aanpakken via bestemmingsplanwijziging biedt deze uitspraak steun: de Afdeling accordeert de bestemmingswijziging van maatschappelijk naar parkeren als ruimtelijk aanvaardbaar.
Samenvatting
Deze uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State betreft een beroep tegen het bestemmingsplan 'Parkeerterrein P.C. Hooftlaan' van de gemeente Maassluis. Het plan maakt een parkeerterrein met maximaal 122 plaatsen mogelijk op een voormalig kerkterrein tussen de P.C. Hooftlaan en de Petrus Kockstraat. Primair doel is de vermindering van parkeerdruk in de binnenstad; daarnaast voorziet het plan in groentoevoeging als klimaatadaptieve maatregel. De appellanten — de Vereniging BIZ Stadshart Maassluis en een aantal vastgoedeigenaren met verhuurde panden in het stadshart — verzetten zich tegen de bestemmingswijziging van 'Maatschappelijk' naar een parkeerbestemming. Vanwege overgangsrecht blijft het oude recht (inclusief de Wet ruimtelijke ordening) van toepassing: het ontwerpplan lag op 15 september 2023 ter inzage, dus vóór de inwerkingtreding van de Omgevingswet op 1 januari 2024. De Afdeling verklaart het beroep van de Vereniging BIZ Stadshart Maassluis niet-ontvankelijk, vermoedelijk omdat de vereniging niet als belanghebbende kan worden aangemerkt of anderszins niet voldoet aan de ontvankelijkheidsvereisten. Het beroep van de overige appellanten — de vastgoedeigenaren — wordt inhoudelijk beoordeeld en ongegrond verklaard. De raad heeft daarmee voldoende aangetoond dat de bestemmingswijziging ruimtelijk aanvaardbaar is en past binnen het beleid om de binnenstad leefbaar en bereikbaar te houden. Opvallend is dat de Staat der Nederlanden, vertegenwoordigd door de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, wordt veroordeeld tot betaling van €500 schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn. Dit bedrag geldt als een gezamenlijke vergoeding aan appellanten, zodat betaling aan één van hen de betalingsverplichting doet vervallen. De uitspraak heeft beperkte precedentwerking maar bevestigt de geldigheid van de Maasluise parkeeroplossing.