JurispRadar
ECLI:NL:RVS:2026:5273Laag12/100

Hoger beroep vreemdelingenbewaring ongegrond, rechtbank bevestigd

ECLI:NL:RVS:2026:5273, Raad van State, 10-09-2026, BRS.26.003459

Raad van StateUitspraak: 10 september 2026Publicatie: 8 september 2026
Procedure:Hoger beroep
Zaaknummer:BRS.26.003459
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Vreemdelingenrecht
Overheid
Vreemdelingenbewaring
Verkorte Afdoening
Artikel 91 Vw2000
Kennisgeving Beroep

Inhoudsindicatie

(officieel, Rechtspraak.nl)

Bij besluit van 22 juni 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie appellant in vreemdelingenbewaring gesteld.

Kern van de zaak

Een vreemdeling stelde hoger beroep in bij de Raad van State tegen een uitspraak van de rechtbank over zijn vreemdelingenbewaring. De appellant, bijgestaan door een advocaat, betwistte de rechtmatigheid van zijn bewaring. De zaak betrof onder meer de vraag of een met een kennisgeving ingesteld beroep kan worden ingetrokken.

Beslissing van de rechter

Het hoger beroep is ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. Doorslaggevend is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, rechtsontwikkeling of rechtsbescherming beantwoord moeten worden (art. 91 lid 2 Vw 2000), en de relevante rechtsvraag al eerder door de Afdeling was beantwoord.

12van 100

Impactscore

Laag

De uitspraak is een routinematige toepassing van de verkorte afdoeningsprocedure zonder nieuwe rechtsvragen; zij sluit volledig aan bij bestaande jurisprudentie en heeft geen zelfstandige precedentwaarde.

Belangrijkste punten

  • 1Toepassing van artikel 91 lid 2 Vw 2000: geen motiveringsplicht bij afwezigheid van rechtseenheids- of rechtsontwikkelingsvragen
  • 2De rechtsvraag over intrekking van een met kennisgeving ingesteld beroep was al beantwoord in ECLI:NL:RVS:2026:4920 van 25 augustus 2026
  • 3Geen vragen over uitleg of geldigheid van Unierecht conform HvJ EU 24 maart 2026, Remling (ECLI:EU:C:2026:243)
  • 4Ambtshalve toetsing door de Afdeling leverde geen reden op om de vreemdelingenbewaring onrechtmatig te achten
  • 5De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden

Impactanalyse

Juridische impact

De uitspraak bevestigt de toepassing van de verkorte afdoening ex artikel 91 lid 2 Vw 2000 en sluit aan bij de eerdere precedentuitspraak van 25 augustus 2026 over de intrekbaarheid van een met kennisgeving ingesteld beroep. Er worden geen nieuwe rechtsvragen beantwoord.

Praktische impact

Voor de appellant heeft de uitspraak tot gevolg dat zijn vreemdelingenbewaring als rechtmatig wordt bevestigd en hij geen proceskostenvergoeding ontvangt. De minister behoudt zijn positie ongewijzigd.

Onderwerp-impact

In het vreemdelingenrecht bevestigt deze uitspraak dat standaardzaken over vreemdelingenbewaring zonder nieuwe rechtsvragen snel en zonder nadere motivering kunnen worden afgedaan via de artikelen 91 lid 2 Vw 2000-procedure.

Samenvatting

In deze zaak stelde een vreemdeling hoger beroep in bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State tegen een uitspraak van de rechtbank die zijn vreemdelingenbewaring rechtmatig had geoordeeld. De appellant werd bijgestaan door een advocaat en betwistte de rechtmatigheid van de bewaring. De centrale juridische vraag was of het hoger beroep vragen opwierp die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moesten worden, zoals vereist onder artikel 91 lid 2 van de Vreemdelingenwet 2000. De Afdeling oordeelde van niet. De rechtsvraag die in het hogerberoepschrift aan de orde was gesteld — te weten of een met een kennisgeving ingesteld beroep kan worden ingetrokken — was al eerder beantwoord in de uitspraak van 25 augustus 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:4920). Er bestond geen aanleiding om in dit geval anders te oordelen. Voorts waren er geen vragen over de uitleg of geldigheid van Unierecht, conform de maatstaven die het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft geformuleerd in het arrest Remling van 24 maart 2026. Daarnaast zag de Afdeling bij ambtshalve toetsing geen reden om de vreemdelingenbewaring onrechtmatig te achten. Het hoger beroep werd ongegrond verklaard en de aangevallen uitspraak van de rechtbank werd bevestigd. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. Deze uitspraak is een standaardtoepassing van de verkorte afdoeningsprocedure ex artikel 91 lid 2 Vw 2000 en heeft geen zelfstandige precedentwaarde. Zij illustreert de efficiënte wijze waarop de Afdeling routinematige vreemdelingenzaken zonder nieuwe rechtsvragen snel afdoet.

Bron: Rechtspraak.nl Open Data· Geanalyseerd op 17 september 2026 met claude-sonnet-4-6
Originele uitspraak

Meer Bestuursrecht

Raad van State·11 nov 2026
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Overheid
Vergunningen
ECLI:NL:RVS:2026:6667

Termijnoverschrijding bezwaar niet verschoonbaar ondanks adresverwarring

28/100Bekijk
Raad van State·11 nov 2026
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Vastgoed
Vergunningen
ECLI:NL:RVS:2026:6660

Beroep tegen woonbestemming voormalige steenfabriek Winterswijk ongegrond

18/100Bekijk
Raad van State·11 nov 2026
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Overheid
Handhaving
ECLI:NL:RVS:2026:6671

Staatssecretaris hoeft niet te interveniëren in tuchtrechtprocedures advocaten

28/100Bekijk
Raad van State·11 nov 2026
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Schadevergoeding
Vastgoed
ECLI:NL:RVS:2026:6655

Planschade toegewezen na vervallen detailhandelsbestemming eerste verdieping

38/100Bekijk
Alle uitspraken in dit rechtsgebied

Onderwerpen