Een vreemdeling is op 13 juni 2026 een vrijheidsontnemende maatregel opgelegd. Door een technische storing werd de wettelijk vereiste kennisgeving aan de rechtbank pas twee dagen later, op 15 juni 2026, per e-mail verstuurd. De vraag is of deze kennisgeving tijdig ('onverwijld') was.

Beslissing van de rechter

De Raad van State honoreert de grief van appellant: de kennisgeving na twee dagen is niet 'onverwijld' in de zin van artikel 94, eerste lid, Vw 2000. De doorslaggevende reden is dat een technische storing voor risico van de minister komt en de vertraging niet rechtvaardigt.

52van 100

Impactscore

Middel

De uitspraak betreft een specifieke procedurele norm in het vreemdelingenrecht (onverwijlde kennisgeving bij vrijheidsontneming) en stelt een duidelijke lijn ten aanzien van risicoallocatie bij technische storingen, maar heeft geen fundamenteel nieuwe werking buiten dit deelterrein.

Belangrijkste punten

1Vrijheidsontnemende maatregel opgelegd op 13 juni 2026; kennisgeving pas op 15 juni 2026 verstuurd wegens technische storing
2Artikel 94, eerste lid, Vw 2000 vereist onverwijlde kennisgeving aan de rechtbank
3Rechtbank oordeelde dat twee dagen onder de omstandigheden nog onverwijld was; Raad van State verwerpt dit oordeel
4Technische storingen in het systeem van de minister komen voor diens risico, niet voor dat van de vreemdeling
5De ratio van art. 94 Vw 2000 – zo snel mogelijk rechterlijk toezicht – laat geen vertraging van twee dagen toe enkel op grond van technische problemen

Impactanalyse

Juridische impact

De uitspraak verduidelijkt dat 'onverwijld' in artikel 94, eerste lid, Vw 2000 strikt moet worden uitgelegd en dat technische storingen aan de zijde van de overheid geen rechtvaardiging vormen voor een vertraging van twee dagen bij de kennisgeving van een vrijheidsontnemende maatregel.

Praktische impact

Ministeries en uitvoeringsinstanties dienen robuuste back-upprocessen te hebben voor het tijdig doorzenden van kennisgevingen van vrijheidsontnemende maatregelen, zodat storingen niet leiden tot schending van de wettelijke termijn.

Onderwerp-impact

In vreemdelingenzaken vergroot deze uitspraak de rechtsbescherming van vreemdelingen in bewaring door te bevestigen dat het recht op snelle rechterlijke toetsing niet kan worden uitgehold door interne systeemproblemen van de overheid.

Samenvatting

Op 13 juni 2026 werd aan een vreemdeling een vrijheidsontnemende maatregel opgelegd. De minister is op grond van artikel 94, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000) verplicht de rechtbank hiervan onverwijld in kennis te stellen, zodat de rechter zo snel mogelijk kan toetsen of de bewaring rechtmatig is. Door een technische storing in het systeem werd de kennisgeving niet op de gebruikelijke wijze doorgezet aan het Centraal Inschrijfbureau Vreemdelingenzaken (CIV) van de rechtspraak. De minister stuurde de kennisgeving uiteindelijk per e-mail op 15 juni 2026, twee dagen na oplegging van de maatregel. De rechtbank oordeelde dat dit onder de gegeven omstandigheden nog als 'onverwijld' kon worden aangemerkt, mede omdat de wettelijke termijn voor het doen van uitspraak (vijftien dan wel eenentwintig dagen) ruimschoots werd gehaald. De Raad van State volgt dit oordeel niet. Appellant klaagt terecht dat een vertraging van twee dagen zich niet verhoudt tot het begrip 'onverwijld'. De technische storing heeft plaatsgevonden binnen de organisatie van de minister en dient dan ook voor zijn risico te komen. Het feit dat de wettelijke uitspraaktermijn nog niet in gevaar is gekomen, laat onverlet dat de kennisgevingsverplichting zelfstandig en strikt moet worden nageleefd. De ratio van artikel 94, eerste lid, Vw 2000 is immers het zo snel mogelijk mogelijk maken van rechterlijk toezicht op vrijheidsontneming, een fundamenteel recht. De uitspraak onderstreept dat overheidsinstellingen adequate back-upprocedures moeten hanteren om te waarborgen dat kennisgevingen van vrijheidsontnemende maatregelen ook bij technische problemen tijdig worden verstuurd.

Bron: Rechtspraak.nl Open Data· Geanalyseerd op 26 september 2026 met claude-sonnet-4-6

Originele uitspraak

52van 100

MiddelLees toelichting ↓