Verzoek schorsing Dublin-overdracht Kroatië afgewezen
ECLI:NL:RVS:2026:5386, Raad van State, 11-09-2026, BRS.26.004747
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 15 juni 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van verzoeker om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet in behandeling genomen.
Kern van de zaak
Een asielzoeker verzocht de voorzieningenrechter van de Raad van State om een voorlopige voorziening tegen zijn overdracht aan Kroatië op grond van de Dublin-verordening. Hij wilde niet worden overgedragen voordat op zijn hoger beroep is beslist en vroeg tevens om opvang en verstrekkingen in Nederland.
Beslissing van de rechter
De voorzieningenrechter wijst het verzoek om voorlopige voorziening af. Doorslaggevend is dat de overdracht aan Kroatië geen onomkeerbare gevolgen heeft, omdat appellant bij een eventuele gegrondverklaring van het hoger beroep vanuit Kroatië naar Nederland kan worden teruggeleid. Tevens speelt mee dat de overdrachtstermijn op 14 september 2026 verstrijkt.
Impactscore
LaagHet betreft een routinematige voorzieningenprocedure in een individuele Dublin-zaak zonder nieuwe rechtsvragen; de uitkomst past volledig binnen de bestaande jurisprudentie.
Belangrijkste punten
- 1Verzoek om schorsing Dublin-overdracht aan Kroatië afgewezen wegens ontbreken van onomkeerbaarheid
- 2Overdrachtstermijn verstrijkt op 14 september 2026, wat meewoog bij de belangenafweging
- 3Terugkeer naar Nederland vanuit Kroatië blijft mogelijk indien hoger beroep slaagt
- 4Verzoek om opvang en verstrekkingen hangende hoger beroep eveneens afgewezen
- 5Minister hoeft geen proceskosten te vergoeden
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de vaste lijn dat Dublin-overdrachten in beginsel niet onomkeerbaar zijn en dat dit criterium zwaar weegt bij de beoordeling van verzoeken om voorlopige voorziening. Er worden geen nieuwe rechtsnormen gesteld.
Praktische impact
De appellant wordt overgedragen aan Kroatië conform de Dublin-verordening en ontvangt in de tussentijd geen opvang of verstrekkingen in Nederland; zijn hoger beroep loopt wel door.
Onderwerp-impact
In het asiel- en vreemdelingenbeleid onderstreept deze uitspraak dat de naderende afloop van een overdrachtstermijn en de reversibiliteit van overdracht doorslaggevende factoren zijn bij voorlopige voorzieningen in Dublin-zaken.
Samenvatting
In deze zaak verzocht een asielzoeker de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State om een voorlopige voorziening die zijn overdracht aan Kroatië zou schorsen totdat op zijn hoger beroep zou zijn beslist. Daarnaast vroeg hij om recht op opvang en verstrekkingen in Nederland gedurende die periode. De zaak betreft een Dublin-procedure, waarbij Nederland op grond van de Europese Dublin-verordening heeft vastgesteld dat Kroatië verantwoordelijk is voor de behandeling van het verzoek om internationale bescherming. De voorzieningenrechter heeft het verzoek afgewezen na afweging van de belangen van zowel de minister als de appellant. Twee argumenten waren daarbij doorslaggevend. Ten eerste verstrijkt de overdrachtstermijn op 14 september 2026, zodat uitstel feitelijk de hele Dublin-procedure zou doorkruisen. Ten tweede — en dit is het juridisch meest wezenlijke argument — heeft de overdracht aan Kroatië geen onomkeerbare gevolgen. Mocht het hoger beroep uiteindelijk slagen en zou worden geoordeeld dat Nederland verantwoordelijk is voor de behandeling van de asielaanvraag, dan kan appellant vanuit Kroatië worden teruggeleid naar Nederland. Aan het vereiste van onomkeerbaarheid, dat bij de toets voor een voorlopige voorziening een centrale rol speelt, is dus niet voldaan. De uitspraak is in lijn met de vaste jurisprudentie van de Afdeling in Dublin-zaken en stelt geen nieuwe rechtsnormen. De beslissing is praktisch van directe betekenis voor de appellant: hij wordt overgedragen aan Kroatië, ontvangt geen opvang in Nederland en de minister wordt niet veroordeeld in de proceskosten. Het hoger beroep blijft inhoudelijk aanhangig.