Vreemdeling krijgt voorlopige voorziening: geen uitzetting tijdens hoger beroep

Samenvatting

In deze zaak heeft een vreemdeling bij de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State een voorlopige voorziening aangevraagd. Hij verzocht om te voorkomen dat hij zou worden uitgezet voordat zijn hoger beroep inhoudelijk zou zijn behandeld, en vroeg daarnaast om opvang en verstrekkingen gedurende die periode. De juridische vraag was of er gronden aanwezig waren om een dergelijke voorlopige maatregel te treffen hangende de hoger beroepsprocedure. De voorzieningenrechter heeft het verzoek toegewezen en bepaald dat verzoeker niet mag worden uitgezet totdat op het door hem ingestelde hoger beroep is beslist. De voorzieningenrechter baseert deze beslissing op hetgeen verzoeker heeft aangevoerd en verwijst daarbij naar de vaste uitspraak van de Afdeling van 20 februari 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:457), waaruit de geldende toetsingsmaatstaf voor dit type verzoeken voortvloeit. De motivering is beknopt gehouden, wat gebruikelijk is bij voorlopige voorzieningenuitspraken waarbij op basis van de aangevoerde gronden snel een oordeel moet worden gegeven. Daarnaast is de minister van Asiel en Migratie veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten van verzoeker ten bedrage van € 934,00, volledig toe te rekenen aan professionele rechtsbijstand. De uitspraak heeft beperkte juridische impact: zij bevestigt de bestaande praktijk rondom voorlopige voorzieningen in vreemdelingenzaken en stelt geen nieuwe rechtsnormen. Praktisch gezien is de uitkomst voor verzoeker van groot belang, omdat uitzetting wordt voorkomen en hij de inhoudelijke behandeling van zijn hoger beroep kan afwachten. De bodemprocedure zal moeten uitwijzen of het hoger beroep slaagt.