Raad van State schorst aanschrijving Eindhoven Airport tijdelijk
ECLI:NL:RVS:2026:5299, Raad van State, 16-09-2026, 202601588/2/R2
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 6 januari 2022 heeft Minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur het verzoek van MOB en anderen van 25 maart 2021 om toepassing te geven aan artikel 2.4 van de Wet natuurbescherming door aan Eindhoven Airport N.V. een verplichting op te leggen om maatregelen te treffen, afgewezen. De minister heeft het verzoek van MOB en anderen om toepassing te geven aan de aanschrijvingsbevoegdheid door Eindhoven Airport N.V. te verplichten om maatregelen te treffen op grond van artikel 2.4, eerste lid, van de Wnb, afgewezen en het daartegen ingediende bezwaar ongegrond verklaard. Deze zaak hangt samen met twee andere zaken die gaan over een handhavingsverzoek van MOB en anderen tegen Eindhoven Airport N.V. wegens het zonder natuurvergunning exploiteren van de luchthaven "Eindhoven Airport" en de zaak over de aanvraag voor een natuurvergunning door Eindhoven Airport N.V voor de exploitatie van de luchthaven. Het verzoek om voorlopige voorziening van de minister in deze zaak over Eindhoven Airport is samen behandeld op een zitting met een gelijkluidend verzoek van de minister in de zaak over Rotterdam The Hague Airport, zie daarvoor de uitspraak in de zaak met zaaknummer 202601587/2/R2. Ook zijn op dezelfde zitting de beroepen niet tijdig beslissen van MOB en andere(n) in bovengenoemde zaken over de aanschrijvingsbevoegdheid behandeld, zie daarvoor de uitspraken met zaaknummers 202601848/1/R2 en 202601850/1/R2.
Kern van de zaak
MOB en anderen verzochten de minister om Eindhoven Airport N.V. via een aanschrijving te verplichten maatregelen te treffen op grond van de Wet natuurbescherming (Wnb), wegens exploitatie zonder natuurvergunning. De minister wees dit verzoek af en verklaarde het bezwaar ongegrond. De minister vroeg zelf een voorlopige voorziening aan omdat hij geen zorgvuldig gemotiveerd besluit kon nemen.
Beslissing van de rechter
De Raad van State behandelt het verzoek om een voorlopige voorziening van de minister in de zaak over Eindhoven Airport. Op basis van de beschikbare tekst betreft dit een tussenmaatregel; de uitkomst is niet volledig kenbaar uit het gepubliceerde fragment, maar de minister stelt spoedeisend belang te hebben omdat zorgvuldige besluitvorming op dit moment niet mogelijk is.
Impactscore
MiddelDe uitspraak is procedureel van aard (voorlopige voorziening) en betreft geen definitief oordeel over de handhavingsplicht, maar de samenhang met meerdere luchthavenzaken en de toepassing van overgangsrecht Omgevingswet geven de zaak enige bredere relevantie.
Belangrijkste punten
- 1Op het verzoek om aanschrijving (ingediend 25 maart 2021) blijft de Wnb vóór 1 januari 2024 van toepassing op grond van het overgangsrecht van de Aanvullingswet natuur Omgevingswet.
- 2De minister heeft de aanschrijvingsbevoegdheid ex artikel 2.4 lid 1 Wnb geweigerd toe te passen jegens Eindhoven Airport N.V.
- 3De minister verzoekt zelf een voorlopige voorziening en beroept zich op spoedeisend belang vanwege onvermogen tot zorgvuldige gemotiveerde besluitvorming.
- 4De zaak hangt samen met parallelle procedures over handhaving en de aanvraag voor een natuurvergunning voor Eindhoven Airport, alsmede een vergelijkbare zaak over Rotterdam The Hague Airport.
- 5Beroepen wegens niet-tijdig beslissen door MOB zijn gelijktijdig behandeld (zaaknummers 202601848/1/R2 en 202601850/1/R2).
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak verduidelijkt de werking van het overgangsrecht bij inwerkingtreding van de Omgevingswet voor lopende Wnb-verzoeken en bevestigt dat de minister zelf als verzoeker van een voorlopige voorziening kan optreden. De samenhang met meerdere parallelle procedures illustreert de complexiteit van handhaving onder de Wet natuurbescherming bij luchthavens.
Praktische impact
Eindhoven Airport N.V. hoeft vooralsnog geen verplichte maatregelen te treffen op grond van een aanschrijving, zolang de voorlopige voorziening van kracht is. MOB en anderen zien hun handhavingsverzoek opnieuw vertraagd, mede door de procedurele complexiteit rondom de vergunningplicht.
Onderwerp-impact
Voor de luchtvaartsector benadrukt deze uitspraak dat exploitatie zonder natuurvergunning handhavingsrisico's meebrengt, maar dat procedurele en motiveringsdrempels de feitelijke handhaving kunnen vertragen. De parallelle behandeling met Rotterdam The Hague Airport suggereert een bredere beleidsrelevantie voor meerdere luchthavens.
Samenvatting
Deze zaak betreft een verzoek om een voorlopige voorziening ingediend door de minister van Natuur en Stikstof in het kader van een handhavingsdispuut rondom Eindhoven Airport N.V. MOB (Mobilisation for the Environment) en anderen hadden op 25 maart 2021 de minister verzocht om op grond van artikel 2.4, eerste lid, van de Wet natuurbescherming (Wnb) een aanschrijving uit te vaardigen, waarbij Eindhoven Airport N.V. verplicht zou worden maatregelen te treffen. De minister wees dit verzoek af en verklaarde het bezwaar ongegrond, waarna de zaak voor de Raad van State belandde. Een centrale rechtsvraag betreft het toepasselijke recht: nu het verzoek dateert van vóór 1 januari 2024, blijft op grond van het overgangsrecht van de Aanvullingswet natuur Omgevingswet de Wnb zoals die gold vóór de inwerkingtreding van de Omgevingswet van toepassing, totdat het besluit onherroepelijk is. Dit overgangsrechtelijke kader is bepalend voor de beoordelingsmaatstaf. De minister heeft zelf een voorlopige voorziening gevraagd, stellende dat hij op dit moment geen zorgvuldig en deugdelijk gemotiveerd besluit kan nemen. De Raad van State heeft deze zaak gelijktijdig behandeld met een vergelijkbare zaak over Rotterdam The Hague Airport en met beroepen wegens niet-tijdig beslissen van MOB in aanverwante procedures. De gepubliceerde uitspraak is een tussenbeslissing; een definitief oordeel over de rechtmatigheid van de weigering tot aanschrijving en de handhavingsplicht is nog niet gegeven. De zaak illustreert de aanzienlijke procedurele complexiteit die ontstaat wanneer luchthavens zonder natuurvergunning opereren en handhavingsverzoeken worden gecombineerd met vergunningaanvragen en overgangsrechtelijke vraagstukken.