Uitzetting vreemdeling geschorst tot uitspraak hoger beroep

Samenvatting

In deze zaak heeft een vreemdeling de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State verzocht een voorlopige voorziening te treffen teneinde uitzetting te voorkomen totdat op zijn hoger beroep is beslist. Tevens verzocht hij om toekenning van opvang en verstrekkingen gedurende die periode. De procedure speelt tegen de achtergrond van een geschil met de minister van Asiel en Migratie, waarover het hoger beroep nog aanhangig is. De voorzieningenrechter heeft het verzoek ingewilligd. Op basis van hetgeen door verzoeker is aangevoerd en met toepassing van de vaste Afdelingsuitspraak van 20 februari 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:457) heeft de voorzieningenrechter geoordeeld dat een voorlopige voorziening op zijn plaats is. Concreet is bepaald dat de vreemdeling niet mag worden uitgezet totdat de Afdeling in de hoger beroepsprocedure uitspraak heeft gedaan. Daarnaast is de minister veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten ten bedrage van € 934,00, geheel toe te rekenen aan beroepsmatig verleende rechtsbijstand. De uitspraak heeft een voorlopig en procedureel karakter: zij schort de feitelijke uitzetting op, maar laat het inhoudelijke oordeel over de verblijfsrechtelijke positie van de vreemdeling volledig over aan de bodemrechter in de hoger beroepsprocedure. Er worden geen nieuwe rechtsnormen geformuleerd; de beslissing sluit naadloos aan bij de gevestigde praktijk in vreemdelingenzaken. De juridische en maatschappelijke betekenis is daarmee beperkt tot de individuele situatie van verzoeker, maar onderstreept wel het belang van de voorlopige voorzieningsprocedure als waarborg tegen onomkeerbare gevolgen van een uitzetting.