Raad van State: brief over coronaverzoeken is geldig Woo-verzoek

Samenvatting

In deze zaak had appellant de minister bij brief van 17 augustus 2023 verzocht om, met een beroep op de Wet open overheid (Woo), informatie openbaar te maken over de stand van zaken van coronagerelateerde Woo-verzoeken bij het ministerie. Het ging daarbij om aantallen verzoeken en procedures, naleving van wettelijke termijnen en betrokken personeel en kosten. Toen de minister niet tijdig besliste, stelde appellant hem in gebreke en vervolgens beroep in wegens het uitblijven van een besluit. De rechtbank verklaarde zich onbevoegd, omdat zij oordeelde dat het verzoek geen Woo-verzoek was — en dus geen aanvraag in de zin van artikel 1:3 lid 3 Awb — en er om die reden ook geen sprake kon zijn van beroep wegens niet-tijdig beslissen als bedoeld in artikel 6:2 sub b Awb. De rechtbank legde daarbij zwaar gewicht op het ontbreken van een expliciete vermelding dat openbaarmaking voor eenieder werd beoogd. De Raad van State oordeelt echter dat de rechtbank dit ten onrechte heeft geconcludeerd. Wie zich op de Woo beroept, beoogt daarmee per definitie openbaarmaking voor eenieder — dat is inherent aan het wettelijk systeem van de Woo. De brief van appellant bevatte een uitdrukkelijk beroep op de Woo en was dan ook wél een Woo-verzoek. De kwalificatie als Woo-verzoek brengt mee dat de minister op grond van artikel 4.4 lid 1 Woo binnen vier weken had moeten beslissen en dat bij uitblijven van een besluit beroep openstaat. Het hoger beroep wordt gegrond verklaard, de uitspraak van de rechtbank vernietigd en de Raad van State beoordeelt het beroep zelf. De uitspraak is praktisch van belang voor iedereen die informatieverzoeken indient bij overheidsorganen: een expliciete verwijzing naar de Woo volstaat om het verzoek als zodanig te kwalificeren.