Hoger beroep vreemdelingenbewaring ongegrond verklaard
ECLI:NL:RVS:2026:5606, Raad van State, 25-09-2026, BRS.26.004800
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 25 augustus 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie appellant in vreemdelingenbewaring gesteld.
Kern van de zaak
Een vreemdeling, vertegenwoordigd door een advocaat uit Ter Apel, heeft hoger beroep ingesteld bij de Raad van State tegen een rechtbankuitspraak die zijn vreemdelingenbewaring rechtmatig achtte. De vreemdeling betwistte de rechtmatigheid van zijn bewaring.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank is bevestigd. De Afdeling heeft geoordeeld dat de rechtbank terecht en op goede gronden tot haar oordeel is gekomen, en ziet ook ambtshalve geen reden om de vreemdelingenbewaring onrechtmatig te achten.
Impactscore
LaagHet betreft een individuele, vereenvoudigd afgedane zaak zonder nieuwe rechtsvragen of bredere precedentwerking; artikel 91 lid 2 Vw 2000 is bewust bedoeld om dergelijke zaken zonder uitgebreide motivering te kunnen afdoen.
Belangrijkste punten
- 1De Afdeling neemt de motivering van de rechtbank integraal over op grond van artikel 91 lid 2 Vw 2000.
- 2Het hogerberoepschrift bevat geen vragen die in het belang van rechtseenheid, rechtsontwikkeling of rechtsbescherming beantwoording behoeven.
- 3Er zijn geen vragen aan de orde over de uitleg of geldigheid van Unierecht (verwijzing naar HvJEU Remling, ECLI:EU:C:2026:243).
- 4De Afdeling heeft ambtshalve getoetst of de vreemdelingenbewaring onrechtmatig is en geen aanleiding gevonden voor die conclusie.
- 5De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak is een routinematige toepassing van artikel 91 lid 2 Vw 2000, waarbij de Afdeling de vereenvoudigde afdoeningsprocedure hanteert zonder nadere motivering. Er worden geen nieuwe rechtsvragen beantwoord.
Praktische impact
De vreemdelingenbewaring blijft rechtmatig en de vreemdeling krijgt geen schadevergoeding of proceskostenvergoeding toegewezen. De bewaring kan worden voortgezet.
Onderwerp-impact
Voor de overheidshandhaving in het vreemdelingenrecht bevestigt deze uitspraak dat de bestaande toetsingspraktijk rond vreemdelingenbewaring standhoudend is en dat vereenvoudigde afdoening in hoger beroep regelmatig wordt toegepast.
Samenvatting
In deze zaak heeft de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op 25 september 2026 uitspraak gedaan in een hoger beroepszaak over vreemdelingenbewaring. De appellant, bijgestaan door een advocaat uit Ter Apel, had hoger beroep ingesteld tegen een uitspraak van de rechtbank die de vreemdelingenbewaring rechtmatig had geacht. De Afdeling heeft het hoger beroep ongegrond verklaard en de aangevallen uitspraak bevestigd. De Afdeling paste daartoe de vereenvoudigde afdoeningsprocedure van artikel 91 lid 2 van de Vreemdelingenwet 2000 toe. Dit artikel maakt het mogelijk om een hoger beroep zonder uitgebreide motivering af te doen wanneer het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden. De Afdeling stelde vast dat hiervan in deze zaak sprake was. Tevens was er geen aanleiding om prejudiciële vragen te stellen over de uitleg of geldigheid van Unierecht, waarbij de Afdeling verwees naar het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 24 maart 2026 in de zaak Remling (ECLI:EU:C:2026:243). Daarnaast heeft de Afdeling ambtshalve getoetst of er redenen waren om de vreemdelingenbewaring alsnog onrechtmatig te achten, maar ook daartoe zag zij geen aanleiding. De motivering van de rechtbank onder overweging 6 is integraal overgenomen. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. De uitspraak heeft beperkte precedentwerking en is hoofdzakelijk van belang voor de directe betrokkene.