Verzoek voorlopige voorziening niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht
ECLI:NL:RVS:2026:5558, Raad van State, 21-09-2026, BRS.26.004502
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 23 augustus 2024 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag om verzoeker een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
Kern van de zaak
Een verzoeker diende een verzoek om voorlopige voorziening in bij de Raad van State. De griffier wees hem op de verplichting griffierecht te betalen vóór 2 september 2026, maar verzoeker betaalde niet tijdig en gaf ook geen reden op waarom het verzoek toch behandeld moest worden.
Beslissing van de rechter
Het verzoek om voorlopige voorziening is niet-ontvankelijk verklaard. De doorslaggevende reden is het niet tijdig betalen van het griffierecht, terwijl verzoeker ook na een herstelgelegenheid geen verschoonbare reden heeft aangevoerd.
Impactscore
LaagDe uitspraak is puur processueel van aard en stelt geen nieuwe rechtsregels; zij past volledig in de bestaande praktijk rondom griffierecht en niet-ontvankelijkheid.
Belangrijkste punten
- 1Griffierecht diende uiterlijk op 2 september 2026 te zijn betaald, hetgeen niet is gebeurd
- 2Verzoeker is expliciet gewaarschuwd dat niet-betaling niet-ontvankelijkheid tot gevolg kan hebben
- 3Na een tweede gelegenheid (brief 3 september 2026) zijn geen verschoonbare redenen aangevoerd
- 4Niet-ontvankelijkheid volgt rechtstreeks uit het niet voldoen aan de griffierechtplicht
- 5De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de vaste lijn dat niet-tijdige betaling van griffierecht zonder verschoonbare reden leidt tot niet-ontvankelijkheid van het verzoek, ook bij voorlopige voorzieningen. Er is geen nieuwe rechtsontwikkeling.
Praktische impact
Verzoeker verliest de mogelijkheid om via een voorlopige voorziening schorsing of een andere ordemaatregel te verkrijgen; het inhoudelijke geschil met de minister loopt mogelijk door in de bodemprocedure.
Onderwerp-impact
Voor rechtzoekenden die procederen tegen de overheid onderstreept dit de strikte processuele verplichting om griffierecht tijdig te voldoen, op straffe van verlies van toegang tot de rechter.
Samenvatting
In deze zaak verzocht een particulier de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State een voorlopige voorziening te treffen in een geschil waarbij de minister partij is. De inhoud van het onderliggende geschil wordt in de uitspraak niet vermeld, omdat de zaak niet inhoudelijk is beoordeeld. De griffier wees verzoeker bij brief van 26 augustus 2026 op de verplichting griffierecht te betalen en stelde hem daartoe een termijn tot 2 september 2026. In diezelfde brief werd expliciet gewaarschuwd dat niet-betaling binnen de termijn niet-ontvankelijkheid kon meebrengen. Verzoeker liet de betalingstermijn verstrijken zonder het griffierecht te voldoen. Vervolgens bood de griffier hem bij brief van 3 september 2026 nog een gelegenheid om redenen aan te voeren waarom het verzoek ondanks de niet-betaling toch in behandeling genomen zou moeten worden. Ook van deze mogelijkheid maakte verzoeker geen gebruik: hij voerde geen enkele verschoonbare reden aan. De voorzieningenrechter verklaarde het verzoek om voorlopige voorziening daarop niet-ontvankelijk. De juridische grondslag is de wettelijke plicht tot betaling van griffierecht als ontvankelijkheidsvoorwaarde; wanneer die verplichting niet wordt nagekomen en de verzoeker geen rechtvaardiging biedt, staat de rechter de niet-ontvankelijkverklaring voor. De minister behoeft geen proceskosten te vergoeden. De uitspraak heeft een beperkte juridische betekenis: zij past volledig binnen de vaste jurisprudentie over griffierecht en behelst geen inhoudelijk oordeel over het onderliggende bestuursrechtelijke geschil. Voor de verzoeker betekent dit dat hij via deze weg geen ordemaatregel kan verkrijgen en zijn positie in de bodemprocedure ongewijzigd blijft.