Hoger beroep niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht
ECLI:NL:RVS:2026:5394, Raad van State, 04-09-2026, 202506204/1/A2
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)[appellant] is voor het ingestelde hoger beroep griffierecht verschuldigd. Bij brief van 30 december 2025 is een termijn gesteld tot 27 januari 2026 om het griffierecht te betalen
Kern van de zaak
Appellant uit Deventer stelde hoger beroep in bij de Raad van State tegen een uitspraak van de rechtbank Overijssel van 8 december 2025 in een geschil met het college van B&W van Deventer. Appellant betaalde het verschuldigde griffierecht niet, deed een beroep op betalingsonmacht, maar verstrekte geen financiële onderbouwing.
Beslissing van de rechter
De Raad van State verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk. De doorslaggevende reden is dat appellant, ondanks herhaalde aanmaningen en een afgewezen beroep op betalingsonmacht, het verschuldigde griffierecht niet binnen de gestelde termijnen heeft voldaan.
Impactscore
LaagDe uitspraak past geheel binnen de bestaande, vaste jurisprudentie over griffierecht en betalingsonmacht en stelt geen nieuwe rechtsnormen. De betekenis is beperkt tot de individuele zaak.
Belangrijkste punten
- 1Appellant betaalde het griffierecht niet binnen de eerste termijn (tot 27 januari 2026).
- 2De aangetekende betalingsherinnering van 30 december 2025 werd onbestelbaar retour ontvangen; vervolgens is per gewone post nogmaals gemaand.
- 3Beroep op betalingsonmacht werd afgewezen omdat appellant geen inkomens- en vermogensstukken overlegde ondanks daartoe gestelde termijn.
- 4Na afwijzing betalingsonmacht werd een nieuwe betalingstermijn gesteld tot 21 mei 2026, met expliciete waarschuwing voor niet-ontvankelijkheid.
- 5Appellant reageerde ook op de laatste gelegenheid (brief 5 augustus 2026) niet afdoende, waarna niet-ontvankelijkverklaring volgde.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de vaste lijn dat niet-betaling van griffierecht leidt tot niet-ontvankelijkheid, ook wanneer een beroep op betalingsonmacht wordt gedaan maar niet wordt onderbouwd met financiële stukken. De procedurele waarborgen (herhaalde aanmaningen, geboden hersteltermijnen) waren correct nageleefd.
Praktische impact
Appellant verliest zijn hoger beroep zonder inhoudelijke behandeling. Voor procespartijen geldt dat een beroep op betalingsonmacht alleen slaagt indien tijdig en volledig financieel bewijs wordt overgelegd.
Onderwerp-impact
Voor overheidsgeschillen onderstreept de uitspraak dat de griffierechtplicht een harde ontvankelijkheidsvoorwaarde is die ook bij financiële problemen via de betalingsonmachtroute tijdig moet worden afgewikkeld.
Samenvatting
In deze zaak heeft de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State op 4 september 2026 uitspraak gedaan op het hoger beroep van een inwoner van Deventer tegen een vonnis van de rechtbank Overijssel van 8 december 2025 in een geschil met het college van burgemeester en wethouders van Deventer. De inhoud van het onderliggende geschil is in de gepubliceerde tekst niet nader toegelicht. De centrale rechtsvraag in de hogerberoepsprocedure betrof de ontvankelijkheid: appellant had het verplichte griffierecht niet betaald. De Afdeling heeft hem meerdere malen de gelegenheid geboden dit te voldoen. De aangetekende betalingsherinnering van 30 december 2025 werd onbestelbaar retour gezonden; daarna volgde een aanmaning per gewone post op 23 januari 2026. Appellant deed een beroep op betalingsonmacht, maar reageerde niet op het verzoek van 11 maart 2026 om inkomens- en vermogensstukken te overleggen. Dat verzoek om vrijstelling werd daarop bij brief van 23 april 2026 afgewezen, waarna opnieuw een betalingstermijn werd geboden tot 21 mei 2026, met uitdrukkelijke waarschuwing dat uitblijven van betaling tot niet-ontvankelijkheid zou leiden. Ook op een laatste mogelijkheid om aan te tonen dat het griffierecht alsnog tijdig was betaald — geboden bij brief van 5 augustus 2026 — reageerde appellant niet adequaat. De Afdeling verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk. De beslissing is volledig in lijn met de vaste jurisprudentie: betaling van griffierecht is een harde ontvankelijkheidsvoorwaarde, en een beroep op betalingsonmacht biedt alleen uitkomst indien het tijdig en volledig financieel wordt onderbouwd. Nu appellant dat naliet, resteerde de Afdeling geen andere mogelijkheid dan het hoger beroep buiten behandeling te laten. De zaak heeft geen precedentwerking maar illustreert helder de procedurele verantwoordelijkheid van de rechtzoekende burger.