Vreemdeling krijgt voorlopige uitzettingsstop in afwachting hoger beroep
ECLI:NL:RVS:2026:5468, Raad van State, 15-09-2026, BRS.26.004873
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 22 juli 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van verzoeker om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
Kern van de zaak
Een vreemdeling heeft hoger beroep ingesteld tegen een uitzetbeslissing en tegelijkertijd een voorlopige voorziening gevraagd bij de voorzieningenrechter van de Raad van State. Hij verzocht te worden gevrijwaard van uitzetting totdat op het hoger beroep is beslist, en vroeg tevens om opvang en verstrekkingen.
Beslissing van de rechter
De voorzieningenrechter wijst het verzoek om een voorlopige voorziening toe: de vreemdeling mag niet worden uitgezet totdat op het hoger beroep is beslist. De minister van Asiel en Migratie wordt veroordeeld in de proceskosten van € 934,00; de doorslaggevende reden is gelegen in de aannemelijkheid van de gronden van het hoger beroep conform de lijn van de Afdeling van 20 februari 2019.
Impactscore
LaagHet betreft een procedurebeslissing op maat voor één individuele zaak, waarbij uitsluitend de vaste jurisprudentielijn wordt toegepast zonder nieuwe rechtsregels te formuleren. De maatschappelijke en juridische reikwijdte is daarmee beperkt tot de betrokken partijen.
Belangrijkste punten
- 1Voorlopige voorziening toegewezen: uitzetting opgeschort tot beslissing op hoger beroep
- 2Verzoek om opvang en verstrekkingen is onderdeel van het verzoek, maar de uitkomst op dit punt is in de tekst niet expliciet vermeld
- 3Toetsingskader gebaseerd op vaste jurisprudentie Afdeling (ECLI:NL:RVS:2019:457)
- 4Minister van Asiel en Migratie veroordeeld tot proceskosten van € 934,00 wegens beroepsmatig verleende rechtsbijstand
- 5De tekst is beperkt en bevat uitsluitend de beslissingsoverwegingen zonder inhoudelijke motivering van de gronden
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de vaste lijn van de Afdeling bestuursrechtspraak inzake het treffen van voorlopige voorzieningen in uitzettingszaken en heeft als zodanig geen vernieuwende precedentwerking. De proceskostenveroordeling ten laste van de minister onderstreept dat de vreemdeling in het gelijk is gesteld in de voorzieningenprocedure.
Praktische impact
De vreemdeling kan voorlopig niet worden uitgezet en heeft daarmee een adempauze totdat de hoger beroepsprocedure is afgerond. De minister dient de proceskosten te vergoeden, wat een (beperkte) financiële consequentie heeft voor de overheid.
Onderwerp-impact
In vreemdelingenzaken biedt de voorlopige voorziening een effectief beschermingsinstrument tegen dreigende uitzetting hangende hoger beroep; deze uitspraak illustreert het reguliere gebruik daarvan zonder bijzondere beleidsimplicaties.
Samenvatting
In deze uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (15 september 2026) staat een vreemdeling centraal die hoger beroep heeft ingesteld tegen een beslissing van de minister van Asiel en Migratie. Hangende dat hoger beroep verzocht hij de voorzieningenrechter om een voorlopige voorziening: hij wilde niet worden uitgezet voordat op zijn hoger beroep was beslist, en vroeg daarnaast om opvang en verstrekkingen. De voorzieningenrechter wijst het verzoek om een uitzettingsstop toe. Als grondslag verwijst hij naar de vaste jurisprudentielijn van de Afdeling, neergelegd in de uitspraak van 20 februari 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:457). Op basis van hetgeen door verzoeker is aangevoerd, acht de voorzieningenrechter een voorlopige voorziening gerechtvaardigd. De inhoudelijke motivering van de beoordeling van de gronden ontbreekt echter in de gepubliceerde tekst, wat de analyse van de juridische redenering bemoeilijkt. De minister van Asiel en Migratie wordt veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten ten bedrage van € 934,00, geheel toe te rekenen aan beroepsmatig verleende rechtsbijstand. Dit impliceert dat de minister als in het ongelijk gestelde partij wordt beschouwd voor deze voorzieningenprocedure. De uitspraak heeft geen vernieuwende precedentwerking en past geheel binnen de gevestigde praktijk van de Afdeling in vreemdelingrechtelijke voorzieningsprocedures. De praktische betekenis is beperkt tot de individuele vreemdeling, die tijdelijk wordt beschermd tegen uitzetting. Of ook het verzoek om opvang en verstrekkingen is toegewezen, blijkt niet eenduidig uit de gepubliceerde tekst.