Vreemdeling krijgt schorsing uitzetting hangende hoger beroep

Samenvatting

In deze zaak heeft een vreemdeling bij de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State verzocht om een voorlopige voorziening hangende zijn hoger beroep. Concreet vroeg hij dat hij niet zou worden uitgezet voordat op het hoger beroep is beslist en dat hij recht zou krijgen op opvang en verstrekkingen. De wederpartij is de minister van Asiel en Migratie. De juridische vraag is of de aangevoerde gronden voldoende gewicht hebben om een schorsende werking te rechtvaardigen in afwachting van de bodemprocedure in hoger beroep. De voorzieningenrechter beantwoordt deze vraag bevestigend en verwijst daartoe naar de vaste toetsingsmaatstaf die de Afdeling heeft neergelegd in haar uitspraak van 20 februari 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:457). Op grond van hetgeen is aangevoerd acht de voorzieningenrechter termen aanwezig om de gevraagde voorlopige voorziening te treffen. De beslissing houdt in dat verzoeker niet mag worden uitgezet totdat de Afdeling op het hoger beroep heeft beslist. Daarnaast wordt de minister veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten van verzoeker ten bedrage van € 934,00, volledig toe te rekenen aan beroepsmatig verleende rechtsbijstand. De uitspraak is een standaard procedurele maatregel die de rechtspositie van de vreemdeling tijdelijk stabiliseert. Er worden geen nieuwe rechtsnormen geïntroduceerd; de uitspraak bevestigt slechts de bestaande praktijk rondom schorsing van uitzetting hangende hoger beroep in vreemdelingenzaken. De inhoudelijke beoordeling van het hoger beroep volgt in een latere procedure. De maatschappelijke en juridische impact is daarmee beperkt tot de individuele zaak.