Hoger beroep vreemdelingenzaak ongegrond verklaard door RvS
ECLI:NL:RVS:2026:5389, Raad van State, 11-09-2026, BRS.26.004587
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 4 mei 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet in behandeling genomen.
Kern van de zaak
Een appellant, bijgestaan door advocaat mr. Y. Izgi te Enschede, stelde hoger beroep in bij de Raad van State in een vreemdelingenzaak. De rechtbank had eerder een beslissing genomen die ongunstig uitpakte voor appellant. De exacte feiten van de onderliggende zaak zijn niet uit de uitspraak kenbaar.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. De doorslaggevende reden is dat het hogerberoepschrift geen vragen opwerpt die in het belang van de rechtseenheid, rechtsontwikkeling of rechtsbescherming beantwoord moeten worden, en evenmin vragen over uitleg of geldigheid van Unierecht.
Impactscore
LaagHet betreft een standaard verkorte afdoening op grond van artikel 91 lid 2 Vw 2000 zonder inhoudelijke rechtsontwikkeling; de uitkomst heeft alleen gevolgen voor de individuele appellant en vormt geen precedent.
Belangrijkste punten
- 1De Afdeling past artikel 91 lid 2 Vw 2000 toe: verkorte motivering omdat geen rechtseenheidsvragen spelen
- 2De Afdeling verwijst naar HvJ EU 24 maart 2026 (Remling, ECLI:EU:C:2026:243) voor de drempel inzake Unierechtelijke vragen
- 3De Afdeling neemt de motivering van de rechtbank (overwegingen 6.2 en 7.5) integraal over
- 4Geen proceskostenveroordeling opgelegd aan de minister
- 5Uitspraak gedaan door enkelvoudige kamer, wat de routinematige aard van de zaak bevestigt
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak is een standaardtoepassing van de verkorte-afdoeningsprocedure ex artikel 91 lid 2 Vw 2000 en bevestigt de drempel uit het recente HvJ EU-arrest Remling voor het stellen van prejudiciële vragen in vreemdelingenzaken. Er wordt geen nieuw recht gevormd.
Praktische impact
Appellant krijgt geen verblijfsrechtelijke bescherming via deze procedure en de eerder door de rechtbank bevestigde beslissing van de minister staat onherroepelijk vast. De minister draagt geen proceskosten.
Onderwerp-impact
In vreemdelingenzaken bevestigt deze uitspraak dat de Afdeling de lat voor volledige behandeling van hoger beroep hoog legt; zaken zonder principiële rechtsvragen worden kort afgedaan.
Samenvatting
In deze vreemdelingenzaak heeft de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op 11 september 2026 het hoger beroep van appellant ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank bevestigd. De zaak betreft een geschil in het vreemdelingenrecht waarbij de exacte feitelijke achtergrond – de aard van het besluit van de minister en de inhoudelijke gronden van het beroep – niet uit de gepubliceerde uitspraak blijkt, omdat de Afdeling gebruik heeft gemaakt van de verkorte motiveringsregeling van artikel 91, tweede lid, van de Vreemdelingenwet 2000. Deze bepaling maakt het mogelijk dat de Afdeling volstaat met een beknopte motivering wanneer het hogerberoepschrift geen vragen opwerpt die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden. De Afdeling heeft getoetst of het hogerberoepschrift evenmin vragen oproept over de uitleg of geldigheid van Unierecht, in lijn met het recente arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 24 maart 2026 in de zaak Remling (ECLI:EU:C:2026:243). Aan beide voorwaarden is voldaan, zodat een uitgebreidere motivering achterwege kon blijven. De Afdeling heeft de motivering van de rechtbank – neergelegd in overwegingen 6.2 en 7.5 van de aangevallen uitspraak – integraal overgenomen en tot de hare gemaakt. Dit impliceert dat de rechtbank correct heeft geoordeeld over de inhoudelijke geschilpunten. Er is geen proceskostenveroordeling uitgesproken ten laste van de minister. De uitspraak, gedaan door een enkelvoudige kamer, heeft uitsluitend gevolgen voor de individuele appellant en draagt niet bij aan de rechtsontwikkeling op het terrein van het vreemdelingenrecht.