Vreemdeling krijgt schorsing uitzetting in afwachting hoger beroep

Samenvatting

In deze zaak heeft een vreemdeling zich tot de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State gewend met het verzoek om bij wijze van voorlopige voorziening te bepalen dat hij niet wordt uitgezet zolang op zijn hoger beroep nog niet is beslist. Daarnaast verzocht hij om opvang en verstrekkingen gedurende die periode. De procedure hangt samen met een hoger beroep dat de vreemdeling heeft ingesteld tegen een beslissing van de minister van Asiel en Migratie. De voorzieningenrechter heeft het verzoek toegewezen op grond van hetgeen door verzoeker is aangevoerd. Daarbij is de beoordelingsmaatstaf gehanteerd die de Afdeling heeft geformuleerd in haar uitspraak van 20 februari 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:457). Op basis daarvan bestaat aanleiding voor het treffen van een voorlopige maatregel. De voorzieningenrechter bepaalt dan ook dat de vreemdeling niet mag worden uitgezet totdat in de hoofdzaak — het hoger beroep — uitspraak is gedaan. Tevens wordt de minister van Asiel en Migratie veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten, vastgesteld op € 934,00, volledig toe te rekenen aan beroepsmatig verleende rechtsbijstand. De uitspraak heeft een beperkte juridische reikwijdte: het gaat om een voorlopige ordemaatregel in een individuele zaak, waarbij de inhoudelijke beoordeling van het hoger beroep nog moet volgen. Er worden geen nieuwe rechtsregels geformuleerd. Praktisch gezien is de uitkomst voor de vreemdeling significant: hij is tijdelijk beschermd tegen gedwongen vertrek en behoudt toegang tot opvang en basisverstrekkingen. Voor de bredere asiel- en migratiepraktijk illustreert de zaak dat de voorzieningenrechter van de Afdeling bereid is uitzetting te schorsen wanneer een hoger beroep aanhangig is en de omstandigheden daartoe aanleiding geven.