Hoger beroep vreemdelingenbewaring ongegrond verklaard door RvS
ECLI:NL:RVS:2026:5581, Raad van State, 22-09-2026, BRS.26.003007
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 2 juni 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie appellant in bewaring gesteld.
Kern van de zaak
Een vreemdeling (vertegenwoordigd door advocaat S. Jankie) ging in hoger beroep bij de Raad van State tegen een uitspraak van de rechtbank die zijn vreemdelingenbewaring rechtmatig had geacht. De appellant betwistte de rechtmatigheid van de bewaring.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. De Afdeling overneemt de motivering van de rechtbank en constateert dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van rechtseenheid, rechtsontwikkeling of rechtsbescherming beantwoord moeten worden, zodat verdere motivering op grond van artikel 91 lid 2 Vw 2000 niet vereist is.
Impactscore
LaagHet betreft een standaard toepassing van de verkorte motiveringsgrond in een individuele vreemdelingenbewaring zonder nieuwe rechtsvragen; de zaak stelt geen nieuwe rechtsregels en heeft beperkte precedentwerking.
Belangrijkste punten
- 1Toepassing van de verkorte motiveringsgrond ex artikel 91 lid 2 Vw 2000: geen rechtsvragen van algemeen belang
- 2De Afdeling verwijst expliciet naar het HvJ EU-arrest Remling (ECLI:EU:C:2026:243) voor de afbakening van vragen over Unierecht
- 3Ambtshalve toetsing van de bewaring levert geen grond op voor onrechtmatigheid
- 4De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden
- 5De uitspraak is gedaan door een enkelvoudige kamer, wat de routinematige aard van de zaak onderstreept
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak past de standaard 'kennelijk ongegrond'-procedure van artikel 91 lid 2 Vw 2000 toe en verwijst naar een recent HvJ EU-arrest (Remling, 2026) als toetssteen voor de afbakening van Unierechtelijke vragen, wat de lopende rechtspraktijk in vreemdelingenzaken bevestigt.
Praktische impact
Voor de appellant betekent dit dat de bewaring rechtmatig blijft en dat hij geen proceskosten vergoed krijgt; voor de minister is er geen financiële verplichting uit deze procedure.
Onderwerp-impact
In vreemdelingenzaken bevestigt deze uitspraak dat de verkorte afdoeningsroute via artikel 91 lid 2 Vw 2000 ook na het Remling-arrest van het HvJ EU onverkort van toepassing blijft wanneer geen relevante Unierechtelijke vragen spelen.
Samenvatting
In deze uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 22 september 2026 stond de rechtmatigheid van een vreemdelingenbewaring centraal. De appellant, bijgestaan door advocaat S. Jankie, had hoger beroep ingesteld tegen een rechtbankuitspraak die de bewaring rechtmatig had bevonden. De Afdeling heeft het hoger beroep ongegrond verklaard en de aangevallen uitspraak bevestigd. De doorslaggevende reden voor de beknopte afdoening is gelegen in artikel 91, tweede lid, van de Vreemdelingenwet 2000: het hogerberoepschrift bevat geen vragen die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord dienen te worden. Verdere motivering is daarom niet vereist. De Afdeling neemt de overwegingen 3, 7 en 9 van de rechtbankuitspraak over en maakt deze tot de hare. Daarnaast verwijst de Afdeling naar het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 24 maart 2026 in de zaak Remling (ECLI:EU:C:2026:243), waaruit volgt dat ook geen vragen over de uitleg of geldigheid van een bepaling van Unierecht aan de orde zijn. Dit bevestigt dat de verkorte afdoeningsroute in dit geval correct is toegepast. Ambtshalve heeft de Afdeling eveneens geen reden gezien om de bewaring onrechtmatig te achten. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. De uitspraak is in enkelvoudige kamer gedaan, wat de routinematige aard van de procedure weerspiegelt. De zaak heeft geen bredere precedentwerking maar illustreert de wijze waarop de Afdeling recente HvJ EU-rechtspraak integreert in de standaard vreemdelingenbewaring-toets.