Beroep no-cure-no-pay bureau niet-ontvankelijk wegens ontbrekend procesbelang
ECLI:NL:RVS:2026:5573, Raad van State, 21-09-2026, 202601513/2/A2
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 6 oktober 2024 heeft het college van burgemeester en wethouders van Breda bestuursdwang toegepast door de auto van [appellante] weg te slepen en in bewaring te stellen. Het college heeft de kosten daarvan op [appellante] verhaald. Bij besluit van 25 maart 2025 heeft het college het door [appellante] daartegen gemaakte bezwaar gegrond verklaard voor zover dat zag op het kostenverhaal, en haar een vergoeding van de kosten van het bezwaar toegekend van 2 punten. [appellante] heeft beroep ingesteld tegen het besluit van 25 maart 2025, omdat zij de proceskostenvergoeding ("2 punten") onvoldoende gemotiveerd vindt.
Kern van de zaak
Een 'no cure no pay'-rechtsbijstandbureau (appellante) stelde beroep in tegen een besluit over proceskostenvergoeding in bezwaar, omdat de motivering ('2 punten') onvoldoende duidelijk zou zijn. Het college had de vergoeding uitbetaald en appellante betwistte de hoogte niet, maar claimde alsnog recht op vergoeding van proceskosten van het beroep zelf.
Beslissing van de rechter
De Raad van State verklaart het hoger beroep ongegrond en onderschrijft de niet-ontvankelijkverklaring door de rechtbank. Doorslaggevend is dat een professionele, beroepsmatige rechtsbijstandverlener – zeker op no cure no pay-basis – behoort te begrijpen dat '2 punten' verwijst naar 2 x het forfaitaire bedrag van € 647,00 uit het Besluit proceskosten bestuursrecht, zodat er geen procesbelang bestaat.
Impactscore
LaagDe uitspraak past binnen een reeds uitgezette lijn (RvS 2024) en bevat geen nieuwe rechtsregel; zij bevestigt slechts de toepassing van bestaande jurisprudentie op een specifieke casus met no cure no pay-bureaus.
Belangrijkste punten
- 1Een partij heeft geen procesbelang als het belang uitsluitend is gelegen in een verzoek om vergoeding van proceskosten in bezwaar, tenzij het besluit is herroepen zonder toegekende vergoeding of de hoogte van de vergoeding in geschil is (RvS 5 juni 2024, ECLI:NL:RVS:2024:2323).
- 2Beide uitzonderingen op de regel over het ontbreken van procesbelang deden zich niet voor: het college had een vergoeding toegekend en de hoogte werd niet betwist.
- 3Van een beroepsmatige rechtsbijstandverlener, en zeker een no cure no pay-bureau, mag worden verwacht dat zij de standaard forfaitaire puntenwaarde uit het Bpb kent en begrijpt.
- 4Het feit dat de uitbetaling pas na het instellen van beroep plaatsvond, maakt niet dat het college hangende het beroep aan appellante is tegemoetgekomen op een wijze die procesbelang creëert.
- 5De rechtbank heeft terecht geen proceskostenvergoeding voor het beroep toegekend, nu het beroep reeds bij aanvang niet-ontvankelijk was.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt en verduidelijkt de bestaande lijn dat professionele rechtsbijstandverleners een verhoogde kennis- en begrijpelijkheidsdrempel hebben ten aanzien van standaard bestuursrechtelijke begrippen zoals forfaitaire puntenwaardes. Dit begrenst de mogelijkheden voor no cure no pay-bureaus om via procedurele onduidelijkheid aanvullende proceskostenvergoedingen te claimen.
Praktische impact
No cure no pay-rechtsbijstandbureaus kunnen niet succesvol beroep instellen louter om proceskosten te vergaren als de hoogte van de reeds toegekende proceskostenvergoeding niet in geschil is en het besluit is herroepen met een toekenning. Dit sluit een veelgebruikte strategie in dit soort zaken af.
Onderwerp-impact
Voor de overheidspraktijk bevestigt deze uitspraak dat bestuursorganen bij een duidelijke proceskostentoekenning in punten niet alsnog in een kostenveroordeling kunnen worden meegesleurd als de professionele wederpartij de hoogte niet werkelijk betwist.
Samenvatting
Deze zaak draait om de vraag of een 'no cure no pay'-rechtsbijstandbureau (appellante) procesbelang had bij haar beroep tegen een besluit over proceskostenvergoeding in bezwaar. Het college had in zijn besluit van 25 maart 2025 een vergoeding van '2 punten' toegekend, waarna appellante beroep instelde omdat deze motivering onvoldoende duidelijk zou zijn. De rechtbank verklaarde het beroep niet-ontvankelijk wegens het ontbreken van procesbelang, omdat de vergoeding was uitbetaald en de hoogte ervan niet werd betwist. In hoger beroep betoogde appellante dat het college pas na het instellen van beroep had uitbetaald en daarmee hangende het beroep aan haar was tegemoetgekomen, zodat zij recht had op vergoeding van de proceskosten van het beroep en het griffierecht. De Raad van State verwerpt dit betoog. Onder verwijzing naar zijn uitspraak van 5 juni 2024 (ECLI:NL:RVS:2024:2323) stelt de Afdeling vast dat een partij geen procesbelang heeft als het belang uitsluitend is gelegen in een verzoek om vergoeding van proceskosten in bezwaar, tenzij het besluit is herroepen zonder vergoeding toe te kennen of de hoogte van de toegekende vergoeding in geschil is. Geen van beide uitzonderingen deed zich hier voor. De Afdeling oordeelt voorts dat van een beroepsmatige rechtsbijstandverlener – en zeker van een no cure no pay-bureau – mag worden verwacht dat zij begrijpt dat '2 punten' staat voor 2 maal het forfaitaire bedrag van € 647,00 uit het Besluit proceskosten bestuursrecht. De hoogte van dat bedrag was immers niet in geschil. Het hoger beroep is daarmee ongegrond. De uitspraak bevestigt dat professionele partijen worden gehouden aan een hogere kennisdrempel en dat zij niet via procedurele onduidelijkheid aanvullende proceskostenvergoedingen kunnen claimen als de inhoudelijke hoogte van de toekenning niet werkelijk wordt betwist.