Hoger beroep asielaanvraag niet-ontvankelijk na alsnog genomen besluit
ECLI:NL:RVS:2026:5302, Raad van State, 11-09-2026, BRS.25.002585
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Appellant heeft beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit op een aanvraag om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen.
Kern van de zaak
Een asielzoeker stapte naar de rechter omdat de minister van Asiel en Migratie niet tijdig besliste op zijn asielaanvraag van 3 februari 2024. Tijdens de hoger beroepsprocedure nam de minister alsnog een besluit op 28 juli 2026. Daardoor verviel het belang bij het hoger beroep over het uitblijven van een besluit.
Beslissing van de rechter
De Raad van State verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat appellant geen belang meer heeft nu de minister op 28 juli 2026 alsnog een besluit heeft genomen. Het van rechtswege ontstane beroep tegen dat inhoudelijke asielbesluit wordt verwezen naar de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle, omdat de rechtbank als eerste aanleg is ingericht voor asielzaken.
Impactscore
LaagDe uitspraak is procedureel van aard en past bestaande, vaste rechtspraak toe zonder nieuwe rechtsnormen te stellen. De zaak heeft beperkte precedentwerking en betreft een individueel geval.
Belangrijkste punten
- 1Het hoger beroep richtte zich uitsluitend op het niet tijdig nemen van een besluit op de asielaanvraag; na het alsnog genomen besluit resteert geen procesbelang.
- 2Het besluit van 28 juli 2026 wordt op grond van artikel 6:20 lid 3 jo. 6:24 Awb van rechtswege geacht onderdeel te zijn van het geding.
- 3De Afdeling verwijst het beroep tegen het inhoudelijke asielbesluit naar de rechtbank Den Haag (zittingsplaats Zwolle) op grond van artikel 6:20 lid 4 Awb.
- 4De minister wordt veroordeeld in de proceskosten ad € 467,00, met toepassing van wegingsfactor 0,5 vanwege de beperkte omvang van het geschil.
- 5De verwijzing naar de rechtbank waarborgt de in de Vw 2000 neergelegde tweefasenstructuur (eerste aanleg – hoger beroep).
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de toepassing van de artikel 6:20 Awb-systematiek in asielzaken: een van rechtswege ontstaan beroep tegen een alsnog genomen besluit wordt naar de bevoegde rechtbank verwezen om de wettelijke instantievolgorde te respecteren. Dit is een routinematige maar procedureel correcte toepassing van bestaande regels.
Praktische impact
Voor appellant betekent dit dat zijn zaak inhoudelijk wordt beoordeeld door de rechtbank Den Haag (zittingsplaats Zwolle), wat de normale gang van zaken is in asielzaken. De minister draagt de proceskosten van het hoger beroep.
Onderwerp-impact
In vreemdelingenzaken onderstreept deze uitspraak het belang van tijdige besluitvorming door de minister; het uitblijven van een besluit leidt tot proceskosten voor de overheid, ook al vervalt het belang bij het aanvankelijke beroep zodra een besluit wordt genomen.
Samenvatting
Deze zaak betreft een asielzoeker die in hoger beroep ging bij de Raad van State omdat de minister van Asiel en Migratie niet tijdig had beslist op zijn asielaanvraag van 3 februari 2024. Tijdens de behandeling van het hoger beroep nam de minister op 28 juli 2026 alsnog een besluit op de asielaanvraag. Hierdoor verloor appellant zijn procesbelang bij het hoger beroep, dat uitsluitend zag op het uitblijven van een besluit. De Raad van State verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk wegens gebrek aan belang. Op grond van artikel 6:20 lid 3 jo. 6:24 Awb wordt het besluit van 28 juli 2026 van rechtswege geacht onderdeel te zijn van het geding. De Afdeling maakt gebruik van de bevoegdheid in artikel 6:20 lid 4 Awb om het van rechtswege ontstane beroep te verwijzen naar de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle. De reden daarvoor is dat de rechtbank als eerste aanleg is toegerust voor de beoordeling van inhoudelijke asielbesluiten en dat doorverwijzing recht doet aan de tweefasenstructuur die is neergelegd in afdeling 4 van hoofdstuk 7 van de Vreemdelingenwet 2000. Omdat het hoger beroep uitsluitend betrekking had op de termijnoverschrijding, past de Afdeling wegingsfactor 0,5 toe bij de proceskostenveroordeling. De minister wordt veroordeeld tot betaling van € 467,00 aan proceskosten wegens beroepsmatig verleende rechtsbijstand. De uitspraak is inhoudelijk beperkt van reikwijdte en bevestigt vaste toepassing van Awb-procedureregels in asielrechtelijke context. Voor appellant gaat de inhoudelijke beoordeling van zijn asielbesluit door bij de rechtbank, waar de normale beroepsmogelijkheden openstaan.