Beroep no-cure-no-pay-bureau niet-ontvankelijk wegens ontbreken procesbelang
ECLI:NL:RVS:2026:5572, Raad van State, 21-09-2026, 202601512/2/A2
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 6 oktober 2024 heeft het college van burgemeester en wethouders van Breda bestuursdwang toegepast door de auto van [appellante] weg te slepen en in bewaring te stellen. Het college heeft de kosten daarvan op [appellante] verhaald. Bij besluit van 25 maart 2025 heeft het college het door [appellante] daartegen gemaakte bezwaar gegrond verklaard voor zover dat zag op het kostenverhaal, en haar een vergoeding van de kosten van het bezwaar toegekend van 2 punten. [appellante] heeft beroep ingesteld tegen het besluit van 25 maart 2025, omdat zij de proceskostenvergoeding ("2 punten") onvoldoende gemotiveerd vindt.
Kern van de zaak
Een 'no cure no pay'-bureau (gemachtigde van appellante) vocht een besluit aan over een proceskostenvergoeding van '2 punten', omdat zij dit onvoldoende gemotiveerd vond. Het college had de vergoeding echter al uitbetaald en de hoogte was niet in geschil.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard; de Raad van State onderschrijft het oordeel van de rechtbank dat appellante geen procesbelang had. Doorslaggevend is dat voor een professionele, op 'no cure no pay'-basis werkende rechtsbijstandverlener zonder meer duidelijk moest zijn dat '2 punten' een vergoeding van 2 x €647,00 op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht betekende.
Impactscore
LaagDe uitspraak bevestigt bestaande jurisprudentie (RvS 2024) en stelt geen nieuwe rechtsregel; de betekenis is vooral bevestigend en praktisch relevant voor no-cure-no-pay-bureaus, maar heeft beperkte bredere juridische impact.
Belangrijkste punten
- 1Geen procesbelang als het beroep uitsluitend gericht is op vergoeding van proceskosten in bezwaar en de hoogte daarvan niet in geschil is.
- 2Uitzonderingen (herroeping zonder vergoeding of geschil over hoogte) doen zich hier niet voor.
- 3Van een professionele 'no cure no pay'-gemachtigde mag worden verwacht dat hij de betekenis van '2 punten' in het Bpb kent.
- 4Het college had de proceskostenvergoeding al uitbetaald vóór of hangende het beroep; tegemoetkoming leidt niet automatisch tot proceskostenrecht.
- 5De Afdeling bevestigt haar eerdere lijn uit ECLI:NL:RVS:2024:2323 over procesbelang bij proceskostenvergoedingen.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt en verduidelijkt de lijn dat professionele rechtsbijstandverleners (zeker op 'no cure no pay'-basis) een hogere kennisdrempel hebben bij de beoordeling van procesbelang in geschillen over proceskostenvergoedingen. Dit beperkt de mogelijkheid voor no-cure-no-pay-bureaus om procesgeld te genereren via onduidelijkheidsargumenten over forfaitaire bedragen.
Praktische impact
No-cure-no-pay-bureaus kunnen geen proceskostenvergoeding voor beroep en griffierecht claimen wanneer de proceskostenvergoeding in bezwaar al is uitbetaald en de hoogte niet wordt betwist; het instellen van dergelijke beroepen is kansloos.
Onderwerp-impact
De uitspraak raakt de praktijk rondom no-cure-no-pay-bureaus in het bestuursrecht en beperkt hun mogelijkheid om via formele bezwaarprocedures over proceskostenvergoedingen inkomsten te genereren.
Samenvatting
Appellante, vertegenwoordigd door een 'no cure no pay'-rechtsbijstandsbureau, stelde beroep in tegen een besluit van het college waarin een proceskostenvergoeding van '2 punten' was toegekend voor gemaakte bezwaarkosten. Appellante vond dit besluit onvoldoende gemotiveerd, omdat niet expliciet was vermeld welk bedrag daarmee gemoeid was. De rechtbank verklaarde het beroep niet-ontvankelijk wegens het ontbreken van procesbelang: het college had de vergoeding al uitbetaald en de hoogte stond niet ter discussie. In hoger beroep bij de Raad van State betoogde appellante dat het college pas na het instellen van beroep had uitbetaald en dat zij daarom recht had op vergoeding van de proceskosten van het beroep en het griffierecht. De Raad van State verwierp dit betoog. Onder verwijzing naar haar uitspraak van 5 juni 2024 (ECLI:NL:RVS:2024:2323) herhaalt de Afdeling dat procesbelang bij een geschil over proceskostenvergoeding in bezwaar alleen bestaat als een besluit is herroepen zonder toekenning van een gevraagde vergoeding, of als de hoogte van de toegekende vergoeding in geschil is. Geen van beide situaties deed zich voor. Het college had wél beslist op het verzoek door '2 punten' toe te kennen, en de hoogte van dit bedrag — 2 x €647,00 op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht — was niet betwist. Bovendien overweegt de Afdeling dat van een beroepsmatige rechtsbijstandverlener, en zeker van een bureau dat op 'no cure no pay'-basis opereert, mag worden verwacht dat het de betekenis van forfaitaire puntentoekenningen in het bestuursrecht kent. Het hoger beroep is ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank bevestigd.