Hoger beroep vreemdelingenzaak niet-ontvankelijk wegens ontbrekende gronden
ECLI:NL:RVS:2026:5555, Raad van State, 21-09-2026, BRS.26.004617
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluiten van 9 mei 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie aanvragen van appellanten om afgifte van een verblijfsdocument EU/EER als bedoeld in artikel 9, eerste lid, van de Vw 2000, afgewezen.
Kern van de zaak
Appellanten (vermoedelijk vreemdelingen) gingen in hoger beroep bij de Raad van State tegen een uitspraak van de rechtbank in een vreemdelingenzaak. Tegelijkertijd verzochten zij om een voorlopige voorziening. De appellanten legden echter niet uit waarom de uitspraak van de rechtbank onjuist zou zijn.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is niet-ontvankelijk verklaard en het verzoek om een voorlopige voorziening is afgewezen. De doorslaggevende reden is dat appellanten geen grieven hebben aangevoerd tegen de uitspraak van de rechtbank, wat op grond van artikel 85 Vw 2000 vereist is voor een inhoudelijke beoordeling.
Impactscore
LaagDe uitspraak past volledig binnen de bestaande rechtspraktijk en vaste jurisprudentie over de grievenverplichting ex artikel 85 Vw 2000; er worden geen nieuwe rechtsvragen beantwoord en de zaak is procedureel van aard.
Belangrijkste punten
- 1Hoger beroep niet-ontvankelijk wegens het ontbreken van grieven tegen de uitspraak van de rechtbank (artikel 85 Vw 2000)
- 2Zonder inhoudelijke beoordeling van het hoger beroep kan ook het verzoek om een voorlopige voorziening niet worden toegewezen
- 3Appellanten hebben verzuimd te motiveren waarom de rechtbankuitspraak onjuist is
- 4De minister is vrijgesteld van vergoeding van proceskosten
- 5De uitspraak is gedaan door de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de vaste lijn dat hoger beroep in vreemdelingenzaken op grond van artikel 85 Vw 2000 inhoudelijke grieven moet bevatten; zonder motivering is niet-ontvankelijkverklaring het automatische gevolg. Dit heeft geen nieuwe rechtsontwikkeling tot gevolg.
Praktische impact
Appellanten verliezen hun hoger beroep zonder inhoudelijke behandeling en de gevraagde voorlopige voorziening wordt niet getroffen, waardoor eventuele uitzetting of andere bestuursrechtelijke gevolgen doorgang kunnen vinden.
Onderwerp-impact
In vreemdelingenzaken benadrukt deze uitspraak het belang van een deugdelijk gemotiveerd hogerberoepschrift; ontbreekt een feitelijke of juridische onderbouwing, dan staat de rechtbankuitspraak onherroepelijk vast.
Samenvatting
In deze korte procedurele uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State staat de niet-ontvankelijkheid van een hoger beroep in een vreemdelingenzaak centraal. Appellanten — vermoedelijk vreemdelingen wier identiteit en de exacte toedracht van de zaak op basis van de beschikbare tekst niet volledig zijn vast te stellen — hadden hoger beroep ingesteld tegen een uitspraak van de rechtbank en tegelijkertijd verzocht om een voorlopige voorziening. De centrale juridische vraag was of het hoger beroep inhoudelijk kon worden beoordeeld. De voorzieningenrechter beantwoordt die vraag ontkennend. Op grond van artikel 85 van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000) dient een hogerberoepschrift een of meer grieven te bevatten, dat wil zeggen dat appellanten moeten uitleggen waarom zij de uitspraak van de rechtbank onjuist achten. Appellanten hebben dat nagelaten: zij hebben niet toegelicht op welke punten de rechtbank volgens hen heeft gefaald. Nu inhoudelijke beoordeling van het hoger beroep daardoor niet mogelijk is, verklaart de voorzieningenrechter het hoger beroep niet-ontvankelijk. Als direct gevolg hiervan wordt ook het verzoek om een voorlopige voorziening afgewezen, omdat een dergelijk verzoek is gekoppeld aan een aanhangig hoger beroep dat inhoudelijk kan worden behandeld. Bij een niet-ontvankelijk hoger beroep vervalt de grondslag voor de voorlopige voorziening. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. De uitspraak is geheel in lijn met vaste jurisprudentie en heeft geen zelfstandige rechtsontwikkelende betekenis. Zij onderstreept evenwel het praktische belang voor rechtzoekenden in vreemdelingenzaken om hun hogerberoepschrift steeds deugdelijk te motiveren, bij gebreke waarvan een inhoudelijke beoordeling — en daarmee eventuele rechtsbescherming — onbereikbaar blijft.