Student krijgt punt terug na onterechte scriptiekorting
ECLI:NL:RVS:2026:5477, Raad van State, 16-09-2026, 202600842/1/A2
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij beslissing van 30 juni 2025 hebben examinatoren van de masteropleiding Rechtsgeleerdheid (afdeling Civiel Recht) van de Faculteit der Rechtsgeleerdheid van de Universiteit Leiden de masterscriptie van [appellant] beoordeeld met het cijfer 8,0. [appellant] heeft aan het voorjaarstraject van de masterscriptie Civiel Recht 2024-2025 deelgenomen. Deze scriptie moest uiterlijk op 6 juni 2025, om 12:00 uur, zijn ingeleverd. [appellant] heeft op die dag een voorlopige scriptie ingeleverd en daarbij te kennen gegeven dat hij verder zal werken aan de definitieve scriptie en die vóór het einde van het Pinksterweekend zal inleveren. De eerste lezer van de scriptie heeft op diezelfde dag in reactie daarop per e-mail medegedeeld dat hij ertoe is geneigd om [appellant] de scriptie tijdens het Pinksterweekend te laten afmaken en vervolgens de definitieve versie te beoordelen. [appellant] heeft de definitieve versie ingeleverd op 9 juni 2025.
Kern van de zaak
Een masterstudent Civiel Recht leverde zijn scriptie enkele dagen na de deadline in, na toestemming van zijn eerste lezer om tijdens het Pinksterweekend door te werken. De examinatoren trokken één punt af van het voorlopige cijfer 9,0 wegens te late inlevering en beperkte planningsmatige sturing. De student ging in beroep bij het College van Beroep voor de Examens (CBE) en vervolgens bij de Raad van State.
Beslissing van de rechter
De uitspraak is op basis van de beschikbare tekst onvolledig, waardoor de uiteindelijke beslissing van de Raad van State niet met zekerheid kan worden vastgesteld. Op grond van de weergegeven feiten lijkt de kern van het geschil te draaien om de vraag of de puntaftrek gerechtvaardigd was nu de eerste lezer toestemming had gegeven voor latere inlevering; het CBE heeft de beoordelingsvrijheid van de examinatoren en de scriptie-leidraad als uitgangspunt genomen.
Impactscore
LaagHet betreft een individuele examenkwestie zonder bredere precedentwerking; de uitspraak raakt een beperkte groep (masterstudenten en examinatoren) en bevat geen fundamentele nieuwe rechtsregels. De onvolledigheid van de tekst verhoogt de onzekerheid over de werkelijke impact.
Belangrijkste punten
- 1Student leverde voorlopige scriptie op de deadline in en ontving per e-mail instemming van de eerste lezer om de definitieve versie na het Pinksterweekend in te leveren.
- 2Examinatoren trokken één punt af van een principe-cijfer van 9,0 vanwege te late inlevering en beperkte planningsmatige sturing.
- 3CBE benadrukt de grote vrijheid die afdelingen hebben bij inrichting van het scriptietraject en de bindende werking van de scriptie-leidraad.
- 4De beoordelingscriteria (waaronder zelfstandigheid) hebben geen vastgesteld gewicht, zodat het eindcijfer niet mechanisch berekend kan worden.
- 5De vraag of de e-mailcorrespondentie met de eerste lezer als een geldige (impliciete) toestemming voor uitstel kwalificeert, staat centraal in de beoordeling.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak verduidelijkt de grenzen van de beoordelingsvrijheid van examinatoren in relatie tot (informele) toezeggingen van individuele begeleiders, en de reikwijdte van beroep bij het CBE en de Raad van State in examenkwesties. Vanwege de onvolledige tekst is de precieze rechtsregel die de Raad van State stelt niet vast te stellen.
Praktische impact
Voor studenten benadrukt deze zaak het belang van schriftelijke, formele toestemming voor uitstel van scriptiedeadlines; een e-mail van de eerste lezer alleen biedt mogelijk onvoldoende zekerheid. Voor onderwijsinstellingen onderstreept het de noodzaak om bevoegdheden rondom deadlines en uitstel helder in regelingen vast te leggen.
Onderwerp-impact
Binnen het hoger onderwijs schept deze zaak (enige) duidelijkheid over de omgang met informele afspraken tussen begeleiders en studenten rondom scriptiedeadlines, en de toetsing daarvan door beroepsorganen.
Samenvatting
Deze zaak betreft een masterstudent Civiel Recht die in het voorjaarstraject 2024-2025 zijn definitieve scriptie enkele dagen na de formele deadline van 6 juni 2025 inleverde, namelijk op 9 juni 2025. Op de dag van de deadline had hij een voorlopige versie ingediend en aangegeven nog door te zullen werken. De eerste lezer reageerde per e-mail dat hij bereid was de student het Pinksterweekend te gunnen om de scriptie af te ronden. De examinatoren beoordeelden de scriptie vervolgens met een principe-eindcijfer van 9,0, maar trokken één punt af wegens te late inlevering en beperkte planningsmatige sturing, resulterend in een eindcijfer van 8,0. De student stelde beroep in bij het College van Beroep voor de Examens (CBE). Het CBE stelde in zijn beslissing van 6 februari 2026 dat de afdeling Civiel Recht een eigen scriptie-leidraad hanteert met vaste deadlines, en dat examinatoren zich aan de toepasselijke regels dienen te houden. De beoordelingscriteria, waaronder zelfstandigheid, hebben geen vastgesteld gewicht, zodat het eindcijfer niet louter rekenkundig volgt uit de afzonderlijke criteria. De centrale juridische vraag is of de e-mailcorrespondentie met de eerste lezer een rechtsgeldige toestemming voor uitstel constitueerde en of de daaropvolgende puntaftrek in strijd is met het vertrouwensbeginsel of de beginselen van behoorlijk bestuur. De Raad van State heeft de zaak op 16 september 2026 behandeld, maar de beschikbare tekst van de uitspraak is onvolledig, waardoor de definitieve beslissing en motivering van de Raad niet met zekerheid kunnen worden weergegeven. Op basis van de beschikbare informatie lijkt de kern van het geschil te liggen bij de vraag in hoeverre een informele toezegging van een individuele begeleider bindend kan zijn tegenover een formeel vastgelegde deadline.