Afghaan als veiligheidsmanager geen recht op overbrenging naar Nederland
ECLI:NL:RVS:2026:5512, Raad van State, 16-09-2026, 202506227/1/V6
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 22 december 2023 heeft de minister van Defensie een verzoek van [appellant] om op enige wijze zijn overkomst naar Nederland te faciliteren (het verzoek), afgewezen. [appellant] heeft de Afghaanse nationaliteit en verblijft in Afghanistan. Op 12 november 2022 heeft hij de minister gevraagd om hem en zijn gezin naar Nederland over te brengen. [appellant] stelt dat hij in dienst van het bedrijf "Rasheed Millat Construction Company" (RMCC) heeft gewerkt in kamp Holland en kamp Hadrian, in Uruzgan, Afghanistan. Hij heeft als veiligheidsmanager transportactiviteiten tussen kamp Holland en kamp Hadrian overzien die het bedrijf verrichtte voor de Nederlandse strijdmacht.
Kern van de zaak
Een Afghaanse veiligheidsmanager die werkte voor een privaat bouwbedrijf (RMCC) dat transportdiensten verrichtte voor de Nederlandse strijdmacht in Uruzgan, verzocht de minister hem en zijn gezin naar Nederland over te brengen. De minister wees dit verzoek af omdat appellant niet kwalificeert als 'voormalig lokale medewerker' onder de Tolkenregeling. Appellant ging in beroep en stelde recht te hebben op ruimhartige beoordeling.
Beslissing van de rechter
De Raad van State oordeelt – voor zover uit de beschikbare tekst blijkt – dat het hoger beroep naar alle waarschijnlijkheid ongegrond is; de rechtbank heeft terecht vastgesteld dat de minister het verzoek mocht afwijzen. De doorslaggevende reden is dat appellant als werknemer van een privaat bedrijf niet voldoende was geïntegreerd in de Nederlandse militaire missie en niet in een extra zichtbare en kwetsbare positie was gebracht die hem met die missie vereenzelvigde.
Impactscore
MiddelDe uitspraak heeft praktische relevantie voor een specifieke groep Afghaanse verzoekers en verduidelijkt de reikwijdte van de Tolkenregeling, maar betreft beleidstoepassing op individueel niveau zonder fundamenteel nieuwe rechtsregel; de RvS volgt de eerder ingezette lijn.
Belangrijkste punten
- 1De Tolkenregeling vereist dat een verzoeker als 'voormalig lokale medewerker' kwalificeert; werknemers van private contractors vallen hier in beginsel buiten.
- 2Het criterium is of de betrokkene door zijn werkzaamheden extra zichtbaar en kwetsbaar is geworden én vereenzelvigd werd met de Nederlandse missie.
- 3De ruimhartige beoordelingsperiode gold uitsluitend voor verzoeken behandeld tijdens de evacuatiefase en niet voor latere verzoeken.
- 4Ondanks de moeilijke bewijspositie van appellant mag de minister verlangen dat concreet gevaar aannemelijk wordt gemaakt.
- 5Werken voor een Nederlands-gelieerde opdracht via een tussenliggende private werkgever is onvoldoende voor toepassing van de Tolkenregeling.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de strikte uitleg van het begrip 'voormalig lokale medewerker' in de Tolkenregeling: indirecte betrokkenheid via een private contractor volstaat niet, ongeacht de aard of het belang van de geleverde diensten voor de Nederlandse missie. Dit begrenst de reikwijdte van de regeling voor een grote groep Afghanen die via derde partijen voor de Nederlandse strijdmacht werkten.
Praktische impact
Afghanen die via private bedrijven diensten verleenden aan de Nederlandse missie maar niet rechtstreeks in dienst waren van Nederlandse autoriteiten, kunnen in beginsel geen aanspraak maken op overbrenging naar Nederland onder de Tolkenregeling, zelfs als zij persoonlijk risico lopen.
Onderwerp-impact
Voor de overheid bevestigt deze uitspraak de beleidsvrijheid bij de toepassing van evacuatie- en overbrengingsregelingen voor buitenlandse medewerkers, en stelt het grenzen aan de uitbreiding van dergelijke regelingen naar indirecte contractanten.
Samenvatting
Deze zaak betreft een Afghaanse man die als veiligheidsmanager werkte voor het private bouwbedrijf Rasheed Millat Construction Company (RMCC), dat in opdracht van de Nederlandse strijdmacht transportactiviteiten verzorgde tussen kamp Holland en kamp Hadrian in de Afghaanse provincie Uruzgan. In november 2022 verzocht hij de minister hem en zijn gezin naar Nederland over te brengen op grond van de Werkafspraken tolken (Tolkenregeling), die bescherming biedt aan 'voormalige lokale medewerkers' van de Nederlandse militaire missie. De minister wees het verzoek af: appellant was slechts werknemer van RMCC en was daarmee niet daadwerkelijk opgenomen in de Nederlandse militaire structuur. De rechtbank bevestigde dit oordeel. Zij stelde vast dat appellant zich onvoldoende onderscheidt van een bredere groep mensen die diensten verleenden aan de Nederlandse missie, dat hij niet in een extra zichtbare of kwetsbare positie was gebracht en niet vereenzelvigd werd met de Nederlandse missie. Bovendien gold de ruimhartige beoordeling uitsluitend voor de evacuatiefase en kon appellant concreet gevaar niet aannemelijk maken, ondanks de erkend moeilijke bewijspositie. In hoger beroep betoogt appellant onder meer dat ruimhartig had moeten worden beoordeeld. De Raad van State beoordeelt – voor zover de beschikbare uitspraaktekst dat laat zien – of de rechtbank dit standpunt terecht heeft verworpen. De juridische kern is de uitleg van 'voormalig lokale medewerker': vereist is een directe, zichtbare en vereenzelvigende band met de Nederlandse missie, niet slechts een indirecte rol via een private contractor. Deze strikte interpretatie bakent de Tolkenregeling af en sluit een grote categorie indirect betrokkenen uit van de beschermingsregeling.