Hoger beroep vreemdeling ongegrond: SIS-signalering en verblijf Portugal

Samenvatting

In deze zaak ging een vreemdeling, bijgestaan door mr. M.J.A. Bakker, in hoger beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State tegen een uitspraak van de rechtbank. De kern van het geschil betrof de vraag of sprake was van een andere toestemming tot verblijf in Portugal in de zin van artikel 6, tweede lid, van de Terugkeerrichtlijn, en of het evenredigheidsbeginsel was geschonden in verband met een SIS-signalering inzake terugkeer die de minister had uitgevaardigd. De Afdeling heeft het hoger beroep ongegrond verklaard en de aangevallen uitspraak van de rechtbank bevestigd. De beslissing is genomen via de verkorte procedure van artikel 91, tweede lid, van de Vreemdelingenwet 2000, die toelaat dat een oordeel niet verder gemotiveerd hoeft te worden wanneer het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden. De Afdeling stelt vast dat de relevante rechtsvragen — over artikel 6 lid 2 Terugkeerrichtlijn en de evenredigheid van de SIS-signalering — reeds zijn beantwoord in een eerdere uitspraak van 17 juli 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:4177). Er is geen reden om in dit concrete geval tot een ander oordeel te komen. Evenmin roept het hogerberoepschrift vragen op over de uitleg of geldigheid van Unierecht, overeenkomstig het criterium uit het HvJ-arrest Remling van 24 maart 2026. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. De uitspraak heeft daarmee een beperkt precedentkarakter en bevestigt uitsluitend de reeds gevestigde rechtslijn.