Uitzetting vreemdeling opgeschort tot hoger beroep beslist

Samenvatting

In deze zaak heeft een vreemdeling de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State verzocht een voorlopige voorziening te treffen. Concreet verzocht hij dat hij niet zou worden uitgezet voordat zijn hoger beroep is behandeld en dat hij gedurende die periode opvang en verstrekkingen zou ontvangen. De minister van Asiel en Migratie was de wederpartij. De voorzieningenrechter heeft het verzoek toegewezen. Onder verwijzing naar de vaste lijn van de Afdeling, neergelegd in de uitspraak van 20 februari 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:457), oordeelt de voorzieningenrechter dat de door verzoeker aangevoerde gronden aanleiding geven tot het treffen van een voorlopige voorziening. De inhoud van die gronden wordt in de gepubliceerde tekst niet nader uitgewerkt, hetgeen kenmerkend is voor dit type korte voorlopige voorzieningenuitspraken. Als gevolg van de uitspraak is de uitzetting opgeschort totdat de Afdeling inhoudelijk op het hoger beroep heeft beslist. Dit voorkomt dat een eventueel gegrond hoger beroep zijn effect verliest doordat de vreemdeling al is uitgezet. Bovendien wordt de minister veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten van de vreemdeling, vastgesteld op € 934,00 wegens door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand. De uitspraak heeft beperkte zelfstandige juridische betekenis: zij past een gevestigde jurisprudentielijn toe en bevat geen nieuwe rechtsontwikkeling. De werkelijke inhoudelijke beoordeling van het geschil – en daarmee de definitieve rechtspositie van de vreemdeling – volgt in de hoger beroepsprocedure. Voor de betrokken vreemdeling heeft de beslissing echter direct en ingrijpend praktisch belang, omdat zij uitzetting voorlopig verhindert.