Asielaanvraag Iraanse afvallige vernietigd wegens onvolledig onderzoek

Samenvatting

In deze zaak heeft de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op 21 september 2026 het hoger beroep van een Iraanse asielzoeker gegrond verklaard. De appellant, bijgestaan door een advocaat in Amsterdam, had hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van rechtbank Den Haag van 31 maart 2025, waarbij zijn beroep tegen de afwijzing van zijn asielaanvraag ongegrond was verklaard. De minister van Asiel en Migratie had de aanvraag bij besluit van 18 november 2024 afgewezen, waarbij hij zich op het standpunt stelde dat appellant als afvallige of atheïst geen gegronde vrees voor vervolging in Iran had. De centrale juridische vraag was of de beoordeling van de asielaanvraag voldoende zorgvuldig was, mede gelet op de beschikbare landeninformatie over de situatie van afvalligen en atheïsten in Iran. De Afdeling beantwoordt deze vraag ontkennend. Zij verwijst daartoe naar haar uitspraak van 12 maart 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:1326), waarin zij al had geoordeeld dat de landeninformatie over Iran geen eenduidig beeld geeft over de situatie van deze groepen. Op grond daarvan kan de minister niet zonder nader onderzoek concluderen dat zij geen gegronde vrees voor vervolging hebben. Nu de minister dat in casu wel had gedaan, was de beoordeling van de asielaanvraag onvolledig. De Afdeling vernietigt zowel de uitspraak van de rechtbank als het ministeriële besluit. De minister moet een nieuw besluit nemen, waarbij rekening wordt gehouden met de feiten en omstandigheden zoals die op dat toekomstige moment zijn. Overige grieven behoeven geen bespreking. De minister wordt veroordeeld tot betaling van € 2.802,00 aan proceskosten. De uitspraak bevestigt daarmee een reeds ingezette lijn en versterkt de onderzoeksplicht van de minister bij asielaanvragen van Iraanse afvalligen en atheïsten.