Raad van State weigert gemachtigde wegens ernstige bezwaren
ECLI:NL:RVS:2026:5540, Raad van State, 26-08-2026, 202600007/2/A3
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)[appellant] heeft hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank van 19 november 2025. Zijn gemachtigde is [persoon]. Bij brief van 28 maart 2025 is aan [persoon] meegedeeld dat het voornemen bestaat vanwege ernstige bezwaren hem in daarvoor in aanmerking komende zaken als gemachtigde te weigeren. [persoon] is in de gelegenheid gesteld om binnen veertien dagen na dagtekening van deze brief schriftelijk op dit voornemen te reageren. Hij heeft van deze gelegenheid geen gebruik gemaakt.
Kern van de zaak
Een persoon die zich presenteert als professioneel rechtsbijstandverlener trad op als gemachtigde in meerdere procedures bij de Afdeling bestuursrechtspraak. De Afdeling constateerde een patroon van inhoudelijke verwevenheid tussen zijn eigen zaken en die van zijn cliënten, onduidelijkheid over wie hij vertegenwoordigde, en een eerdere weigering als gemachtigde door de Nationale ombudsman wegens misbruik van recht.
Beslissing van de rechter
De Afdeling bestuursrechtspraak weigert de betreffende persoon als gemachtigde in de voorliggende zaak op grond van artikel 8:25, eerste lid, Awb. Doorslaggevend is dat er ernstige bezwaren bestaan vanwege de wijze van optreden: verwevenheid van eigen belangen met cliëntbelangen, gebruik van de ik-vorm waardoor onduidelijkheid ontstaat over wie wordt vertegenwoordigd, en een eerdere weigering wegens misbruik van recht door de ombudsman.
Impactscore
MiddelDe uitspraak betreft een procedurele maatregel op grond van een bestaande wettelijke bevoegdheid en stelt geen nieuwe rechtsregels; de impact is echter relevant voor de praktijk rondom misbruik van procesrecht en de weigering van gemachtigden.
Belangrijkste punten
- 1Artikel 8:25 lid 1 Awb biedt de bestuursrechter de bevoegdheid een gemachtigde te weigeren bij ernstige bezwaren
- 2De betrokkene was actief in minimaal veertien procedures bij de Afdeling, deels voor zichzelf, deels als gemachtigde
- 3Inhoudelijke verwevenheid tussen eigen zaken en zaken van cliënten ondermijnt de onafhankelijkheid als gemachtigde
- 4Gebruik van de ik-vorm in processtukken creëert structurele onduidelijkheid over vertegenwoordiging
- 5De Nationale ombudsman had betrokkene eerder als gemachtigde geweigerd wegens misbruik van recht, met verlenging
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de toepassing van artikel 8:25 Awb als instrument om de kwaliteit van rechtsbijstand te waarborgen en misbruik van procedures te bestrijden. De weigering heeft potentieel effect op alle lopende zaken waarbij betrokkene als gemachtigde optreedt.
Praktische impact
Cliënten die door de geweigerde gemachtigde werden bijgestaan, moeten op zoek naar vervangende rechtsbijstand. De betrokkene zelf kan niet langer als gemachtigde optreden in deze zaak.
Onderwerp-impact
Deze beslissing raakt direct aan de toegang tot bestuursrechtelijke procedures en de rol van niet-professionele rechtsbijstandverleners; zij illustreert de grenzen die rechters kunnen stellen aan herhaald en verstrengeld procederen.
Samenvatting
In deze zaak heeft de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State een persoon die zich als professioneel rechtsbijstandverlener presenteert, geweigerd als gemachtigde in een lopende procedure. De aanleiding was een reeks gedragingen die de Afdeling al eerder had gesignaleerd en die zijn samengevat in een brief van 28 maart 2025, waarop de betrokkene niet heeft gereageerd ondanks een daartoe geboden gelegenheid. De juridische grondslag voor de weigering is artikel 8:25, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), dat de bestuursrechter de bevoegdheid geeft bijstand of vertegenwoordiging door een persoon te weigeren indien er ernstige bezwaren tegen die persoon bestaan. De Afdeling oordeelde dat aan deze voorwaarde is voldaan. De ernstige bezwaren vloeien voort uit een combinatie van factoren. De betrokkene was betrokken bij ten minste veertien procedures bij de Afdeling, waarbij zijn eigen zaken en die van zijn cliënten inhoudelijk sterk verweven waren. Dit gebrek aan onafhankelijkheid werd zichtbaar in vergelijkbaar woordgebruik en vergelijkbare standpunten in beide categorieën zaken. Bovendien gebruikte hij consequent de ik-vorm in zijn processtukken, waardoor structureel onduidelijk bleef of hij namens zichzelf of namens zijn cliënt handelde. Verder speelde mee dat de Nationale ombudsman hem eerder als gemachtigde had geweigerd wegens misbruik van recht, een maatregel die nadien is verlengd. De Afdeling concludeert dat deze omstandigheden tezamen rechtvaardigen dat de betrokkene wordt geweigerd als gemachtigde in de voorliggende zaak. De uitspraak onderstreept dat de bevoegdheid van artikel 8:25 Awb een reëel instrument is om de integriteit van het bestuursrechtelijke geding te beschermen en procedureel misbruik te bestrijden.