Vreemdeling krijgt schorsing uitzetting hangende hoger beroep
ECLI:NL:RVS:2026:5405, Raad van State, 14-09-2026, BRS.26.004672
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 15 januari 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van verzoeker om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
Kern van de zaak
Een vreemdeling heeft bij de voorzieningenrechter van de Raad van State een voorlopige voorziening gevraagd om niet te worden uitgezet hangende zijn hoger beroep. Tevens verzocht hij om opvang en verstrekkingen gedurende de procedure.
Beslissing van de rechter
De voorzieningenrechter wijst het verzoek toe en bepaalt dat verzoeker niet mag worden uitgezet totdat op het hoger beroep is beslist. De minister van Asiel en Migratie wordt veroordeeld in de proceskosten van € 934,00.
Impactscore
LaagHet betreft een standaard voorlopige voorzieningsbeslissing in een individuele vreemdelingenzaak zonder nieuwe rechtsvragen; de uitspraak volgt bestaande vaste jurisprudentie.
Belangrijkste punten
- 1Voorlopige voorziening toegewezen: uitzetting geschorst hangende hoger beroep
- 2Verzoek om opvang en verstrekkingen mede aan verzoek ten grondslag gelegd
- 3Grondslag: vaste jurisprudentie van de Afdeling (ECLI:NL:RVS:2019:457 d.d. 20 februari 2019)
- 4Minister van Asiel en Migratie veroordeeld tot betaling van € 934,00 aan proceskosten
- 5Uitspraak is voorlopig van aard; bodemprocedure (hoger beroep) loopt nog
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak past binnen de vaste lijn van de Afdeling bestuursrechtspraak waarbij uitzetting wordt geschorst zodra hoger beroep is ingesteld en een voorlopige voorziening wordt gevraagd. Er worden geen nieuwe rechtsvragen beantwoord.
Praktische impact
Verzoeker mag voorlopig in Nederland verblijven en heeft aanspraak op opvang en verstrekkingen totdat de Afdeling in de hoofdzaak heeft beslist. De minister draagt de proceskosten.
Onderwerp-impact
In vreemdelingenzaken biedt dit type uitspraak betrokkenen tijdelijk bescherming tegen uitzetting, maar schept geen definitief verblijfsrecht; de uitkomst van het hoger beroep is beslissend.
Samenvatting
In deze zaak heeft een vreemdeling bij de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State een verzoek om een voorlopige voorziening ingediend. Het verzoek strekte ertoe dat hij niet zou worden uitgezet zolang zijn hoger beroep nog aanhangig is, en dat hij gedurende die periode aanspraak zou hebben op opvang en verstrekkingen. De voorzieningenrechter heeft het verzoek toegewezen en bepaald dat de minister van Asiel en Migratie verzoeker niet mag uitzetten totdat de Afdeling in de hoger beroepsprocedure uitspraak heeft gedaan. Als grondslag voor de toewijzing verwijst de voorzieningenrechter naar de vaste jurisprudentie van de Afdeling, neergelegd in de uitspraak van 20 februari 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:457). Daarnaast is de minister veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten ten bedrage van € 934,00, geheel toe te rekenen aan beroepsmatig verleende rechtsbijstand. De uitspraak is een typische schorsende voorlopige voorziening in een vreemdelingenrechtelijke context en schept geen definitief verblijfsrecht voor verzoeker. De rechtmatigheid van het onderliggende besluit — vermoedelijk een afwijzing van een asielverzoek of een terugkeerbesluit — zal worden beoordeeld in de aanhangige hoger beroepsprocedure. Inhoudelijk worden geen nieuwe rechtsvragen beantwoord en de beslissing heeft slechts werking totdat in die bodemprocedure is beslist. De maatschappelijke en juridische impact van deze uitspraak is dan ook beperkt tot de individuele zaak.