Beroep ongegrond: adreslabel op karton voldoende bewijs verkeerd aanbieden
ECLI:NL:RVS:2026:5503, Raad van State, 16-09-2026, 202601008/1/R4
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 30 december 2025 heeft het college zijn beslissing om op 23 december 2025 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met artikel 10. eerste lid, onder b, van de Afvalstoffenverordening Groningen en artikel 11, vijfde lid, van het Uitvoeringsbesluit Afvalstoffenverordening Groningen 2025 aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. Daarbij heeft het college vermeld dat de kosten van de toepassing van bestuursdwang, te weten € 212,10 voor rekening van [appellante] komen. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een kartonnen doos, die op 23 december 2025 is aangetroffen naast de ondergrondse papiercontainer ter hoogte van de Savorin Lohmanlaan in Groningen. Het college is ervan uitgegaan dat [appellante] de kartonnen doos verkeerd heeft aangeboden, omdat er op de doos een adreslabel staat met haar naam- en adresgegevens.
Kern van de zaak
Een inwoner van Groningen kreeg een kostenverhaalsbeschikking opgelegd na spoedeisende bestuursdwang wegens het verkeerd aanbieden van afval. Op 23 december 2025 trof een toezichthouder een kartonnen doos met haar naam- en adresgegevens aan naast een ondergrondse papiercontainer. Appellante betwistte de overtreding en stelde de doos een dag eerder correct in de volle container te hebben geschoven.
Beslissing van de rechter
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State verklaart het beroep ongegrond. Het adreslabel met naam- en adresgegevens op de kartonnen doos werd, ondanks de door appellante aangevoerde alternatieve verklaringen en sensordata over volle containers, voldoende geacht om haar als overtreder aan te merken.
Impactscore
LaagDe uitspraak past binnen een bestaande en consistente jurisprudentielijn van de Afdeling over afvalhandhaving en bewijslastverdeling via adreslabels; er worden geen nieuwe rechtsnormen gesteld en de feiten zijn casuïstisch van aard.
Belangrijkste punten
- 1Adreslabel op afval volstaat als bewijs van overtrederschap bij verkeerd aangeboden afval, ook wanneer een tijdsverloop van ten minste één dag is verstreken tussen aanbieden en aantreffen
- 2Appellante beriep zich op sensordata waaruit bleek dat alle vier nabijgelegen papiercontainers vol waren op het moment van aanbieding
- 3De alternatieve verklaring dat derden of de overvolle container de doos buiten hebben doen belanden, werd onvoldoende geacht om het bewijs te ontzenuwen
- 4Eerder gevormde jurisprudentie van de Afdeling (ECLI:NL:RVS:2024:122 en ECLI:NL:RVS:2025:5179) werd door het college ingeroepen; appellante betoogde dat deze zaken feitelijk niet vergelijkbaar waren
- 5Geen proceskostenveroordeling; de zaak is enkelvoudig behandeld en zonder zitting afgedaan op grond van artikel 8:57 lid 3 Awb
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat de Afdeling het adreslabel als voldoende bewijsmiddel blijft hanteren voor het vaststellen van overtrederschap bij illegale afvaldumping, ook als alternatieve scenario's worden aangedragen. De jurisprudentielijn rond identificatie via adresgegevens op afval wordt gecontinueerd.
Praktische impact
Burgers die afval aanbieden bij volle containers lopen het risico op kostenverhaal van bestuursdwang als hun adresgegevens op het afval staan, zelfs als zij stellen het afval correct te hebben aangeboden en derden het mogelijk hebben verplaatst.
Onderwerp-impact
Voor gemeenten en handhavingsinstanties bevestigt deze uitspraak dat het systeem van identificatie via adreslabels juridisch houdbaar blijft als handhavingsinstrument bij afvalbeheer, ook bij volle ondergrondse containers.
Samenvatting
Op 23 december 2025 trof een gemeentelijke toezichthouder in Groningen een kartonnen doos aan naast een ondergrondse papiercontainer aan de Savorin Lohmanlaan. Op de doos stond een adreslabel met de naam- en adresgegevens van appellante. Het college van burgemeester en wethouders paste spoedeisende bestuursdwang toe door de doos te verwijderen en verhaalde de kosten op appellante als vermeende overtreder van de inzamelingsregels. Appellante betwistte de overtreding en stelde de doos reeds op 22 december 2025 in de container te hebben gedeponeerd. Zij onderbouwde dit met sensordata waaruit bleek dat alle vier nabijgelegen papiercontainers op dat moment vol waren. Zij had de doos met moeite in de opening geschoven. Dat de doos daarna naast de container werd aangetroffen, schreef zij toe aan de overvolle container of aan handelen door derden in de tussenliggende periode van ten minste één dag. Het enkele adreslabel achtte zij onvoldoende bewijs voor overtrederschap, mede omdat niet was onderzocht wat er in die tussenperiode was gebeurd. Zij betwistte ook de toepasselijkheid van de door het college aangehaalde eerdere Afdelingsuitspraken. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State verklaarde het beroep ongegrond. Hoewel de tekst van de overwegingen in de beschikbare uitspraak onvolledig is weergegeven, blijkt uit de beslissing dat de Afdeling de onderbouwing van appellante onvoldoende achtte om het door het adreslabel gevormde bewijs te ontzenuwen. De sensordata en de alternatieve verklaringen wogen niet op tegen de directe koppeling van de doos aan appellante via haar adresgegevens. De zaak sluit aan bij de bestaande jurisprudentielijn waarbij adreslabels als primair bewijsmiddel worden aanvaard bij afvalhandhaving.