Asielaanvraag Pakistaans gezin uit Hongarije niet-ontvankelijk
ECLI:NL:RVS:2026:5441, Raad van State, 14-09-2026, 202401755/1/V2
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluiten van 29 januari 2024 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid aanvragen van appellanten om hun een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet-ontvankelijk verklaard.
Kern van de zaak
Een Pakistaans gezin met internationale beschermingsstatus in Hongarije vroeg in 2023 asiel aan in Nederland, stellende dat de situatie in Hongarije zo slecht is dat zij zich daar niet meer kunnen handhaven. De minister verklaarde de aanvragen niet-ontvankelijk op grond van artikel 30a lid 1 sub a Vw 2000.
Beslissing van de rechter
De Raad van State verwerpt het hoger beroep en bevestigt de niet-ontvankelijkverklaring van de asielaanvragen. Doorslaggevend is dat het interstatelijk vertrouwensbeginsel ten aanzien van Hongarije nog steeds van toepassing is: hoewel statushouders aldaar ernstige moeilijkheden ondervinden bij toegang tot voorzieningen, zijn er onvoldoende indicaties dat zij structureel in verregaande materiële deprivatie terechtkomen.
Impactscore
MiddelDe uitspraak bevestigt en herhaalt de reeds in maart 2026 uitgezette lijn over Hongarije; zij voegt geen nieuwe rechtsnorm toe maar heeft wel praktische betekenis voor een grote groep statushouders die vanuit Hongarije naar Nederland zijn doorgereisd.
Belangrijkste punten
- 1Artikel 30a lid 1 sub a Vw 2000: asielaanvraag niet-ontvankelijk indien verzoeker al internationale bescherming geniet in een andere EU-lidstaat
- 2Het interstatelijk vertrouwensbeginsel blijft van toepassing op Hongarije voor statushouders, conform RvS 26 maart 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:1781)
- 3Ernstige moeilijkheden bij toegang tot voorzieningen en actieve tegenwerking door Hongaarse autoriteiten zijn vastgesteld, maar onvoldoende voor doorbreking van het vertrouwensbeginsel
- 4De maatstaf uit HvJ EU Ibrahim (19 maart 2019) vereist structurele verregaande materiële deprivatie; die drempel is niet gehaald
- 5Het gezin slaagde er niet in bijzondere kwetsbaarheid aan te tonen die een uitzondering op het vertrouwensbeginsel zou rechtvaardigen
Impactanalyse
Juridische impact
Deze uitspraak bevestigt de lijn uit ECLI:NL:RVS:2026:1781 dat Hongarije ondanks structurele tekortkomingen nog onder het interstatelijk vertrouwensbeginsel valt, waarmee de lat voor doorverwijzing naar een andere lidstaat hoog blijft. De Ibrahim-maatstaf (verregaande materiële deprivatie) wordt strikt gehanteerd.
Praktische impact
Statushouders uit Hongarije die in Nederland asiel aanvragen zullen ook na deze uitspraak doorgaans niet-ontvankelijk worden verklaard, tenzij zij bijzondere kwetsbaarheid of individuele uitzonderingsomstandigheden kunnen aantonen. Het Pakistaanse gezin dient terug naar Hongarije.
Onderwerp-impact
Voor de vreemdelingenrechtspraktijk verduidelijkt deze uitspraak dat de Hongaarse situatie voor statushouders - ondanks actieve tegenwerking door autoriteiten - de drempel voor doorbreking van het EU-beginsel van wederzijds vertrouwen nog niet overschrijdt.
Samenvatting
Een Pakistaans gezin, waarvan de kinderen vrijwel allemaal meerderjarig zijn, verkreeg in januari 2021 internationale bescherming in Hongarije. In 2023 vroegen zij in Nederland opnieuw asiel aan, met als onderbouwing dat de leefomstandigheden voor statushouders in Hongarije zodanig zijn verslechterd dat zij zich daar niet langer kunnen handhaven. De minister verklaarde de aanvragen niet-ontvankelijk op grond van artikel 30a lid 1 sub a Vw 2000, omdat het gezin reeds bescherming geniet in een andere EU-lidstaat. De minister achtte het interstatelijk vertrouwensbeginsel onverminderd van toepassing en beoordeelde het gezin niet als bijzonder kwetsbaar in de zin van het Ibrahim-arrest (HvJ EU 19 maart 2019). De rechtbank bevestigde dit oordeel. In hoger beroep klaagde het gezin over de beoordeling van zowel de algemene situatie in Hongarije als hun persoonlijke kwetsbaarheid. De Raad van State verwerpt alle grieven. Met verwijzing naar zijn eerdere uitspraak van 26 maart 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:1781) stelt de Afdeling vast dat voor statushouders in Hongarije weliswaar ernstige obstakels bestaan bij het verkrijgen van toegang tot voorzieningen, en dat de Hongaarse autoriteiten hen daarin actief tegenwerken, maar dat er onvoldoende aanwijzingen zijn dat deze situatie leidt tot structurele verregaande materiële deprivatie in de zin van de Ibrahim-rechtspraak. De hoge drempel die het Hof van Justitie stelt voor doorbreking van het interstatelijk vertrouwensbeginsel – namelijk dat personen systematisch in een mensonwaardige situatie terechtkomen – is daarmee niet bereikt. Het vertrouwensbeginsel blijft derhalve gelden ten aanzien van Hongarije. Ook de stellingen omtrent bijzondere kwetsbaarheid werden niet gehonoreerd. De niet-ontvankelijkverklaring blijft in stand.