Voorlopige voorziening afgewezen wegens ontbreken spoedeisend belang
ECLI:NL:RVS:2026:5433, Raad van State, 16-09-2026, BRS.26.003941
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 19 juli 2023 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van verzoeker om haar een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
Kern van de zaak
Een verzoeker heeft bij de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State een verzoek om een voorlopige voorziening ingediend tegen een besluit van de minister. De precieze inhoud van het geschil is uit de beschikbare tekst niet volledig kenbaar.
Beslissing van de rechter
Het verzoek om een voorlopige voorziening is afgewezen. De doorslaggevende reden is dat uit het verzoek geen spoedeisend belang blijkt, hetgeen een vereiste is voor het treffen van een voorlopige voorziening. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.
Impactscore
LaagHet betreft een standaard procedurele afwijzing wegens ontbreken van spoedeisend belang, zonder inhoudelijke beoordeling van de zaak en zonder nieuwe rechtsvragen; de maatschappelijke en juridische reikwijdte is daarmee minimaal.
Belangrijkste punten
- 1Geen spoedeisend belang aangetoond: verzoeker heeft niet aannemelijk gemaakt dat een onmiddellijke voorziening noodzakelijk was.
- 2Het verzoek om een voorlopige voorziening is integraal afgewezen door de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak.
- 3De minister (verwerende partij) hoeft geen proceskosten te vergoeden.
- 4De uitspraak betreft uitsluitend een procedurele beslissing; de hoofdzaak is inhoudelijk niet beoordeeld.
- 5De uitspraak is gedaan door mr. H.G. Sevenster als voorzieningenrechter.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt het vaste vereiste dat voor een voorlopige voorziening een spoedeisend belang moet worden aangetoond; zonder dat belang wordt het verzoek zonder inhoudelijke beoordeling afgewezen. Gezien de beperkte motivering en de procedurele aard heeft de uitspraak geen richtinggevende precedentwerking.
Praktische impact
Voor verzoeker betekent de afwijzing dat de bestreden maatregel van de minister hangende de bodemprocedure van kracht blijft. Verzoeker draagt zijn eigen proceskosten.
Onderwerp-impact
De uitspraak raakt het overheidsoptreden en de toegang tot de bestuursrechter; zij onderstreept dat verzoekers bij voorlopige voorzieningen concreet en onderbouwd spoedeisend belang moeten stellen.
Samenvatting
Op 16 september 2026 heeft de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State een verzoek om een voorlopige voorziening afgewezen. De verzoeker had een verzoek ingediend tegen een besluit van de minister, waarbij hij tevens een nader stuk heeft overgelegd. De precieze inhoud van het onderliggende geschil is op basis van de beschikbare tekst niet volledig kenbaar; de uitspraak bevat slechts de overwegingen en beslissing met betrekking tot het voorlopige voorzieningsverzoek. De voorzieningenrechter heeft het verzoek afgewezen op de enkelvoudige grond dat uit het verzoek niet van een spoedeisend belang is gebleken. Spoedeisend belang is een wettelijk vereiste voor het treffen van een voorlopige voorziening op grond van artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht. Wanneer een verzoeker dit belang niet aannemelijk maakt, heeft de rechter geen bevoegdheid om inhoudelijk op het verzoek in te gaan en dient het te worden afgewezen. Een proceskostenveroordeling ten laste van de minister is niet uitgesproken. De uitspraak heeft een beperkte juridische en praktische reikwijdte. Voor verzoeker heeft de afwijzing tot gevolg dat het bestreden besluit van de minister gedurende de verdere procedure van kracht blijft. Er is geen sprake van een inhoudelijk oordeel over de rechtmatigheid van dat besluit, zodat de bodemprocedure nog onbeslecht is. De uitspraak bevestigt de vaste lijn in de bestuursrechtelijke jurisprudentie dat een verzoeker bij een voorlopige voorziening zijn spoedeisend belang concreet dient te onderbouwen. Wegens de summiere motivering en het ontbreken van nieuwe rechtsvragen heeft deze beslissing geen precedentwerking buiten de onderhavige zaak.