Raad van State schorst uitzetting asielzoeker hangende hoger beroep
ECLI:NL:RVS:2026:5469, Raad van State, 15-09-2026, BRS.26.004876
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 22 juli 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van verzoeker om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
Kern van de zaak
Een asielzoeker (verzoekster) dreigde te worden uitgezet voordat op haar hoger beroep was beslist. Zij verzocht de voorzieningenrechter van de Raad van State om een voorlopige voorziening die uitzetting verhindert en opvang en verstrekkingen garandeert. De zaak speelt in de context van een asielprocedure waarbij de minister van Asiel en Migratie de wederpartij is.
Beslissing van de rechter
De voorzieningenrechter wijst het verzoek om een voorlopige voorziening toe en bepaalt dat verzoekster niet mag worden uitgezet totdat op het hoger beroep is beslist. De doorslaggevende reden is dat de voor de beoordeling van het hoger beroep noodzakelijke stukken nog niet zijn ontvangen, waardoor de zaak inhoudelijk nog niet beoordeeld kan worden.
Impactscore
LaagHet betreft een routineuze procedurele tussenbeslissing van de voorzieningenrechter in een individuele vreemdelingenzaak zonder nieuwe rechtsvragen; de uitspraak stelt geen nieuwe rechtsnormen en heeft beperkte precedentwerking.
Belangrijkste punten
- 1Voorlopige voorziening toegewezen: uitzetting geschorst totdat op het hoger beroep is beslist
- 2Grondslag voor de voorziening is het ontbreken van de benodigde processtukken voor inhoudelijke beoordeling van het hoger beroep
- 3De voorzieningenrechter behoudt de bevoegdheid de voorziening ambtshalve op te heffen of te wijzigen (art. 8:87 lid 1 Awb)
- 4Minister van Asiel en Migratie veroordeeld tot proceskosten van € 934,00 wegens beroepsmatige rechtsbijstand
- 5Het verzoek om opvang en verstrekkingen is niet expliciet toegewezen in het dictum, alleen de schorsing van de uitzetting
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de standaardpraktijk waarbij de Raad van State een voorlopige voorziening treft wanneer processtukken ontbreken die noodzakelijk zijn voor de beoordeling van het hoger beroep in vreemdelingenzaken. Dit biedt procedurele bescherming aan vreemdelingen in afwachting van een inhoudelijke rechterlijke toetsing.
Praktische impact
Verzoekster kan voorlopig niet worden uitgezet en behoudt daarmee de feitelijke mogelijkheid om de uitkomst van haar hoger beroepsprocedure in Nederland af te wachten. De minister dient de proceskosten te vergoeden.
Onderwerp-impact
In asiel- en migratiezaken onderstreept deze uitspraak het belang van procedurele waarborgen: zolang de rechter niet over alle stukken beschikt, prevaleert het voorkomen van onomkeerbare gevolgen (uitzetting) boven snelle tenuitvoerlegging van een besluit.
Samenvatting
In deze zaak verzocht een asielzoeker de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State om een voorlopige voorziening te treffen, inhoudende dat zij niet zou worden uitgezet voordat op haar hoger beroep zou zijn beslist, en dat zij recht zou krijgen op opvang en verstrekkingen. De wederpartij is de minister van Asiel en Migratie. De voorzieningenrechter wijst het verzoek gedeeltelijk toe. De kern van de motivering is procedureel van aard: de stukken die noodzakelijk zijn voor de inhoudelijke beoordeling van het hoger beroep zijn nog niet ontvangen. Nu het hoger beroep daardoor nog niet kan worden beoordeeld, zou uitzetting leiden tot een onomkeerbaar gevolg voordat de rechter ten gronde heeft kunnen oordelen. Om dit te voorkomen, treft de voorzieningenrechter de voorziening dat uitzetting wordt geschorst totdat op het hoger beroep is beslist. De voorzieningenrechter wijst er daarbij op dat hij de voorlopige voorziening ook ambtshalve kan opheffen of wijzigen op grond van artikel 8:87, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht, zodra de omstandigheden daartoe aanleiding geven. Ten aanzien van de proceskosten wordt de minister veroordeeld tot vergoeding van € 934,00, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand. De uitspraak is inhoudelijk beperkt: er worden geen nieuwe rechtsnormen geformuleerd en er vindt geen toetsing van de asielbeslissing zelf plaats. Het is een standaard procedurele tussenmaatregel die voorkomt dat een vreemdeling gedurende een lopende hogerberoepsprocedure wordt verwijderd zonder dat de rechter de zaak heeft kunnen beoordelen. De praktische betekenis voor verzoekster is echter groot: zij mag voorlopig in Nederland blijven.