Loods drie maanden gesloten na verborgen hennepplantage
ECLI:NL:RVS:2026:5487, Raad van State, 16-09-2026, 202500697/1/A3
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 8 december 2020 heeft de burgemeester van Leudal de loods bij het erf aan het [locatie] in Heythuysen gesloten voor de duur van twaalf maanden. Naar aanleiding van een anonieme tip die op 8 juli 2020 was ontvangen heeft de politie op 12 augustus 2020 in een kelder van een loods aan het [locatie] in Heythuysen een in werking zijnde hennepplantage met ongeveer 520 planten aangetroffen. Deze kelder was toegankelijk via een verborgen trap, die was geplaatst achter een kast waarin ordners waren geplaatst. De kast kon alleen weggehaald worden met behulp van een palletwagen, zodat niet zichtbaar was dat daar een trap naar de hennepplantage was geplaatst. Bovendien was deze kelder illegaal geplaatst en bleek na onderzoek van toezichthouders van de gemeente Leudal dat de constructie van de loods gevaarlijk was aangetast. Deze bevindingen heeft de politie in een bestuurlijke rapportage van 12 september 2020 opgenomen en aan de burgemeester toegezonden.
Kern van de zaak
De burgemeester van Leudal sloot een loods in Heythuysen voor twaalf maanden op grond van artikel 13b Opiumwet, nadat politie een professioneel verborgen hennepplantage had aangetroffen. De eigenaar/gebruiker stelde geen enkel verwijt te treffen, omdat de kwekerij achter een gecamoufleerde kast in een illegale kelder was aangelegd en slechts via een anonieme tip was ontdekt. Na bezwaar werd de sluiting teruggebracht naar tien maanden, waarna de rechtbank dit besluit vernietigde wegens ontoereikende motivering.
Beslissing van de rechter
De Afdeling bestuursrechtspraak verklaart het hoger beroep gegrond en bepaalt dat de loods maximaal drie maanden mocht worden gesloten. Doorslaggevend is dat appellant geen betrokkenheid had bij de hennepplantage, toezicht heeft gehouden, en de kwekerij professioneel verborgen was, zodat een langere sluiting onevenredig is.
Impactscore
MiddelDe uitspraak bevestigt en nuanceert bestaande jurisprudentie over evenredigheid bij artikel 13b Opiumwet-sluitingen, maar stelt geen fundamenteel nieuwe rechtsregel. De praktische relevantie voor gemeentelijk handhavingsbeleid is reëel, maar de uitspraak heeft een beperkte reikwijdte.
Belangrijkste punten
- 1Artikel 13b Opiumwet-sluiting vereist een evenredige motivering, ook wanneer de overtreding professioneel verborgen was voor de eigenaar
- 2Afwezigheid van betrokkenheid en aanwezigheid van toezicht door de rechthebbende wegen zwaar mee bij de bepaling van de sluitingsduur
- 3De Afdeling stelt de sluitingsduur zelf vast op drie maanden, lager dan de zes maanden die de rechtbank had bepaald
- 4Het verzoek om schadevergoeding wordt toegewezen, en de burgemeester dient de proceskosten inclusief bezwaarkosten te vergoeden
- 5Een professioneel gecamoufleerde en illegaal aangelegde kelder met hennepplantage leidt niet automatisch tot een langdurige sluiting indien de eigenaar aantoonbaar geen verwijt treft
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak verduidelijkt dat bij toepassing van artikel 13b Opiumwet de concrete mate van verwijtbaarheid van de rechthebbende een doorslaggevende rol speelt bij het bepalen van de evenredige sluitingsduur. Bestuursorganen dienen de motivering van de sluitingsduur zorgvuldig af te stemmen op de individuele omstandigheden, waaronder betrokkenheid en toezichtinspanningen.
Praktische impact
Eigenaren en gebruikers van panden waar verborgen drugskwekerijen worden aangetroffen zonder hun medeweten, kunnen met succes een kortere sluitingsduur afdwingen indien zij aantoonbaar toezicht hebben gehouden en geen verwijt treft. De burgemeester moet schadevergoeding en proceskosten betalen.
Onderwerp-impact
Voor handhaving op grond van de Opiumwet betekent deze uitspraak dat gemeenten bij het opleggen van pandsluitingen een gedegen evenredigheidsanalyse moeten maken, waarbij gebrek aan verwijtbaarheid de maximale sluitingsduur aanzienlijk kan beperken.
Samenvatting
In deze zaak stond centraal of de burgemeester van Leudal op grond van artikel 13b van de Opiumwet een loods in Heythuysen mocht sluiten, en zo ja, voor hoe lang. Aanleiding was de ontdekking in augustus 2020 van een professioneel verborgen hennepplantage met circa 520 planten in een illegaal aangelegde kelder, toegankelijk via een gecamoufleerde trap achter een kast die slechts met een palletwagen te verwijderen was. De plantage was uitsluitend via een anonieme tip gevonden. De burgemeester sloot het pand aanvankelijk voor twaalf maanden, wat na bezwaar werd teruggebracht naar tien maanden. De rechtbank Limburg vernietigde dit besluit wegens ontoereikende motivering van de evenredigheid en stelde de sluitingsduur zelf vast op zes maanden. In hoger beroep oordeelt de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State dat ook een sluiting van zes maanden niet evenredig is. Appellant had aantoonbaar geen betrokkenheid bij de kwekerij, had toezicht gehouden op het gebruik van de loods, en de kwekerij was zo professioneel verborgen dat deze zonder de anonieme tip nooit zou zijn ontdekt. Voorts was er geen zichtbare bezoekerstroom naar het pand en geen verhoogde recidiverisico in de omgeving. Gelet op deze omstandigheden en de beperkte mate van verwijtbaarheid bepaalt de Afdeling de maximaal toegestane sluitingsduur op drie maanden. Tevens wordt het verzoek om schadevergoeding toegewezen en wordt de burgemeester veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten, inclusief de bezwaarkosten die de rechtbank ten onrechte had nagelaten toe te kennen. De uitspraak onderstreept dat bestuursorganen bij het opleggen van pandsluitingen een zorgvuldige en individueel gemotiveerde evenredigheidsafweging moeten maken, waarbij de verwijtbaarheid van de rechthebbende een centrale rol speelt.