Hoger beroep vreemdelingenbewaring niet-ontvankelijk wegens motiveringsgebrek
ECLI:NL:RVS:2026:5278, Raad van State, 10-09-2026, BRS.26.004102
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 26 juli 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie appellant in vreemdelingenbewaring gesteld.
Kern van de zaak
Een vreemdeling ging in hoger beroep tegen een uitspraak van de rechtbank over zijn vreemdelingenbewaring. Hij legde echter niet uit waarom de rechtbankuitspraak onjuist zou zijn. De Raad van State moest beoordelen of het hoger beroep ontvankelijk was.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is niet-ontvankelijk verklaard omdat appellant niet heeft gemotiveerd waarom de uitspraak van de rechtbank onjuist is, zoals vereist op grond van artikel 85 Vw 2000. Er waren geen Bahaddar-omstandigheden die aanleiding gaven om ambtshalve inhoudelijk te toetsen, en ook ambtshalve zag de Afdeling geen reden om de vreemdelingenbewaring onrechtmatig te achten.
Impactscore
LaagHet betreft een procedurele, enkelvoudige kamerafhandeling die de bestaande rechtspraktijk rond artikel 85 Vw 2000 en de Bahaddar-uitzondering slechts bevestigt zonder nieuwe rechtsnormen te stellen.
Belangrijkste punten
- 1Hoger beroep vereist een inhoudelijke motivering waarom de rechtbankuitspraak onjuist is (art. 85 Vw 2000)
- 2Zonder grief tegen de rechtbankuitspraak kan de Afdeling geen inhoudelijk oordeel geven
- 3Geen Bahaddar-omstandigheden aanwezig die uitzondering op motiveringseis rechtvaardigen
- 4Ambtshalve toetsing leverde evenmin reden op om bewaring onrechtmatig te achten
- 5Geen proceskostenveroordeling voor de minister
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de vaste lijn dat een hoger beroep in vreemdelingenzaken zonder deugdelijke grief tegen de aangevallen uitspraak niet-ontvankelijk wordt verklaard op grond van artikel 85 Vw 2000. De Bahaddar-exceptie biedt slechts in uitzonderlijke omstandigheden een uitweg.
Praktische impact
Voor de appellant betekent dit dat de vreemdelingenbewaring in stand blijft en hij geen proceskostenvergoeding ontvangt. Advocaten worden herinnerd aan het belang van een concrete, inhoudelijke motivering van elk hoger beroepschrift in vreemdelingenzaken.
Onderwerp-impact
In vreemdelingenbewaringszaken onderstreept deze uitspraak opnieuw dat procedurenaleving – met name het motiveren van grieven – doorslaggevend is voor toegang tot de hogerberoepsrechter.
Samenvatting
In deze zaak had een vreemdeling hoger beroep ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State tegen een uitspraak van de rechtbank over zijn vreemdelingenbewaring. Het hoger beroep bevatte echter geen inhoudelijke motivering waarom de rechtbankuitspraak onjuist zou zijn. Op grond van artikel 85 van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000) dient een hogerberoepschrift de gronden te bevatten waarop het hoger beroep rust; bij het ontbreken daarvan kan de Afdeling geen inhoudelijk oordeel vellen. De Afdeling stelde vast dat appellant dit motiveringsgebrek niet heeft hersteld en dat er geen sprake was van zogenoemde Bahaddar-omstandigheden, zoals gedefinieerd in de uitspraak van de Afdeling van 22 juni 2022 (ECLI:NL:RVS:2022:1664). Die uitzondering geldt enkel wanneer zwaarwegende humanitaire gronden of andere bijzondere omstandigheden nopen tot ambtshalve inhoudelijke toetsing ondanks het ontbreken van grieven. Aan die drempel was in dit geval niet voldaan. Daarnaast zag de Afdeling ook bij een ambtshalve toets geen aanleiding om de vreemdelingenbewaring onrechtmatig te achten. Het hoger beroep werd dan ook niet-ontvankelijk verklaard. De minister werd niet veroordeeld tot het vergoeden van proceskosten. De zaak is afgedaan door een enkelvoudige kamer en illustreert de vaste rechtspraktijk dat in vreemdelingenzaken een hoger beroep zonder deugdelijk gemotiveerde grieven tegen de aangevallen uitspraak geen inhoudelijke behandeling kan krijgen. Voor de praktijk onderstreept deze uitspraak het belang van zorgvuldige en gerichte motivering door advocaten bij het instellen van hoger beroep in bewaringsgeschillen.