Hoger beroep vreemdeling over SIS-signalering ongegrond verklaard

Samenvatting

In deze zaak ging een vreemdeling, bijgestaan door mr. M.J.A. Bakker, in hoger beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State tegen een uitspraak van de rechtbank. De kern van het geschil betrof de vraag of sprake was van een andere toestemming tot verblijf in Portugal in de zin van artikel 6 lid 2 van de Terugkeerrichtlijn, en of het evenredigheidsbeginsel was geschonden in relatie tot een SIS-signalering inzake terugkeer. De Afdeling heeft het hoger beroep ongegrond verklaard met toepassing van de vereenvoudigde afdoeningsprocedure van artikel 91 lid 2 van de Vreemdelingenwet 2000. Deze procedure staat toe dat de Afdeling een oordeel geeft zonder nadere motivering, indien het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden. Daarvan was hier geen sprake, omdat de relevante rechtsvragen over artikel 6 lid 2 Terugkeerrichtlijn en het evenredigheidsbeginsel reeds waren beantwoord in de Afdelingsuitspraak van 17 juli 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:4177). Het hogerberoepschrift gaf geen reden om in dit geval anders te oordelen. Ook riep het geen vragen op over de uitleg of geldigheid van Unierecht in de zin van het arrest Remling van het Hof van Justitie van 24 maart 2026 (ECLI:EU:C:2026:243, punt 24), zodat een prejudiciële verwijzing niet aan de orde was. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd, de minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. De uitspraak heeft beperkte zelfstandige juridische betekenis: zij bevestigt bestaande jurisprudentie en past een standaardprocedure toe, zonder nieuwe rechtsontwikkeling.