Uitzetting vreemdeling geschorst hangende hoger beroep
ECLI:NL:RVS:2026:5266, Raad van State, 07-09-2026, BRS.26.004688
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 6 augustus 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van verzoeker om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
Kern van de zaak
Een vreemdeling heeft hoger beroep ingesteld tegen een beslissing van de minister van Asiel en Migratie en heeft tegelijkertijd een voorlopige voorziening gevraagd om uitzetting te voorkomen en opvang te verkrijgen in afwachting van de uitkomst van dat hoger beroep.
Beslissing van de rechter
De voorzieningenrechter van de Raad van State wijst het verzoek om een voorlopige voorziening toe: de vreemdeling mag niet worden uitgezet zolang het hoger beroep nog niet is beslist. De minister wordt veroordeeld in de proceskosten van € 934,00.
Impactscore
LaagHet betreft een routinematige toepassing van vaste jurisprudentie in een individuele vreemdelingenzaak zonder nieuwe rechtsontwikkeling; de beslissing heeft geen bredere precedentwerking.
Belangrijkste punten
- 1Voorlopige voorziening toegewezen op basis van vaste jurisprudentie (RvS 20 februari 2019, ECLI:NL:RVS:2019:457)
- 2Uitzetting geschorst totdat onherroepelijk op het hoger beroep is beslist
- 3Verzoeker heeft ook opvang en verstrekkingen gevraagd
- 4Minister van Asiel en Migratie veroordeeld tot betaling van € 934,00 aan proceskosten
- 5Uitspraak is beknopt gemotiveerd; inhoudelijke beoordeling van het hoger beroep volgt nog
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak past de standaardjurisprudentie toe waarbij bij twijfel over rechtmatigheid van uitzetting een schorsende voorlopige voorziening wordt getroffen, zonder nadere inhoudelijke toetsing van de bodemzaak.
Praktische impact
De vreemdeling wordt voorlopig beschermd tegen uitzetting en heeft recht op proceskosten; de minister moet het hoger beroep afwachten alvorens uitzetting te kunnen effectueren.
Onderwerp-impact
In vreemdelingenzaken bevestigt deze uitspraak de praktijk dat een ingediend hoger beroep gecombineerd met een voorlopige voorziening effectief uitzetting kan opschorten, wat de rechtspositie van asielzoekers en andere vreemdelingen hangende procedures beschermt.
Samenvatting
In deze zaak heeft een vreemdeling hoger beroep ingesteld tegen een beslissing van de minister van Asiel en Migratie en heeft hij de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State verzocht om hangende dat hoger beroep een voorlopige voorziening te treffen. Het verzoek strekte ertoe dat verzoeker niet zou worden uitgezet voordat op het hoger beroep was beslist, en dat hij recht zou hebben op opvang en verstrekkingen gedurende die periode. De voorzieningenrechter wijst het verzoek toe en verwijst daartoe naar de vaste lijn in de jurisprudentie van de Afdeling, neergelegd in de uitspraak van 20 februari 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:457). Op grond van deze lijn wordt, gelet op de aangevoerde gronden, een voorlopige voorziening getroffen die uitzetting verhindert totdat de bodemprocedure in hoger beroep is afgerond. De voorzieningenrechter motiveert de beslissing beknopt en beperkt zich tot de vaststelling dat de aangevoerde omstandigheden aanleiding geven tot het treffen van de gevraagde maatregel. Naast de schorsing van de uitzetting wordt de minister van Asiel en Migratie veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten ten bedrage van € 934,00, volledig toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand. De uitspraak heeft een beperkte juridische impact: zij is sterk casuïstisch van aard en vormt een routinematige toepassing van bestaande jurisprudentie. Er worden geen nieuwe rechtsregels gesteld. De praktische betekenis voor verzoeker is echter direct en concreet: hij is voorlopig beschermd tegen gedwongen vertrek en de verdere behandeling van zijn zaak kan ongehinderd plaatsvinden.