RvS herstelt intrekking beveiligingstoestemming na mishandeling
ECLI:NL:RVS:2026:5322, Raad van State, 09-09-2026, 202502523/1/A3
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 5 december 2024 heeft de korpschef vijf toestemmingen dat [wederpartij] werkzaamheden mag verrichten voor meerdere beveiligingsorganisaties en/of recherchebureaus in de regio Rotterdam, ingetrokken. De korpschef heeft [wederpartij] op grond van de Wet particuliere beveiligingsorganisaties en recherchebureaus (Wpbr) toestemmingen verleend om voor MSV beveiliging, ProWatch Security B.V., Black Total Security B.V., Wulf Security en MCM Security werkzaamheden te verrichten. De korpschef heeft deze toestemmingen bij besluit van 5 december 2024 ingetrokken omdat hem ambtshalve feiten en omstandigheden bekend zijn geworden op grond waarvan hij [wederpartij] onvoldoende betrouwbaar acht. Aan [wederpartij] is namelijk een strafbeschikking opgelegd voor mishandeling. Uit het verslag hoorgesprek bij de strafbeschikking volgt dat [wederpartij] de feiten waarvan hij werd verdacht niet heeft betwist. De korpschef heeft zijn besluit na bezwaar gehandhaafd.
Kern van de zaak
De korpschef trok de Wpbr-toestemmingen in van een beveiliger die een strafbeschikking voor mishandeling had gekregen. De rechtbank vernietigde dit besluit wegens onevenredigheid, omdat de financiële impact groot was en de beveiliger twaalf jaar zonder incident had gewerkt. De korpschef stelde hoger beroep in bij de Raad van State.
Beslissing van de rechter
De Raad van State verklaart het hoger beroep van de korpschef gegrond en de uitspraak van de rechtbank vernietigd; het beroep van de beveiliger wordt alsnog ongegrond verklaard. De doorslaggevende reden is dat de rechtbank ten onrechte de belangen van de beveiliger zwaarder liet wegen dan het algemene belang van de veiligheidszorg bij de beoordeling van de evenredigheid.
Impactscore
MiddelDe uitspraak heeft praktische betekenis voor de beveiligingssector en de toepassing van de Wpbr, maar betreft een specifieke casus zonder fundamenteel nieuwe rechtsvragen of brede prejudiciële werking.
Belangrijkste punten
- 1De korpschef is bevoegd Wpbr-toestemmingen in te trekken bij onvoldoende betrouwbaarheid, ook ambtshalve.
- 2Een strafbeschikking voor mishandeling zonder betwisting van de feiten rechtvaardigt intrekking van beveiligingstoestemmingen.
- 3De rechtbank paste de evenredigheidstoets onjuist toe door persoonlijke en financiële omstandigheden doorslaggevend te achten boven het algemeen belang van veiligheidszorg.
- 4De Raad van State herstelt het primaire besluit van intrekking en verklaart het beroep ongegrond.
- 5Twaalf jaar ervaring zonder incident en inzicht in eigen handelen zijn onvoldoende om intrekking onevenredig te maken.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak verduidelijkt dat bij Wpbr-toestemmingen het algemeen belang van veiligheidszorg zwaar weegt en persoonlijke omstandigheden de intrekking niet snel onevenredig maken. Rechters dienen terughoudend te zijn bij de evenredigheidstoets in dit domein.
Praktische impact
De betrokken beveiliger verliest definitief zijn toestemmingen om bij meerdere beveiligingsbedrijven te werken en kan zijn inkomsten op dat niveau niet hervatten. Beveiligers met een geweldsincident op hun strafblad lopen een groot risico hun Wpbr-toestemming permanent kwijt te raken.
Onderwerp-impact
Voor de beveiligingssector bevestigt deze uitspraak dat een strafbeschikking voor mishandeling vrijwel automatisch tot verlies van werkmogelijkheden leidt, ongeacht de dienstjaren of persoonlijke omstandigheden.
Samenvatting
In deze zaak had de korpschef van politie de Wpbr-toestemmingen ingetrokken van een beveiliger die werkzaam was bij vijf beveiligingsbedrijven, nadat hem een strafbeschikking voor mishandeling was opgelegd. De feiten waren door de beveiliger niet betwist. Na bezwaar handhaafde de korpschef zijn besluit. De rechtbank Rotterdam oordeelde vervolgens dat de intrekking weliswaar noodzakelijk was, maar niet evenredig. De rechtbank woog daarbij mee dat de beveiliger twaalf jaar zonder geweldsincident had gewerkt, inzicht toonde in zijn handelen, en dat de intrekking grote financiële gevolgen had voor hem en zijn gezin. Op basis hiervan vernietigde de rechtbank het besluit en herriep zij het primaire intrekkingsbesluit. De korpschef stelde hoger beroep in bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. De Afdeling oordeelt dat de rechtbank de evenredigheidstoets onjuist heeft toegepast. Het algemeen belang van de veiligheidszorg — dat mensen die in de beveiliging werken betrouwbaar zijn en geen geweldsverleden hebben — weegt zwaar en had door de rechtbank niet ondergeschikt mogen worden gemaakt aan de persoonlijke en financiële omstandigheden van de beveiliger. Het enkele feit dat iemand lang zonder incident heeft gewerkt en berouw toont, is onvoldoende om de intrekking als onevenredig aan te merken wanneer er sprake is van een onbetwist geweldsdelict. De Raad van State verklaart het hoger beroep gegrond, vernietigt de uitspraak van de rechtbank en verklaart het beroep van de beveiliger alsnog ongegrond. Daarmee herleeft het intrekkingsbesluit van de korpschef en verliest de beveiliger definitief zijn toestemmingen om bij de betrokken beveiligingsbedrijven te werken.